از پنجم جوزا زاد روز عبدالعلی مزاری، رهبر فقید حزب وحدت اسلامی افغانستان و از رهبران پیشین جهادی کشور تجلیل به عمل آمد.
بزرگترین مراسم در شهر کویته پاکستان برگزار شد و در آن صدها نفر شرکت کردند.
در این مراسم علاوه بر سخنرانی ها، نمایشگاه نقاشی، محفل شعر، مقاله و آواز خوانی نیز برگزار شد.
خانم معصومه مهرجو، از شرکت کننده بخش مقاله این مراسم با ارایه مقاله ای با محتوای که بیشتر به شکایت نامه مشابه بود از انشعاب و چندین دستگی هزاره ها انتقاد کرد.
در بخش مقاله ای او به جنجال ایجاد شده در جریان سخنرانی محمد اشرف غنی، رییس جمهوری کشور در یک نهاد تحقیقاتی در لندن اشاره شده و آمده است که برخی ها در افغانستان بدنبال حذف یک قوم خاص هستند.
خانم مهرجو می گوید که تلاش برای رفع تبعیض در افغانستان از سوی قوم که همواره محروم نگهداشته شده ادامه دارد و به نقل از مزاری گفت که حق خواستن به معنای دشمنی با دیگران نیست.
همزمان در کابل، هرات، بامیان، بلخ، دایکندی نیز از زاد روز مزاری تجلیل شده است.
عبدالعلی مزاری، در پنجم جوزای سال ۱۳۲۶ هجری شمسی، در قریه نانوایی چهار کنت از توابع ولایت بلخ چشم به جهان گشود.
او خیلی زود به یک چهره مطرح در سطح افغانستان و یک فرد محبوب در میان هزارهها تبدیل شد.
مزاری جزء معدود رهبرانی بود که حرفها و سخنانش افغانستان شمول بود و همواره از وحدت ملی و عدالت اجتماعی سخن می گفت.
او در سال ۱۳۷۳ از سوی گروه تروریستی طالبان در منطقه چهار آسیاب کابل به شکل وحشتناک کشته شد.
دولت افغانستان امسال روز کشته شدن شدن مزاری را به عنوان روز شهید وحدت ملی اعلام و در تقویم رسمی کشور ثبت کرد.
در مراسم کویته، کیکی در ابعاد بزرگ و در ۳۵ پوند وزن که روی آن نوشته شده بود پدر تو جاودانهی، تهیه شده بود.
مردی در همه عرصه ها
استاد رحمانی در مراسم سالروز تولد عبدالعلی مزاری گفت که جفاست اگر مزاری را فقط در قالب یک فرد فقط سیاسی فروکاست داده شود به باور او، مزاری در عرصههای فرهنگ، سیاست، اجتماع و احیایی هویت بر مردم اش تاثیر و بخشهای زیادی از عملکرد و گفتههای او افغانستان شمول بود.
او می گوید اگر دیگر رهبران جهادی نیز تلاش می کردند ندای مزاری را لبیک می گفتند شاید افغانستان به وضعیت موجود گرفتار نمیشد.
امینی مهرجو، دبیر ستاد مردمی برگزاری این مراسم با بیان این مطلب که جامعهای افغانستان یک جامعه غم زده است و تقویم مردم طوری است که بیشتر ایام سال را مجبورند لباس سیاه بپوشند، گفت نباید بهانههای برای دل خوشی از دست برود و نباید از فکتهای مهم تاریخی عبور نموده و از بازخوانی اندیشههای مزاری و بکارگیری آنها در زندگی اجتماعی و سیاسی غفلت شود.
