آب آلوده جان هزاران نفر را در شهر چاریکار مرکز ولایت پروان تهدید می کند

براساس یک تحقیق تازه، هزاران نفر در شهر چاریکار مرکز ولایت پروان به دلیل نوشیدن آب غیرصحی با خطر بیماری های مختلف در برخی موارد خطرناک روبرو هستند.

در این تحقیق که از سوی مرکز خبرنگاری پژوهشی پیک، انجام شده و نتایج آن در اختیار خبرگزاری بخدی قرار گرفتته، آمده که نزدیک به هشتاد درصد واقعات بیماری های میکروبی در چاریکار طی امسال و سال های گذشته به دلیل مصرف آب آشامیدنی آلوده بوده است.
قسیم احمد سعیدی، رییس صحت عامه ولایت پروان در این مورد می گوید بیشتر بیماران که به بیمارستان ها مراجعه می کنند، به سبب مصرف آب آشامیدنی آلوده است.
آقای سعیدی گفت:” “آب شهر چاریکار به صورت کامل غیر صحی است و بیماری های ناشی از مصرف آب آلوده به ویژه در فصل گرمای سال، بیشتر واقعات کولرا، اسهال باکتری، اسهال آبگین و اسهال خونی را در پی دارد که در صورت عدم تداوی، حتا منجر به مرگ انسان می شود.”
به گفته سعیدی، هشتاد درصد واقعات بیماری های میکروبی در این شهر، ناشی از استفاده آب های آلوده است.
شهر چاریکار
چاریکار مرکز ولایت پروان در فاصله ۵۰ کیلومتری شمال کابل موقعیت دارد و این شهر بیشتر از ۱۵ ولایت مرکزی، شمالی و شمالشرقی را با پایتخت وصل می کند.
جمعیت این شهر حدود ۲۰۰ هزار نفر تخمین شده است، اما در سال های اخیر تعداد زیاد افراد از روستاها و ولسوالی ها برای بود و باش دایم وارد چاریکار شده اند.
یافته های تحقیق تازه نشان می دهد که در حال حاضر ۱۵۰ هزار نفر از جمعیت این شهر به آب صحی آشامیدنی دسترسی ندارند.
آب نل
در چند نقطه شهر نل های آب آشامیدنی وجود دارد، اما در یک هفته دو تا سه ساعت این نل ها آب دارد.
برخی ها آب نل را برای نوشیدن ذخیره می کنند و در مواقع ضرورت آنهم فقط برای نوشیدن استفاده می کنند. تعداد افراد که از آب این نل ها استفاده می کنند با توجه به جمعیت شهر بسیار اندک هستند.
مسوولان اداره آب رسانی ولایت پروان تایید کردند که بیشتر باشندگان چاریکار به آب آشامیدنی صحی دسترسی ندارند، آنها می گویند که بودجه کافی در اختیار ندارند تا این مشکل را برطرف کنند.

اعتراض باشندگان
شماری از ساکنان شهر چاریکار، هُشدار دادند که اگر نماینده های مردم در مجلس و نهادهای مسوول دولتی در زمینه حل آب آشامیدنی توجه نکنند، آنها شرکت در انتخابات پارلمانی پیشرو را تحریم خواهند کرد.
فساد مالی و اداری، وعده خلافی و بی کفایتی مسوولان محلی و نماینده های مردم در مجلس، از دلایلی است که اعتماد شماری از باشندگان مرکز این ولایت را نسبت به شعار بازسازی، حکومتداری خوب، انتخابات و گزینش افراد خدمتگذار در نهاد های مسوول اجرایی و قانونگذاری کشور، زیر پرسش قرار داده است.
برهان الدین، باشنده ناحیه ششم شهر چاریکار، از چند سال به اینسو، از آب نهری که از دریای پنجشیر جدا شده و از میان شهر می گذرد، برای آشامیدن خانواده اش استفاده می کند.
او می گوید: “چندین بار به مسوولین شکایت کردیم و برای مان وعده دادند که از سالنگ آب می‌آورند، حساب‌ شان معلوم نشد. “
فضل احمد، باشنده ناحیه یازدهم شهر چاریکار، برخی از بزرگان محل را به غارت پول جمع آوری شده از مردم برای پاک کاری جویبارها از وجود کثافت و زباله ها، متهم می کند و می گوید: “شخصی به نام کلان منطقه از هر خانه ۵۰ افغانی جمع کرد و تمام پول را به جیب خود زد.”
همچنان بلبل شاه کهنه دوز یکی دیگر از باشندگان ناحیه نهم شهر چاریکار با انتقاد از مسوولان محلی می‌گوید: “هیچ کاری تااکنون در پروان صورت نگرفته، آب ما مردار (کثیف) است و مردم از جوی کثیف آب می خورند.”
واکنش دولت
مسوولان اداره آب رسانی پروان عدم دسترسی باشندگان چاریکار به آب آشامیدنی صحی را تایید کردند.
محمد قسیم پروانی، رییس آب رسانی پروان، از انتقال پایپ لاین آب از ولسوالی سالنگ ولایت پروان به شهر چاریکار خبر داده می گوید: “دو میلیون دالر از طرف سفارت هند به پروژه انتقال پایپ لاین آب از سالنگ به چاریکار کمک شده است که فعلا این پول در مقام ولایت پروان است.”
آقای پروانی افزود، اجرایی شدن طرح پایپ لاین آب از سالنگ، مدت ۱۸ ماه را در بر خواهد گرفت.
رییس آب رسانی چاریکار به پاسخ این سوال که چرا دو میلیون دالر پول اختصاص یافته به این پروژه تا حال به مصرف نرسیده است گفت: “با دو میلیون دالر مشکل آب آشامیدنی در چاریکار حل نمی شود، چون شهر چاریکار منابع آبی ندارد و این پول تنها به پروژه انتقال آب از سالنگ به شهر از سوی سفارت هند اختصاص داده شده.”
او همچنان باشندگان شهر چاریکار را به سهل انگاری در پرداخت پول صرفیه آب و مصرف آن متهم کرده می گوید که حدود ۱۶ تا ۲۰ میلیون افغانی پول مصرف آب بالای مردم باقی مانده و این کار سبب عقب ماندگی توسعه شبکه آبرسانی در شهر شده است.
انگشت انتقاد به طرف مسولان محلی

