موی تای کاران افغانستان: کمترین امکانات بیشترین دستاورد

ورزشکاران افغانستان در مسابقات جهانی موی تای تایلند با کمترین امکانات بیشترین دستاورد را در بین صد و سه کشور دنیا از آن خود کردند.

عبدالله امیری که در وزن ۵۱ کیلوگرام به این مسابقات رفته بود، توانست حریفان خود را از کشورهای ترکیه، هانک گانک و اندونیزیا شکست دهد و مدال طلای این وزن را به گردن اویزد.
آقای امیری می گوید، ورزشکاران افغانستان از جمله محدود کشورهای شرکت کننده در مسابقات جهانی موی تای تایلند بودند که که با صد و سه کشور دنیا باید به رقابت می پرداختند.
امیری به خبرگزاری بخدی گفت: ”افغانستان در این مسابقات در تناسب با دیگر کشورها کمترین ورزشکاران شرکت کننده را داشت، اما موی تای کاران کشور مان بهترین مبارزه را به نمایش گذاشتند، ما توانستیم سه طلا و یک نقره را از این مسابقات برای افغانستان به ارمغان بیاوریم.‟
به گفته او، موی تای کاران افغانستان در مسابقات تایلند با کمترین امکانات محکوم به گرفتن طلا بودند.
امیری افزود، بچه های تیم ملی افغانستان با کمترین امکانات، اما با پشت کار و زحمات و اراده قوی که داشتند نمی خواستند بدون مدال طلا این مسابقات را ترک کنند، سر انجام این زحمات بچه ها افغانستان را به جهانیان نشان داد.
این ورزشکار تیم ملی موی تای گفت، جماعت حاضر در تایلند در روزهای نخستین بازی بالای افغانستان اصلا حساب باز نمی کردند اما هنرنمای موی تای کاران کشورمان این دیدگاه را تغییر داد و حاضرین در ورزشگاه را شگفت زده کردند.
به گفته او افغانستان با شش ورزشکار سه طلا و یک نقره گرفت، هندوستان اما با سی ورزشکار خود تنها به یک مدال بسنده کرده و راهی کشور شان شدند.
پاکستان دیگر کشوری حاضر در این مسابقات بود که تنها دو ورزشکار داشت که هر دو حذف شد و بدون مدال به خانه بازگشتند.

اقای امیری می گوید موی تای کاران افغانستان از لحاظ کیفی با کمترین امکاناتی که در داخل کشور دارند نمی توانند به تمامی خواسته های شان برسند، به گفته او زمینه برای رشد و تمرین مناسب ورزشکان در افغانستان هنوز هم فراهم نیست.
ورزش و درس جز اولیت های زندگی یک جوان
موی‌تای یا ”بوکس تایلندی‟ به معنای مشت‌زدن است. این ورزش یکی از سبک‌های آزاد ورزش رزمی است و از جمله مهم‌ترین نشانه‌های فرهنگی و ملی کشور تایلند به شمار می‌رود.
عبدالله امیری، دانشجوی دانشکده حقوق در یکی از دانشگاه های خصوص کابل است که همزمان با درس به تمرین این رشته ورزشی می پردازد.
این مبارز کشور مان می گوید، هر چند که ورزش و درس جز اولویت های کاری اش به شمار می رود اما در افغانستان ورزشکار طلایی مانند یک فرد عادی جامعه در یک سطح قرار دارد.
او گفت: ”کشورهای دنیا ورزشکارانی را که افتخار می افرینند و طلا می گیرند، زمینه را برای رشد و ایجاد فرصت های بیشتر ورزشی برای او فراهم می کند و تمامی دغدغه یک ورزشکار درس و ورزش می شود و بس.‟
کاروان تیم ملی موی تای کشور مان روز گذشته به افغانستان رسید و به استقبال گرم مسولان ورزشی و مردم رو برو شد.