عبدالاحد فرزام، معاون پیشین وزارت دولت در امور حقوق بشر می گوید که معترضان به نسل کشی هزاره ها تا رسیدن به خواست شان چندان فاصله ای ندارند.
به گفته آقای فرزام دنیا دارد می پذیرد که جنایت انجام شده علیه هزاره ها نسل کشی این قوم در افغانستان بوده است.
او به خبرگزاری بخدی گفت: “اکثر کشورها، پارلمان ها، شخصیت های بزرگ دنیا، سازمان های که در خصوص نسل کشی هزارها تخصص دارند تایید کردند که جنایت انجام شده علیه هزاره ها مصداق نسل کشی است.”
آقای فرزام می گوید که هزاره ها هیچ وقت در قضیه نسل کشی برای قناعت دادن جامعه جهانی این قدر به اهداف و خواسته های شان نزدیک نشده بودند.
بدنبال حمله انتحاری به آموزشگاه کاج در غرب کابل دستکم 54 دانش آموز کشته و بیش از صد تن دیگر آنها زخمی شدند.
عبدالاحد فرزام، می گوید که معترضان به نسل کشی هزاره ها تا رسیدن به خواست شان چندان فاصله ای ندارند.
قربانیان اغلب دختران جوان دانش آموز بودند.
بدنبال این حمله تظاهراتی در داخل افغانستان صورت گرفت و شورای جهانی هزاره اما از مردم خواست که آماده تظاهرات سراسری شوند.
در بیش از 95 شهر دنیا میلیون ها تن در تظاهرات شرکت کردند و قضیه نسل کشی هزاره ها در پارلمان بریتانیا، استرالیا و چند کشور دیگر مطرح شد. معترضان بلاخره توانستند که صدای اعتراض شان توسط نمایندگان اعضای پارلمان ها شنیده شود.
بسیاری فعالان حقوق بشر و سازماندهندگان اعتراض سراسری حالا امیدوار شدند که در صورت ادامه اعتراض ها تا رسیدن به شورای امنیت سازمان ملل فاصله اندکی باقیست.
تکلیف طالبان چیست؟!
سوال اساسی حالا این است که در صورت به رسمیت شناختن نسل کشی هزاره ها از سوی سازمان ملل و شورای امنیت، چی سودی به هزاره های افغانستان می رسد، در حالیکه حاکمان این کشور به هیچ اصولی جهانی پایبند نیستند.
عبدالاحد فرزام می گوید در صورت به رسمیت شناختن نسل کشی هزاره ها از سوی سازمان ملل، طالبان به عنوان گروه حاکم در افغانستان مجبور هستند تصامیم این شورا و مفاد کنوانسیون های مربوط به نسل کشی را مراعات کنند.
اعتراضات پس از حمله خونبار به مرکز آموزشی کاج در کابل شکل گرفت، حمله ای که در آن 54 دانش آموز کشته و بیش از صد تن دیگر زخمی شدند.
او گفت:“این سوال حقوقی خوبی است. این مهم نیست که طالبان این قضیه را می پذیرند و یا رد می کنند زیرا در گذشته افغانستان به کنوانسیون منع نسل کشی و محکمه جزایی بین المللی الحاق شده است. بنا حاکمان افغانستان هر کسی باشد و هر گروهی که قدرت را چی به گونه رسمی و غیر رسمی در اختیار داشته باشند، مکلف اند به تعهدات کنوانسیون عمل کنند.”
او می گوید که کنوانیسیون منع نسل کشی و مجازات آن تبدیل به یک قاعده آمرانه بین الملل شده است. به گفته فرزام از لحاظ حقوقی این قواعد را هر دولتی که امضا کرده یا نکرده مکلف می شوند آنرا رعایت و تطبیق کنند.
فرزام تاکید کرد در صورت سرپیچی طالبان از فیصله های شورای امنیت، جامعه بین المللی به ویژه افکار بین الملل به دولت ها فشار وارد می کنند که علیه طالبان با جدیت عمل شود.
این فعال حقوق بشری می گوید هنوز مشخص نیست که در صورت به رسمیت شناختن نسل کشی هزاره ها، چی تصمیمی در شورای امنیت در مورد اتخاد خواهد شد.
او گفت: “در برخورد به قضیه نسل کشی تصمیم واحدی در شورای امنیت وجود ندارد. اعضای این شورا پس از به رسمیت شناختن تصمیم خواهند گرفت که با قضیه چگونه برخورد شود.”
فرزام تاکید کرد قرار نیست تصمیم شورای امنیت در خصوص خودمختاری کردهای عراق در خصوص دیگر قضایای مشابه تکرار شود.
این موضوع در برخی تظاهرات (خودمختاری هزاره ها) مطرح شده است.
معترضان حفاظت از مردم هزاره را از اهداف تظاهرات شان خواندند و گفتند که باید یک سیستم حفاظت خودی با کمک و نظارت بین المللی در افغانستان شکل بگیرد و به بازماندگان قربانیان نیز رسیدگی شود.
معاون پیشین وزارت دولت در امور حقوق بشر، می گوید شواهدی زیادی وجود دارد که جرم و جنایت نسل کشی در افغانستان رخ داده است و قوم هزاره قربانی این جنایت شده است. او تایید کرد که هنوز هم این وضعیت ادامه دارد و هزاره ها در افغانستان در معرض جنایت نسل کشی قرار دارند.
کشتار گزینشی!
به گفته فرزام، علیه هزاره ها عنصر مادی و معنوی جرم نسل کشی تحقق پیدا می کند، هزاره ها در طول تاریخ صد سال گذشته بار بار به صورت جمعی مورد قتل و کشتار قرار گرفتند و در بسیاری موارد این کشتار گزینشی بوده است.
او گفت: “نشانه ها، مدارک و شواهدی وجود دارد که مرتکبین جنایت قصد شان نابودی کلی و قسمی هزاره ها بودند. مثلا عبدالرحمان در کتاب تاج التواریخ به صراحت گفته که هدف از سوکوب هزاره ها نابودی مطلق این قوم است.”
معترضان نام برخی از قربانیان هزاره را که در حملات مختلف کشته شدند، فریاد زدند.
جامعه جهانی و دولت های افغانستان در بیست سال گذشته
معترضان به نسل کشی هزارها می گویند که در 40 سال گذشته هیچ یکی از جنایت انجام شده علیه هزاره ها مورد رسیدگی قرار نگرفته و مجرمین محاکمه و مورد پاسخگویی قرار نگرفته اند.
عبدالاحد فرزام، معاون پیشین وزارت دولت در امور حقوق بشر، می گوید دولت های افغانستان و جامعه جهانی در بیست سال گذشته با نسل کشی هزاره ها به طور خاص و با قضیه نقض حقوق بشر در کل سیاسی و دوگانه برخورد کردند.
کمیسون مستقل حقوق بشر افغانستان قضایایی نقض حقوق بشر در گذشته را مستند و حقیقت یابی کرد، این کمیسیون گزارش خود را به دولت وقت ارایه کرد اما هیچ اقدامی عملی در زمینه صورت نگرفت.
به گفته فرزام در بیست سال گذشته جامعه جهانی اراده جدی در تامین حقوق بشر از خود نشان نداند و در دولت افغانستان هم مرتکبین نقض حقوق بشر در قدرت سهیم بودند.
