عباس نوری، با ذکر اسمش می گوید “این تنها چیزیست که مرا به اسلام وصل میکند.”
آقای نوری 26 ساله میگوید که حدود 22 سال با اسلام زندگی کرده است و از چهار سال بدین سو دیگر مسلمان نیست.
آقای نوری را در شهر اپسالا در 70 کیلومتری استکلهم پایتخت سویدن ملاقات کردم. او از سال 2015 به این طرف در سویدن زندگی میکند.
او در کافهای در اپسالا به من گفت ” تا این اواخر از ابراز عقیده ام ترس داشتم اما حالا ایمانم به مسیح بیشتر شده است و دیگر به پنهان کاری اهمیت نمیدهم.”
در سال 2015 که مرزهای اروپا به روی پناهجویان باز شد، تعدادی زیادی از این پناهجویان به سویدن رسیدند. برخی آنها اقامت این کشور را بدست آوردند و خیلی های دیگر مانند عباس نوری درخواست پناهندگی شان رد شده است.
عباس نوری مکررا از شکلگیری نسل مذهبی جدید حرف میزد. نسلی که به گفته او تعداد شان هم کم نیستند.
آقای نوری 26 ساله میگوید که حدود 22 سال با اسلام زندگی کرده است و از چهار سال بدین سو دیگر مسلمان نیست.
عباس نوری حدود چهار سال پیش با کلیسا آشنا شد و در سال 2017 غسل تعمید را در کلیسای شهر موسوم به یلیواری (Gällivare) در شمال سویدن، محل سکونت قبلی خود انجام داد.
به گفته نوری، زمانیکه در کمپ بوده توسط یکی از دوستان افغان که قبلا مسیحی شده بود، به دین مسیحیت آشنا شده است.
پدر عباس نوری قبلا به دین مسیحیت گرویده بود.
بسیاری از کلیساها در سویدن امکانات لازم برای انجام غسل تعمید دراختیار پناهجویانی که میخواهند به مسیحیت بپیوندند، قرارمی دهند.
هر چند به گفته نوری، گرویدن او به مسیحیت از روی آشنایی و مطالعه این دین بوده است اما اداره کل امور مهاجرت سویدن به این وضعیت با بدبینی و شک نگاه می کند و دلیل این تغییر مذهب را گرفتن اجازه اقامت می داند.
گسترش گرویدن به مسیحیت نگرانی های را میان سیاستمداران و روحانیون افغانستان ایجاد کرده است.
سید محمد حسن شریفی بلخابی، عضو مجلس نمایندگان افغانستان میگوید که جلب و جذب پیروان اسلام به ادیان دیگر و نفی دین در افغانستان باعث ایجاد حساسیت می شود.
آقای شریفی بلخابی به خبرگزاری بخدی گفت: “طرد دین اسلام باعث ایجاد عکس العمل در جامعه، پارلمان و شورای علما خواهد شد و این موضوع برای ما بسیار خطرناک است.”
او می گوید اگر مشخص گردد که فرد یا افرادی اقدام به این کار (طرد دین) کرده اند احکام دینی و فقی علیه آنها در افغانستان وجود دارد.
شریفی بلخابی به صراحت گفت اگر ثابت شود که مسلمان زاده ای دین دیگری اختیار کرده محکوم به اعدام و سنگ سار است.
سید محمد حسن شریفی بلخابی، عضو مجلس نمایندگان کشور
در قانون اساسی افغانستان، آزادی پيروان مذاهب مختلف به رسميت شناخته شده اما براساس قوانين شريعت، بازگشت فرد مسلمان از دين خود ارتداد محسوب می شود که مطابق شریعت حکمش اعدام است.
عباس نوری می گوید اسلام مانند جاده یک طرفه است، وارد شدن به این دین آسان است اما طرد آن خطر مرگ را در پی دارد.
او این جریان را یک تناقض آشکار از نوع برتر بینی دینی و نقض حقوق بشری و فردی در دین اسلام خواند.
رونق گرفتن کلیساها
برای عباس نوری در حال حاضر فرصت های زیاد فراهم است که در باره دین جدیدش تحقیق و مطالعه بیشتر کند در حالیکه این امکانات در افغانستان ممکن برای او اصلا میسر نمی شد.
نوری می گوید که در هر دینی باشد از افراطیت متنفر است. حتی اگر این دین به گفته او مسیحیت باشد.
او گروه های افراطی مانند طالبان، القاعده و داعش را لکه ننگی بر دامن اسلام خواند. به گفته نوری بیشتر دوست هایش به دلیل تنفر از این گروه ها و نزدیکی این گروه ها به اسلام از دین اسلام رو گردانیده اند.
عباس به خبرگزاری بخدی گفت: تفاوت های زیادی میان اسلام و مسیحیت وجود دارد مثلا در مسحیت گفته شده زمانیکه غسل کردی تمام گناهان بخشیده می شود و در آن دنیا دیگر نیازی به پرسان و پاسخ نیست در حالیکه اسلام می گوید کیفر خواست و پرسش و پاسخ در دنیایی دیگری صورت می گیرد.
به گزارش رادیو دری سویدن به دلیل گرویدن پناهجویان به مسیحیت بازار کلیسا نسبتا به گذشته گرم است.
این رادیو گزارش داده است، بسیاری از پناهجویان مسلمانی که در راه رسیدن به اروپا با مسیحیان تماس میگیرند، دین خود را به مسیحی تغییر میدهند. این امر باعث شده که مجامع، بنیادها و سازمانهای مذهبی مسیحی در بسیاری از کشورهای اروپایی از رونق بیشتری برخوردار شوند.
هر چند هنوز آمار رسمی از افغان های که مسیحی شده اند در دست نیست اما در گزارش این رادیو آمده است که تنها در منطقه موسوم به یِولهبوُری سالانه ده مسلمان مسیحی می شوند.
این وضعیت علاوه بر نگرانی دولت و جامعه روحانیون افغانستان، باعث نگرانی های فعالان جامعه مدنی و فعال پناهجویی نیز شده است.
سو استفاده از محرومیت
محمود رضایی از فعالان پناهجویی در سویدن می گوید که کلیساها و اداره مهاجرت سویدن از محرومیت و نیازمندی پناهجویان استفاده سو می کنند.
آقای رضایی به خبرگزاری بخدی گفت: “اداره مهاجرت روند دادن اقامت را طوری مدیریت می کند تا پناهجو راه جز تغییر دین پیدا نمی تواند، من با ده ها پناهجو مصاحبه کرده ام که دین مسیحیت را به اجبار پذیرفته اند نه به اختیار “.
محمود رضایی از فعالان پناهجویی در سویدن می گوید که کلیساها و اداره مهاجرت سویدن از محرومیت و نیازمندی پناهجویان استفاده سو می کنند.
به گفته رضایی، استفاده سو از مجبوریت ها به هر هدف و دلیل که صورت بگیرد، یک عمل خلاف ارزش های مدنی و بشری است.
او که از فعالان صاحب نام و مطرح در بین پناهجویان است تاکید کرد که اداره مهاجرت با همکاری جامعه کلیساهای سویدن در پی تغییر باورهای دینی پناهجویان است.
رضایی گفت: “من مطمئن هستم در صورت که بدون اغراض درخواست پناهندگی پناهجویان بررسی شود هیچ گرایشی به دین مسیحیت در میان جوانان سنتی نیست “.
خبرنگار
منیره احمدی، خبرنگار
خبرگزاری بخدی
