عبدالحق آخندزاده، معین مبارزه با مواد مخدر وزارت داخله طالبان، ایران و پاکستان را متهم کرده است که مواد نشه‌آور مانند تابلیت‌های “کا” و مشروبات الکولی به افغانستان قاچاق می‌کنند.

آقای آخندزاده می‌گوید تیزاب و مواد کیمیاوی که بیشتر در ساخت مواد مخدر از انها استفاده می‌شود نیز از این دو کشور وارد افغانستان می‌شود.

آخندزاده، امریکا و کانادا را متهم کرده که در قاچاق مواد کیمیاوی دست‌دارند

این مقام طالبان علاوه بر ایران و پاکستان، برخی کشورهای آسیای‌میانه را نیز متهم به قاچاق مواد نشه‌آور به ویژه مواد کیمیاوی کرد، او از هیچ کشوری نام نبرده است.

افغانستان از منابع عمده کشت و قاچاق مواد‌مخدر در جهان شمرده می‌شود. این کشور بخشی بزرگی از مواد مخدر دنیا را تمویل می‌کند.

در چند سال اخیر، استفاده از تابلیت‌های نشه‌آور که به تابلیت کا “k” مشهور است، نگرانی عمده را بین مردم افغانستان ایجاد کرده است.

طالبان بارها از کشف و ضبط این تابلیت‌ها خبر داده‌اند.

عبدالحق آخندزاده، از ایران و پاکستان خواسته است که جلو قاچاق مواد مخدر به ویژه مواد کیمیاوی به افغانستان را بگیرند. این دو کشور هنوز در این باره واکنش نشان نداده‌اند.

رد‌پای کانادا و امریکا در تولید مواد‌مخدر افغانستان

عبدالحق آخندزاده می‌گوید که تولید هیروئین، شیشه و مورفین نیاز به انواع مواد کیمیایی دارد که به گفته او افغانستان قادر به تولید آن نیست.

آخندزاده، علاوه بر کشورهای همسایه امریکا و کانادا را متهم کرده که در قاچاق مواد کیمیاوی دست‌دارند.

او هشدار داده است اگر جلو قاچاق مواد کیمیاوی به افغانستان گرفته نشود، تولید و قاچاق مواد مخدر در کشور از کنترول خارج خواهد شد.

نصیراحمد فایق، سرپرست نمایندگی دایم افغانستان در سازمان‌‌ملل از اظهارات مارکس پوتزل، معاون سیاسی دفتر سازمان ملل‌متحد در افغانستان (یوناما) اظهار تاسف کرده‌است.

کرسی افغانستان در سازمان ملل برای یک‌سال دیگر در اختیار نصیر‌احمد فایق، نماینده برحال قرار گرفت

آقای فایق می‌گوید که این‌گونه اظهارات مایه نگرانی است.

مارکس پوتزل، از کشورهای غربی خواسته است که سفارت‌های خود را در کابل بازگشایی کنند تا وضعیت افغانستان بهتر ارزیابی شود.

فایق با نشر یک رشته توییت گفت: “این اظهار نظریات شخصی وی است نه از سازمان ملل متحد.”

با گذشت بیش از یک سال از حاکمیت طالبان در افغانستان، تا اکنون هیچ کشوری این گروه را به رسمیت نشناخته است.

کارشناسان می‌‌گویند که تصامیم تازه طالبان در قبال تحصیل و کار زنان وجهه این گروه را در مجامع بین‌المللی تضعیف کرده‌است.

ممنوعیت تحصیل و کار زنان در افغانستان با واکنش‌های گسترده بین‌‌المللی مواجه شده‌‌است. اکثر سازمان‌های حقوق بشری خواستار اعمال محدودیت، فشار و تحریم‌های بیشتر علیه این گروه در افغانستان شده‌اند.

کنگره ملی هزاره که مقر آن در کابل است در واکنش به منع تحصیل و کار دختران و زنان، می‌گوید که طالبان عملا خواهان خروج سازمان‌های غیردولتی و موسسات بین‌المللی از افغانستان هستند.

این نهاد با انتشار اعلامیه‌ای گفته است که طالبان می‌خواهند افغانستان را به یک زندان برای زنان بدون ناظران بین‌المللی تبدیل کنند.

کنگره ملی هزاره، یک نهاد سیاسی و اجتماعی است که هدف از تاسیس خود را انسجام و وحدت مردم هزاره خوانده است.

در اعلامیه‌ای این نهاد که یک کاپی آن در اختیار خبرگزاری بخدی قرار گرفته آمده است: “طالبان بار دیگر ثابت نمودند که آنها تغییر نکرده اند. همانند پنج سال اول شان در نیمه دوم دهه 1370 آنها نشان می‌دهند که هیچ تمایلی به روابط بین المللی، پیشرفت، آموزش و پرورش، و مدنیت ندارند.”

طالبان نخست تحصیل دختران در مقطع دانشگاهی را تعلیق و سپس کارکردن زنان در موسسات خصوصی و بین‌المللی را ممنوع کردند.

