تاریخ گواهی می دهد که افغان ها در دین و دینداری پایبندی بیشتری دارند، جنگ های بی شماری که در افغانستان صورت گرفته یکی از علل های آن تعرض به دین و یا نادیده گرفتن دین خوانده شده است.
مهاجرت های اخیر اما خلاف این ادعا که ” افغان ها در دین پایبندی بیشتری دارند” را اثبات کرده است. حالا دیده می شود که تغییر دین و حتی از خدا بیزاری در بین افغان ها خریداران زیادی دارند.
هنوز آمار دقیق از افغان های که تغییر دین دادند و یا هم دین را نفی و یا طرد کردند وجود ندارد، خبرگزاری بخدی پای صحبت های چند تن از افغان های نشسته است که در بیرون از افغانستان آزادانه عقیده خود را ابزار می کنند.
غوث الدین می گوید که او دیگر مسلمان نیست و پس از اینکه دانست دین کاری برای بشریت انجام داده نمی تواند به آتئیسم یا خداناباوری روی آورده است.
به گفته او دیگر به این فریضه که برگی بدون اراده خدا از درخت نمی ریزد باور ندارد بلکه به گفته غوث الدین این قانون طبیعت و علت و معلول است که باعث انجام کاری و تغییر در فراینده زندگی می گردد اگر آن شی حتی یک برگ درخت باشد.
غوث الدین می گوید که او دیگر مسلمان نیست
غوث الدین به خبرگزاری بخدی گفت: ” از زمانیکه کودک بودیم به گوش ما می گفتند هر آنچیزی که در پیشانی نوشته شده همان خواهد شد یعنی تقدیر ما قبلا از سوی خدا برای ما رقم خورده است و ما در تغییر آن نقش و سهمی نداریم.”
غوث الدین که در سویدن زندگی می کند می گوید پس چرا تقدیر برای کسانیکه مسلمان نیستند و یا حتی خداناور هستند بهتر از مسلمانان رقم خورده است.
آتئیسم یا به زبان فارسی بی خدایی (خدا انکاری یا خداناباوری) در معنای مصطلح آن به مفهوم انکار وجود خدای خالق یا ناظراست. این نگرش به لحاظ تاریخی از قرن ۱۸ میلادی به این سو شکل گرفته و طیف های گوناگونی را نیز در بر می گیرد. این نگرش اساسا وجود خدای ﻣﺎﻭﺭﺍﺀﺍﻟﻄﺒﯿﻌﻪ را رد می کند.
رابطه خشونت با دین
وحید موحدی دیگر افغان ساکن در سویدن رابطه بین خشونت و دین را از علل های می شمارد که از دین اسلام بیزاری جسته است.
آقای موحدی به خبرگزاری گفت که خشونت های از آدرس دین باور و عقیده او را از تمام ادیان گرفته است و دیگر به هیچ دینی اراده قلبی ندارد.
موحدی که خود را یک آتئیسم به تمام معنی معرفی می کند می گوید که در هر انفجار و خشونتی بلافاصله نام خدا و اللله را شنیده است.
تصاویری منتشر شده نشان می دهد که گروه های مانند طالبان و داعش در افغانستان همواره در جریان حملات شان اسم الله و الله اکبر را تکرار می کنند.
وحید به این باور است که سرمنشا تمام بدبختی های افغانستان دین است و اگر به گفته او میان سیاست و دین و یا دین و زندگی فاصله ایجاد شود روند خشونت، جنگ و قتل کاهش پیدا خواهد کرد.
موحدی به خبرگزاری بخدی گفت: “ما در افغانستان به نام دین، انسان را می کشیم، زنان و کودکان را سنگ سار و سرمی بریم، زنان را به اجبار به شوهر می دهیم و حاکمان کشور و ملاها خود را مالک جان و مال مردم می دانند.”
او به حادثه کشته شدن فرخنده در کابل اشاره کرد که از سوی مردان افراطی مسلمان به طور فجیع شکنجه و به قتل رسید.
فرخنده در سال ۲۰۱۵ از سوی گروهی از مردان خشمگین در مقابل مسجد شاه دو شمشیره در مرکز کابل به اتهام سوزان قرآن کشته شد.
وحید به این باور است که سرمنشا تمام بدبختی های افغانستان دین است
بازی با دم شیر
افغانستان یک کشور اسلامی است که نزدیک به 99 درصد از شهروندان آن پیرو مکتب اسلام هستند. اظهار عقیده در این کشور خلاف دین اسلام به گفته عام مردم بازی با دم شیر است که منجر به مرگ حتمی اظهار کننده می گردد.
