صدها معترض به نسل کشی هزاره ها روز دوشنبه 18 میزان در برابر مقر سازمان ملل در شهر نیوبورک ایالات متحده امریکا تجمع کرده و خواستار تشکیل کمیسیون حقیقت یاب از سوی این سازمان پیرامون جنایات انجام شده علیه قوم هزاره در افغانستان شدند.
آنها ضمن محکوم کردن حملات علیه آموزشگاه ها، پلاکاردهایی با خود حمل می کردند که نوشته شده بود «نسل کشی هزارهها را متوقف کنید».
معترضان می گویند که خاموشی جامعه جهانی به ویژه سازمان ملل در برابر جنایت علیه هزاره ها باعث ادامه کشتار این قوم در افغانستان می شود.
معترضان می گویند که خاموشی جامعه جهانی به ویژه سازمان ملل در برابر جنایت علیه هزاره ها باعث ادامه کشتار این قوم در افغانستان می شود.
روزهای 8 و 9 اکتوبر پس از فراخوان شورای جهانی هزاره در محکومیت نسل کشی هزاره ها و حملات به مراکز آموزشی این قوم، میلیون ها تن در 28 کشور و ده ها شهر تظاهرات کردند.
مردم در شهرهای مختلف اروپا، امریکا، کانادا، استرالیا، نیوزیلند، پاکستان و کشورهای دیگر به خیابان ها آمدند و خواستار به رسمیت شناختن نسل کشی هزاره ها از سوی سازمان ملل شدند.
معترضان حفاظت از مردم هزاره را از اهداف تظاهرات شان خواندند و گفتند که باید یک سیستم حفاظت خودی با کمک و نظارت بین المللی در افغانستان شکل بگیرد و به بازماندگان قربانیان نیز رسیدگی شود.
دیروز شماری از فعالان حقوق بشر در برابر دادگاه کیفری بین المللی در شهر لاهه اعتراض کردند و خواهان ورود این دادگاه مهم بین المللی در قضیه جنایات علیه هزاره ها شدند.
در قعطنامه ای که معترضان در برابر مقر سازمان مللل به خوانش گرفتند آمده است: “از سازمان ملل و جامعه جهانی می خواهیم که حملات هدفمند و سیستماتیک علیه مردم هزاره در افغانستان را به عنوان مصداق جنایت نسل کشی به رسمیت بشناسد.”
در قطعنامه همچین از سازمان ملل خواسته شده که جهت بررسی و تحقیق جنایات انجام شده علیه هزاره ها در افغانستان کمیسیون حقیقت یاب تشکیل دهد.
در قطعنامه از جامعه جهانی و کشورهای پناهنده پذیر خواسته شده که با توجه به وضعیت هزاره ها در افغانستان و شدت آسیب پذیری این قوم زمینه را برای اسکان مجدد آنها فراهم کرده و این موضوع را در اولویت کاری شان قرار دهند.
امینی مهرجو از معترضان حفاظت از مردم هزاره را از اهداف تظاهرات خواند و گفت که باید یک سیستم حفاظت خودی با کمک و نظارت بین المللی در افغانستان شکل بگیرد و به بازماندگان قربانیان نیز رسیدگی شود.
او به خبرگزاری بخدی گفت: “ما تلاش می کنیم تا سازمان ملل و دیگر سازمان های حقوق بشری در امریکا را وادار به واکنش و پاسخگویی کنیم، ما برای تحقق خواسته هایمان و نجات جان هزاره ها در افغانستان متوسل به هرگونه اعتراض مدنی خواهیم شد.”
معترضان می گویند که هزاره ها در افغانستان در صد سال گذشته همواره مورد خشونت، جنایت و تبعیض سیستماتیک قرار گرفته اند.
آنها مدعی شدند که در زمان عبالرحمان بیش از نیمی جمعیت هزاره ها در جریان سرکوب ماموران این حاکم قتل عام و به بردگی گرفته شدند.
معترضان می گویند که هزاره ها در افغانستان در صد سال گذشته همواره مورد خشونت، جنایت و تبعیض سیستماتیک قرار گرفته اند.
انها به قتل عام هزاره ها در سال 1998 در شهر مزار شریف نیز اشاره کرده و گفتند که طالبان در آنوقت بیش از 2 هزار هزاره را قتل عام کردند.
یکاولنگ، کوتل رباطک، شهر بامیان و منطقه کند پشتت شاه جوی از مناطقی است که به گفته معترضان هزاران هزاره قتل عام شدند.
معترضان می گویند که از سال 2014 بدینسو حملات هدفهمند علیه هزاره ها شروع شده و این حملات هنوزهم ادامه دارد، در هیمن حال آنها مدعی شدند که از سال 2021 بدینسو حملات هدفمند شکل جدید به خود گرفته است و بیشتر نسل تحصیل کرده و جوان به شمول زنان و دختران این قوم را هدف قرار می دهد. آنها مدعی هستند که نوع حملات امکان زیست و بقای هزاره ها را با خطر جدی مواجه کرده است.
تظاهرکنندگان می گویند با توجه به جنایات انجام یافته اما هیچ یک از مجرمان و مجریان این جنایت مورد پیگرد قانونی قرار نگرفته اند.
به گفته معترضان هزاره ها در مراکز آموزشی، عبادتگاه ها، بیمارستان ها، مراکز ورزشی، اجتماعات عمومی، سرک ها، سالن های عروسی و مدارس امنیت ندارند.
آنها می گویند که تمامی عناصر مادی و معنوی که از شرایط نسل کشی پذیرفته شده در سازمان ملل و شورای امینت سازمان ملل است، علیه هزاره ها اتفاق افتاده است.