برخی نمایندگان مردم پروان در مجلس نمایندگان به این باور اند که مقامات محلی در راستای حل مشکلات مردم، کوتاهی کرده اند.
این نمایندگان، مقامات محلی را متهم کردند که پول های پروژه های عام المنفعه را حیف و میل کرده اند.
خانم زکیه سنگین، نماینده مردم پروان در مجلس نمایندگان می گوید: “آنچه که مربوط به نماینده های مردم می شود و قانون به ما اجازه داده است، انجام دادیم؛ اما متاسفانه مسوولان محلی در این راستا توجه لازم نکرده اند و این کار مسوولان سبب شده، تا مردم پروان از فرصت های بوجود آمده در سال های گذشته و پول های کمک شده جامعه جهانی بهره ای نبرند. “
باید به صراحت بگویم زمان و فرصت مناسب که برای حل مشکلات مردم وجود داشت، از دست رفت.
خانم سنگین با وجودیکه از ارقام دقیق پول کمک شده کشور هند به منظور انتقال آب از سالنگ به شهر چاریکار آگاهی نداشت اما گفت که نمایندگان مردم از ابتدای دوره کاری خود جهت بدست آوردن کمک مالی به هدف انتقال آب به ساکنان  چاریکار تلاش کرده اند تا اینکه وزارت مالیه، دوصد هزار دالر را بخاطر این پروژه در بودجه انکشافی سال ۱۳۹۳ خود اختصاص داد. پولی که به گفته مسوولان برای این پروژه، کافی نیست.
واکنش مقامات محلی
مقامات محلی در ولایت پروان اما می گویند که برای حل این مشکل، بارها به حکومت مرکزی پیشنهاد فرستاده اند، تا سرانجام در سال ۱۳۹۲ دو میلیون دالر امریکایی را کشور هند به منظور پروژه انتقال پایپ لاین آب کمک کرد.
قرار است این پایپ لاین آب به قطر ۱۶ انچ از دره کوکلامی ولسوالی سالنگ که حدود ۳۰ کیلومتر تا شهر چاریکار فاصله دارد، کشیده شود.
کار این پروژه سال گذشته به دلیل آنچه گستردگی و بزرگی و نبود پول کافی خوانده شد، به سال ۱۳۹۴ به تعویق افتاد.
وحید صدیقی، سخنگوی والی پروان می گوید: “کمبود آب آشامیدنی، باشندگان چاریکار را با مشکلات جدی رو به رو ساخته و از همین رو مورد توجه نهاد‌های بزرگ مدد‌ رسانی نیز قرار گرفته است.”
به گفته آقای صدیقی انتقال آب از سالنگ توسط پایپ لاین به شهر چاریکار با استفاده از سروی که صورت گرفته بود به ۹ میلیون دالر ضرورت دارد که در سال نخست تنها دو میلیون دالر آن از سوی هند پرداخت شده و هم اکنون این پول در نزد آنان موجود است.
سخنگوی ولایت پروان گفت: “تمامی ۹ میلیون دالر را که نیاز به ساخت این پاپ لاین است کشور هند بر عهده گرفته است و وزارت اقتصاد کشور نیز این مساله را تایید می کند.”