فهرستی 259 نفری از مقامات حکومت پیشین شامل، معاونان رییس جمهوری، وزرا، وکلا، فرماندهان نظامی و زورمندان منتشر شده است که زمینهای شیرپور را تصاحب کردهاند.
در این سند که امروز در شبکههای اجتماعی دست به دست میشود اسامی برخی چهرهای مطرح سیاسی کشور مانند مارشال دوستم، کریمخلیلی، محمدمحقق، عطامحمد نور، یونسقانونی، علی احمدجلالی، مصطفیکاظمی، انورالحق احدی، محمد انور جگدلک، فضلهادی شینواری، حنیف اتمر، سیدمخدوم رهین، حبیبه سرابی، شهرزاده مسعود و ده ها مقام بلند پایه حکومت پیشین دیده میشود.
پس از واگذاری محله شیرپور به زورمندان، شهرداری آنوقت کابل از افشای نام زورمندان خودداری کرد
در سال 2003 منطقه تاريخی شيرپور در مرکز شهر کابل ويران و خانههای آن با بولدوزر هموار شد و ميان اعضای کابينه آن زمان و افراد بانفوذ از جمله فرماندهان جهادی، به شکل مخفيانه تقسيم شد.
در اين منطقه، بیش از ۳۵۰ خانه آباد شد که از نظر مخارج و نوع معماری، در شهر کابل کم نظير است و کرایه خانه در این منطقه مرفه ماهانه به هزاران دالر امریکایی رسید.
توزیع زمینهای این منطقه در سال 2003 و پس از آن برای حکومت آن زمان دردسرساز شد. افرادی که اين زمين ها را تصاحب کرده بودند استدلال می کردند که آنها در شهر کابل سرپناه ديگری ندارند و به عنوان شهروند افغانستان حق دارند خانهای در اين کشور داشته باشند.
در اسناد تازه منتشر شده دیده میشود که حکومت حامد کرزی از ۹۲۴ متر تا ۳۷۵ متر زمین را برای افراد سرشناس توزیع کرده است.
بیشترین سهم زمین به ابعاد 5800 متر شامل 6 نمره به احمد مسعود به عنوان پسر قهرمان ملی رسیده است.
برخی افراد شناخته شده که این زمین ها را تصاحب کردند، علی احمدجلالی (وزیر داخله)، محمد محقق (وزیر پلان)، عطامحمد نور (فرمانده قولاردوی ۷)، یونس قانونی (وزیر معارف)، عبدالرشید دوستم (معین وزارت دفاع)، مصطفی کاظمی (وزیر تجارت)، انوارالحق احدی (رئیس بانک مرکزی)، محمد انور جگدلک (رئیس المپیک)، آیتالله میرحسن صادقی (مقام حزب وحدت)، فضلهادی شینواری (قاضیالقضات)، حنیف اتمر (وزیر انکشاف دهات)، نورمحمد قرقین (وزیر کار)، حضرت علی (فرمانده جهادی)، سیدمخدوم رهین (وزیر اطلاعات و فرهنگ)، حبیبه سرابی (وزیر زنان)، شهرزاده مسعود (وزیر مشاور)، نعمتالله شهرانی (معاون رییس جمهور)، محمد آصف دلاور (لوی درستیز)، عنایتالله نظری (وزیر مهاجرین)، عزیزالله شفق (عضوی شورای مرکزی حزب وحدت اسلامی)، عبدالرحیم کریمی (وزیر عدلیه)، عبدالبصیر (قوماندان امنیه کابل)، محمد ناطقی (سفیر)، محمد یونس نواندیش (معین وزارت انرژی و آب)، عزیزالله آریافر (رییس نشرات تلویزیون)، جنرال بابه جان (قوماندان امنیه پولیس کابل)، میر حیدر مطهر (روزنامه آرمان ملی)، رحیم وردک (معاون وزارت دفاع) و ده ها تن دیگر هستند.
بیشترین زمینهای شیرپور به حکم مارشال فهیم، معاون پیشین حامد کرزی توزیع شده است
از مجموع 259 نمره زمین 5 حکم را حامد کرزی، سیزده حکم را کریم خلیلی، یک حکم را هدایت امین ارسلا، و 234 حکم را مارشال فهیم صادر کرده است. پنج قطعه زمین این منطقه هم در بدل معاوضه در سند ذکر شده است.
پس از ساخت و ساز کرایه این خانهها از 5 هزار تا 20 هزار دالر امریکایی در ماه رسید. قیمت فروش این خانهها حداقل از 400 هزار دالر امریکایی شروع و تا یک میلیون دالر بالا رفت.
مواد ساختمانی خانههای محله شیرپور که بعدا مردم به آن اسم “شیرجور” را گذاشتند از دوبی، آلمان، ترکیه و ایران وارد شده است.
خلاف ورزی
تقسيم زمينهای شیرپور از سوی کميسيون مستقل حقوق بشر افغانستان و شماری ديگر از سازمانهای غيردولتی “خلاف ورزی و زورگويی” در برابر مردم خوانده شده بود.
حکومت آنوقت گفت که زمینها را به افراد مستحق توزیع کرده ولی افشای لیست صاحبان این زمینها نشان میدهد که همه آنها مقامات حکومت و زورمندان بودند، که اغلب آنها به فساد متهم هستند.
مشکل باشندگان محل
در سند افشا شده دیده می شود که برخی از زورمندان بیشتر از یک نمره زمین گرفتهاند، در حالیکه آنها در بخشهای دیگر کابل و ولایات هم خانه، زمین و ملکیت دارند.
پس از واگذاری محله شیرپور به زورمندان، شهرداری آنوقت کابل از افشای نام آنها خودداری کرد.
مسئله قباله، و مشکل ویران شدن خانههای افراد که پیش از واگذاری در این منطقه زندگی میکردند، مشکلات بود که شهرداری کابل برای چندین سال پس از واگذاری به آن مواجه بود.
