برای نخستین بار افسران سابق ارتش شوروی از خاطرات شان در افغانستان گفتند

برای نخستین بار افسران سابق ارتش اتحاد جماهیر شوروی که در افغانستان جنگیده بودند، از خاطرات شان در این کشور در یک کنفرانس صحبت کرده اند.

این افسران که شهروندان قزاقستان هستند برای سال های متمادی به حمایت حکومت کمونیستی افغانستان و علیه مجاهدین جنگیده بودند.
آنها در کنفرانس موسوم به “افغانستان و قزاقستان دیروز و امروز و فردا” صحبت کردند، این کنفرانس به ابتکار بسم الله تابان از دانشجویان افغان در دانشگاه ملی قزاقستان – الفارابی راه اندازی شده بود.
دگروال بای مولدینوف سریکبای کینسبایی ویچ، رییس اتحادیه حمایت از جانبازان و معلولان جنگ افغانستان و درگیری های محلی قزاقستان می گوید که سربازان ارتش اتحاد جماهیر شوروی سابق، هرگز به عنوان متجاوز وارد افغانستان نشده بودند، به گفته آقای کینسبایی ویچ حمایت از مردم و حکومت آنزمان افغانستان از اهداف شوروی سابق بود.
او می گوید که دولت آنزمان افغانستان از مسکو خواسته بود که نیروی کمکی به افغانستان بفرستد.
کینسبایی ویچ گفت: “پدران شما برای همکاری و کمک به مردم و دولت دموکراتیک افغانستان به عنوان دوست شان در آنکشور رفته بودند، این اقدام برای ما یک افتخار تلقی می شود تا بتوانیم سایر دوستان خود را در زمان ضرورت حمایت کنیم.”
اسرار دولت
بایدل دینوف دولت لایکویچ، رییس دانشکده حقوق دانشگاه ملی قزاقستان – الفارابی از افسران سابق ارتش شوروی حاضر در کنفرانس خواست که اتفاقات آن دوره از تاریخ را بدون سانسور بیان کنند.
آقای دولت لایکویچ، گفت حتی موارد که آنزمان جز اسرار دولتی به حساب می رفت باید حالا گفته شود زیرا به گفته او قزاقستان دیگر در سیطره روسیه نیست.
دگرمن انور که سالها در بخش های مختلف افغانستان به عنوان افسر و مترجم کار کرده بود می گوید، که مردم افغانستان مهربان هستند و با سربازان شوروی نیز مهربان بودند.
او افغانستان را یک کشور زیبا توصیف کرد و گفت: “من برای اولین بار بزرگترین مجسمه ای بودا ساخت دست انسان را در آنجا دیدم، برایم جالب بود از خود می پرسیدم آیا واقعا انسانهای چند صد سال پیش قادر بودند با دست چنین اثر زیبا و باارزشی را خلق کنند.”
او مردمان بامیان را شبه قزاق ها خواند و تاکید کرد که او در آنجا احساس بیگانگی نمی کرده است.

