گزارش های موثق می رساند که میانه رییس جمهور غنی و حنیف اتمر وزیر خارجه کشور بار دیگر «شکر آب» شده است و گفته می شود قرار است آقای اتمر از سوی رییس جمهور کشور برکنار شود.
محمد حنیف اتمر که قبلاً سمت وزارت خانه های داخله؛ معارف و وزارت احیا و انکشاف دهات را به عهده داشت. وی همچنان در انتخابات ۱۳۹۸ به حیث نامزد ریاست جمهوری خودرا کاندید کرد اما برنده انتخابات نشد اما در زمان حکومت محمد اشرف غنی رییس جمهور افعانستان به حیث وزیر خارجه تعین شد اما دیری نگذشت که روابطش با رییس جمهور تیره شد و حالا سر و صدا های مبنی بر برکناریش به گوش میخورد.
به نظر میرسد که حنیف اتمر، وزیر امور خارجه کشور به زودی از کرسی این وزارت کنار زده میشود.
روزنامه ۸ صبح در مطلبی نوشته است که چندین منبع معتبر در ارگ به شرط افشا نشدن هویتشان، تأیید کردهاند. رییس جمهور غنی نسبت به ناتوانی آقای اتمر در «ایجاد اجماع منطقهای برای صلح» خشمگین است.
آقای اتمر پس از گمارش به عنوان وزیر امور خارجه، در جلسات متعددی «ایجاد اجماع منطقهای برای صلح» را اصلیترین رکن مأموریت خویش عنوان کرده بود.
برخی از تحلیلگران به این باور اند که کنار زدن حنیف اتمر از کرسی وزارت امور خارجه، به دلیل آنچه ناکامی وی در ایجاد اجماع منطقهای خوانده میشود، تنها یک بهانه است؛ زیرا آقای غنی از همان نخستین روزی که کرسی این وزارت را به آقای اتمر سپرد، قصد داشت جایگاه سیاسی او را آسیب بزند.
حنیف اتمر در انتخابات ریاست جمهوری قبلی از رقبای جدی اشرف غنی به حساب میآمد و حتا در شماری از سخنرانیهای کمپاینی خویش، خواستار استعفای آقای غنی و ایجاد اداره موقت برای تأمین صلح شده بود. البته در این موضعگیری در آن زمان، رقبای دیگر آقای غنی، از جمله داکتر عبدالله عبدالله نیز به توانایی حکومت او در رابطه به برگزاری انتخابات ریاست جمهوری باور نداشتند و در عوض خواستار برپایی اداره موقت و مصالحه با طالبان بودند. اشرف غنی اما با سماجت تمام بر برگزاری انتخابات پافشاری کرد و با وجود مشارکت اندک و تقلب گسترده، خود را برنده ساخت و رقبا را در برابر یک عمل انجام شده، ولی رسوا و پر از تقلب قرار داد.
از آنجایی که اشرف غنی نسبت به آنانی که به توانایی اداره وی نسبت به برگزاری انتخابات ریاست جمهوری شک داشتند و نیز آن عده از رقبایش که پرچم تقلب در انتخابات علیه او را بسیار به اهتزاز درآوردند، ملالت خاطر دارد، بعید نیست که برای کنار زدن آنها از فضای عمومی سیاسی، دست به اقدامات متنوع بزند.
چنانچه، تخریب اردوگاه انتخاباتی اتمر و بعد از آن کنار کشیدن غمانگیز وی از رقابت در انتخابات ریاست جمهوری، به واسطه تیم اشرف غنی رقم خورد. اردوگاه غنی آنگاه با بازگرداندن آقای اتمر به حکومت، در ظاهر از وی دلجویی کرد؛ اما در باطن شخصیت سیاسی اتمر را با گمارش وی به وزارت امور خارجه زنده به گور و شانس او را برای رسیدن به کرسی ریاست جمهوری، برای همیشه سد کرد.
آقای حنیف اتمر خود در نخستین روزهای آغاز کارش به عنوان وزیر خارجه در یکی از جلسات غیرعلنی به شماری از دستاندرکاران و مدیران رسانههای کشور گفته بود که (نقل به معنا) سرنوشت و اوضاع بحرانی وطن، او را وادار به مشارکت در حکومت اشرف غنی کرده است، هرچند با رییس جمهور زیاد راحت نیست.
از سوی دیگر، آقای اتمر در نخستین روزهای تصاحب کرسی وزارت امور خارجه، در سخنرانیهای خویش به وضاحت «ایجاد اجماع منطقهای برای صلح» را از مهمترین اولویتهای دیپلماتیک خویش عنوان کرده بود.
این در حالی است که از نظر اشرف غنی، محب، فضلی و حتا امرالله صالح و سرور دانش، آقای حنیف اتمر با وجود سفرهای متعدد منطقهای قادر به ایجاد اجماع برای صلح نشده است. به گفته آنان، در کنار عدم ایجاد «اجماع منطقهای برای صلح» و با وجود سفرهای متعدد آقای اتمر به منطقه و روابط «نزدیک و مشکوک» ایشان با تهران و مسکو، وضعیت دیپلماسی کشور با یک سیر قهقرایی و ذلتبار مواجه شده است.
خبرگزاری بخدی