مزمل اسلامی، استاد شرعیات در دانشگاه قندهار می گوید که وقایع مانند قتل فرخنده در افغانستان همواره تسلسل داشته است.
آقای اسلامی می گوید، مردم افغانستان، مردم متدین اند، اسلام دوست اند، مسلمان اند، تقریبا ده پانزده سال علیه شوروی جهاد کردند. وقتی با دین این مردم، با عقاید این مردم و به آرای این مردم این قسم (اتهام قرآن سوزی از سوی فرخنده) برخورد شود، هیچ کسی ضمانت کرده نمیتواند که بازهم حادثهای مانند حادثه قتل فرخنده رخ ندهد.
با توجه به مطالعه انجام شده توسط اتحادیه جهانی انسانگرا و اخلاقگرا (IHEU) افغانستان به شمول ایران، مالدیو، موریتانی، پاکستان، عربستان سعودی و سودان از جمله هفت کشوری در جهان است که در آن حکم خداناباور براساس احکام دینی اعدام یا سنگ سار است.
دشمنی با دین؟
داوود فیضی، نویسنده و فعال اجتماعی در سویدن می گوید که خشونت هیچ رابطه با اصل دین و اساس آن ندارد.
آقای فیضی می گوید، آنچه امروز زیر شعاع دین گروه های افراطی انجام میدهند کاملا مردود و دشمنی با دین خدا است. او گروه های مانند طالبان، داعش و القاعده را گروه های وحشی خواند که به گفته او خلاف قوانین اسلامی و اساسات دین اسلام عمل می کنند.
فیضی به خبرگزاری بخدی گفت: “در جوامع اسلامی امروز در عربستان، ایران، افغانستان، و سایر کشور های اسلامی آنقدر افرط گرایی رشد کرده که تمام مردم را از دین خسته ساخته و این به اصل ریشه دین ربطی ندارد.”
به گفته او در دین اجبار نیست و کسانیکه اقدام به تغییر دین و یا طرد دین می کنند عامل برداشت های متزاد افراط است.
فیضی گفت: “امروز در قالب دین هر جنایتی صورت میگیرد وجوان امروز دنبال جهانی شدن است نمی توانند اعمال ضد دینی وضد اسلامی گروههایی مزدور را که برای بد بینی اسلام بوجود آمده اند تفکیک کنند. بهترین راه گریز را انتخاب و ذهن خسته خود را آزاد میسازند. وهیچ کسی نمی تواند عقیده شخصی کسی را مورد بررسی قرار بدهد. چون دین به جبر یعنی جهالت.”
واکنش دولت افغانستان
محمد آصف مصباح، رییس حسینیه های وزارت حج و اوقاف می گوید که ارتداد حکم سنگینی در اسلام دارد.
آقای مصباح به خبرگزاری بخدی گفت: “اگر فرد یا افرادی به صورت علنی یا در یک محفل علنا ضرورت های دین (مساله توحید و قیامت) را انکار کرد، حکم ارتداد و سنگسار شامل حال آنها می شود ”
به گفته او، جامعه افغانستان و علما در باره ارتداد بی تفاوت نیستند.
محمد آصف مصباح، رییس حسینیه های وزارت حج و اوقاف می گوید که ارتداد حکم سنگینی در اسلام دارد.
در همین حال، سید محمد حسن شریفی بلخابی، عضو مجلس نمایندگان کشور می گوید که جلب و جذب پیروان اسلام به ادیان دیگر و نفی دین در افغانستان باعث ایجاد حساسیت می شود که به گفته او این موضوع باعث ایجاد عکس العمل در جامعه، پارلمان و شورای علما خواهد شد.
به گفته آقای شریفی بلخابی، جلب و جذب به دیگر ادیان در افغانستان ممنوع است و اگر مشخص گردد که فرد یا افرادی اقدام به این کار کرده اند احکام دینی و فقی در افغانستان وجود دارد.
او به خبرگزاری بخدی گفت: “اقدام به نفی و طرد دین در جامعه توحیدی و خدا پرست مانند افغانستان و یک جامعه مسلمان یک خطر بسیار بزرگ است.”
سید محمد حسن شریفی بلخابی، عضو مجلس نمایندگان کشور
خبرگزاری بخدی
