مسکو فردا (پنجشنبه، ۲۸ حوت) میزبان نشست ترویکا است، گفته شده است که این نشست برای تسریع روند صلح در افغانستان و به میان آوردن اجماع منطقه ای در مسکو برگزار شده می شود.
قابل یاد آوری است که تمامی طرف های دعوت شده برای حضور در این نشست اعلام آمادگی کرده اند. از کابل ۱۶ نفر به این نشست دعوت شده اند که ریاست این هیات را عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه به عهده دارد.
جندای اصلی این نشست مسألهی صلح افغانستان است. آنچه نشست فردا را متمایز میکند، حضور نمایندگان جناحهای مختلف از افغانستان و کشورهای دخیل در امر جنگ و صلح افغانستان است. از افغانستان در این نشست تمامی جناحها نماینده دارد. شورای عالی مصالحه، مجلس نمایندگان و چهرههای شاخص سیاسی در سطح بالا در این نشست شرکت میکنند. جناح ارگ نیز در نشست فردا نماینده دارد.
احمد سعیدی، استاد دانشگاه درباره نشست صلح می گوید «تردیدی وجود ندارد که هم در نشست مسکو و هم در نشست ترکیه روی شکل گیری دولت همه شمول بحث های همه جانبه ی صورت خواهد گرفت.»
اینکه در نشست مسکو یا در نشست ترکیه به توافق میرسند که رهبری دولت همه شمول را تا زمانیکه قانون اساسی تعدیل میشود و تا زمانیکه انتخابات برگزار میشود کی به عهده داشته باشد برای فعلاً فقط بگو مگو های وجود دارد.
هرچند گفته میشود نه در سطح بالا. طالبان نیز در چارچوب یک هیأت عالیرتبه دهنفری به ریاست ملا برادر، رییس دفتر سیاسی این گروه در نشست مسکو شرکت میکند. نمایندگان از امریکا، روسیه، چین و پاکستان نیز در این نشست اشتراک میکنند. بهنظر میرسد ایران تنها کشور غایب این نشست است.
اما این غیبت زیاد نگرانکننده نیست. زیرا نشست فردا زیر نام نشست گروه «ترویکا» برگزار میشود. اعضای اصلی این گروه امریکا، روسیه و چین است. بهویژه اینکه در آستانه این نشست صادق خان نماینده ویژه نخستوزیر پاکستان به تهران سفر کرده با مقام مختلف ایران از جمله وزیر خارجه این کشور در خصوص تحولات صلح افغانستان دیدار کرده است.
همانگونه که چهار دهه جنگ افغانستان ریشههای منطقهای داشته است، بدون شک پایانبخشیدن به این جنگ نیز بهدست کشورهای منطقه است. در غیبت اجماع منطقهای رسیدن به صلح ممکن نیست، زیرا کشورهای منطقه روی مخالفان مسلح دولت نفوذ گسترده دارند. همچنین جنگ افغانستان با تسهیلات مالی کشورهای منطقه پیش رفته است. بنابراین بدون توجه به نفوذ نامتعارف قدرتهای منطقهای در مناسبات قدرت افغانستان رسیدن به صلح تقریبا ناممکن است. یک دلیل اصلی که تلاشهای صلح افغانستان بارها به شکست مواجه شده، همین امر بوده است. برداشت اصلی از نشست فردا این است که این نشست مقدمهای برای نشست ترکیه خواهد بود. اگر چنین پیشبینی درست باشد، با توجه به حضور گستردهی نمایندگان منطقهای، جهانی و داخلی برای این پرسش که آیا در مورد صلح افغانستان اجماع منطقهای حاصل خواهد شد، پاسخ خوشبینانهتری وجود دارد.
خلای بزرگ نشست دوحه عدم حضور کشورهای تاثیر گذار منطقه در این نشست بود و به همین خاطر این روند به بن بست رسید و در حال حاضر متوقف شده است.
چنددستگی در حوزه جمهوریت، ضمن این که به سقوط جمهوری اسلامی به کام امارت اسلامی یا دستکم نافذشدن طالبان بر جمهوریت در مذاکرات و توافق صلح منجر میشود، اجماع منطقهای را نیز بهشدت آسیب میزند. هرکسی که از روند صلح بیرون بماند بهراحتی متحد منطقهای پیدا میکند و جنگ همچنان ادامه پیدا میکند. در نامهی پرحاشیه وزیر خارجه امریکا به رییسجمهور غنی این نگرانی بسیار برجسته است. بلنکین گفته بود که نبود اجماع میان رهبران افغان، سبب پیامد فاجعهبار در دهه نود شد و نباید چنین کاری بار دیگر تکرار شود. بنابراین، در شرایطی که امکان رسیدن به صلح در افغانستان بیشتر از هر زمان دیگری ممکن شده است، ایجاب میکند که افغانستان بهعنوان یک حکومت با پشتیبانی نیروهای وسیع سیاسی از این فرصت استفاده کند. دوری جستن از اختلاف در حال حاضر، مهمترین کارخانگی نیروهای سیاسی افغانستان است.
روسیه در حالی از این نشست میزبانی می کند که چندی پیش نیز اعلام کرده بود که از ادغام طالبان در دولت موقت آینده حمایت می کند. حال باید دیده شود که روسیه می تواند اجماع منطقه ای را به میان بیاورد و یا خیر.
خبرگزاری بخدی