این افسر سابق شوروی از کابل، هرات، مزار و بامیان به عنوان شهرهای یاد کرد که علاوه بر زیبایی طبیعی، تاریخ کهن و با ارزشی را در دل خود جا داده که به گفته او در منطقه کم نظیر است.
مجاهدین و وابستگی به کشورهای بیرونی
دگروال انور می گوید که با مجاهدین جنگیده است زیرا به گفته او، این نیروها از سوی سازمان استخبارات بیرونی و کشورهای خارجی حمایت می شدند و در برابر حکومت کابل می جنگیدند.
او می گوید مجاهدین سربازان شوروی را متجاوزین می خواندند، در حالیکه به گفته انور، این نیروها به حمایت مردم و دولت افغانستان به آن کشور رفته بودند.
او از نبرد قندوز به عنوان یکی از سخترین جنگ ها علیه شورشیان آنزمان یاد کرد.
این افسر پیشین ارتش شوروی از نسل امروز قزاقستان خواست تا با مردم افغانستان دوست باشند و هر آنچه در توان دارند برای آوردن صلح و امنیت در این کشور تلاش کنند.
بازسازی و زیربنا
این افسران در حضور ده ها دانشجو و استاد دانشگاه ملی قزاقستان – الفارابی از خاطرات شان گفتند.
یکی از افسران سابق KGB که در این کنفرانس صحبت می کرد گفت که اتحاد جماهیر شوروی، کمک های چشمگیری در افغانستان انجام داده است.
او می گوید که برای حمایت از مردم افغانستان، عملا در پروسه تامین امنیت، بازسازی و همکاری های علمی در افغانستان سهیم بوده است.
او گفت: “اتحاد جماهیر شوروی به همین منظور تعداد زیاد مکتب، شفاخانه، کلینیک، جاده و بلاک های رهایشی ساخت که تا اکنون مورد استفاده مردم افغانستان است. در بخش زیر بنا پروژه های بزرگی در افغانستان عملی شد.”
نیروهای ارتش سرخ، ۲۲۳۸ روز در افغانستان بودند و بلاخره با دادن صدها قربانی به خواست دولت آنوقت افغانستان، به کشورشان بازگشتند.
ماندن در افغانستان اشتباه است
این افسران به شکل مشترک به چند نکته اشاره کردند که برگرفته از افغانستان شناسایی آنها و طی سال های تجربه بدست آمده است:
– هر کشوریا نظام که به نیت ماندن و اشغال افغانستان بروند در اشتباه اند اینرا باید از تاریخ آموخت، با افغانستان میتوان از در صلح و دوستی وارد شد دروازه جنگ، مسیر تجربه شده در آن سر زمین است.
– بحران افغانستان باید از طریق خود افغانها حل شود، کشورهای بیرونی میتوانند تنها به عنوان حامیان طرح افغانی موثر واقع شوند نه اینکه طرح های بیرونی را در افغانستان عملی کنند.

– قزاقستان و افغانستان با آنکه هیچ مرز مشترک ندارند اما دو کشور شدیدا وابسته با هم اند باید این موضوع را سران دو کشور در اولویت سیاست خارجی شان درج کنند. افغانستان با ثبات و امن، افغانستان بدون تروریزم و افراط گرای مذهبی و افغانستان بدون مواد مخدر به معنی قزاقستان عاری از چنین مسائل است.
– در شرایط کنونی افغانستان نیاز به همکاری صادقانه دوستان بین المللی دارد که باید صلح واقعی در این کشور شکل بگیرد و این به نفع جهان و منطقه است.
افغانستان امروز
بسم الله تابان، از برگزار کنندگان این کنفرانس و از دانشجویان دانشگاه ملی قزاقستان می گوید که بیشتر دانشجویان این دانشگاه اطلاعات شان در باره افغانستان فقط جنگ، تروریزم و مواد مخدر است.
آقای تابان در این کنفرانس از دستاوردهای مردم افغانستان در بخش های آزادی بیان، ساختار دموکراتیک نظام، حقوق زنان، آموزش و پرورش، ورزش، زیبایی های طبیعی و تاریخی صحبت کرد.
تابان می گوید اینکه نام افغانستان با جنگ، تروریزم و مواد مخدر گره خورده آزار دهنده است اما به گفته او این واقعیت را نمی شود انکار کرد.
او به خبرگزاری بخدی گفت: “هدف اساسی از برگزاری این کنفرانس این است که بتوانم با استفاده از فرصت پیش آمده تحصیلی علاوه بر ادامه تحصیل، جنبه های مثبت افغانستان را برای شهروندان این کشور به معرفی بگیرم تا دیگر شهروندان خارجی به مردم افغانستان به دید منفی تروریست و فروشنده موادمخدر نبینند.”
پیشتر نیز تابان چندین برنامه در قزاقستان راه اندازی کرده که برگزاری بزرگترین کنسرت مشترک دمبوره افغان- قزاق و راه اندازی مرکز فرهنگی و مطالعاتی افغانستان در دانشگاه ملی قزاقستان – الفارابی از جمله این برنامه ها بوده است.