تظاهرکنندگان شعارهای در محکومیت محدودیت‌های تازه طالبان سردادند

این تصمیم طالبان با واکنش تند کشورها و سازمان‌های مدافع حقوق بشری به ویژه سازمان مللل قرار گرفته است.

دبیرکل کنفرانس همکاری اسلامی ممنوعیت کار زنان در موسسات بین‌المللی را محکوم کرده و آنرا خودزنی و نادیده گرفتن منافع مردم افغانستان دانسته است.

کنگره ملی هزاره گفته است که تصمیم طالبان در ممنوعیت تحصیل و کار زنان، در مغایرت با ارزش‌های دینی و اخلاقی اسلام، منشور حقوق بشر، و فرهنگ و اصول اخلاقی اکثریت مطلق مردم افغانستان است.

طرح گفتمان سیاسی

کنگره ملی هزاره، بحران فعلی افغانستان را ناشی از تصورات غلط و محاسبات نادرستی خوانده که به باور این سازمان در جریان مذاکرات صلح رخ داده است.

در اعلامیه این سازمان آمده است: “تا زمانی‌که همه جوامع و گروه‌ها در امور سیاسی و فرایندهای تصمیم‌گیری کشور شامل نشوند، هیچ روندی و تصمیمی هرگز قادر به حل بحران‌های جاری نخواهد شد. برعکس، ادامۀ روند جاری، کشور را بیشتر در باتلاق بحران‌ها فرو برده و باعث رنج بیشتر مردم می‌شود.”

این نهاد پیشنهاد طرح گفتمان مجدد صلح در افغانستان را داده و گفته که گفتمان صلح در افغانستان نیازمند طرح و ساختار جدیدی است.

در اعلامیه آمده است: “مذاکرات صلح متعارف تا به امروز پشت درهای بسته و معمولاً دور از چشم مردم آغاز و انجام شده است. از این رو مردم افغانستان به طور کل و مردم هزاره به طور خاص کمترین تأثیر و نقشی را در شکل‌دهی روند صلح داشتند.”

کنگره ملی هزاره می‌گوید، وضعیت کنونی افغانستان نشان می‌دهد که این رویکرد مؤثر نبوده است. برعکس به گفته این نهاد باعث فروپاشی دستاوردهای بیست سال گذشته به ویژه نظام‌های سیاسی، آموزشی و امنیتی شد.

این نهاد می‌گوید که طرحی جدیدی را برای دستیابی به صلح پایدار در افغانستان پیشنهاد می‌کند و از تمامی نیروهای ملی و بین المللی خواسته که از گفتمان سیاسی این نهاد حمایت کنند.

احمد مسعود، رهبر جبهه مقاومت ملی به کشته شدن خیرمحمد اندرابی از فرماندهان ارشد جبهه مقاومت‌‌ملی واکنش نشان داده و گفته است از راهی که انتخاب کرده‌اند هرگز بر نمی‌گردند.

در بیانیه که جبهه مقاومت ملی از قول آقای مسعود منتشر کرده گفته است:” به گواهی قرآن، به شهدا مرده نگویید آنها زنده اند، حقا که راه‌شان، آرمان‌های شان و یاد و خاطره‌‌های‌شان همیشه جاویدان است. ثمره شهادت آنها آزادی یک ملت است.”

خیرمحمد اندرابی از فرماندهان ارشد جبهه مقاومت ملی در بغلان بود

خیرمحمد اندرابی همراه با 21 تن از نیروهایش، روز دوشنبه (5 جدی) در جنگ با طالبان در ولسوالی اندراب ولایت بغلان کشته شد.

یک منبع محلی به خبرگزاری بخدی گفت که در درگیری 39 طالب نیز کشته شده و دست‌کم 28 تن دیگر آنها زخمی شده‌اند.

طالبان روز یکشنبه عملیات گسترده زمینی و هوایی را علیه جبهات مقاومت ملی در روستاهای «خُج»، «تغانک» و «باغ‌دره‌ی» ولسوالی اندراب ولایت بغلان انجام دادند.

سخن‌گوی جبهه مقاومت ملی گفته است که این عملیات با شدت بیشتر هنوز‌هم (روز دوشنبه 5 جدی) ادامه دارد.

احمد مسعود گفته است: “آنها (خیرمحمد اندرابی) قهرمانانه در دشوارترین شرایط درفش آزادی را در اهتزاز نگه داشتند و تا آخرین گلوله از آرمان‌های ملت زجرکشیده دفاع کردند تا سرانجام سرفرازانه جام شهادت نوشیدند.”

معسود می‌گوید که با قربانیان تعهده کرده‌ که راه‌شان را ادامه دهند.

در بیانیه آمده است: “به همه مردم سرزمینم اطمینان می‌دهم که از آرمان‌های‌ تان تا آخرین قطرات خون خود پاسداری می‌کنم و تا آزادی کشور و مردم از سلطه جابرانه و ظالمانه طالبی به مبارزات خود ادامه می‌دهیم.”

طالبان تا هنوز در باره عملیات اندراب واکنش نشان نداده‌اند.