تشکل اجتماعی به نام “شورای مردمی جنوب شرق” در کابل اعلام موجودیت کرد، اعضای رهبری این شورا بیشتر فرماندهان پیشین جهادی و بزرگان قومی از ولایت های خوست، پکتیا، پکتیکا، لوگر، غزنی و میدان وردک هستند.
داکتر خوشحال روهی، از مسئولان شورا در مراسم اعلام موجودیت این شورا گفت که قرار است نمایندگانی از تمامی ولایات کشور در شورای مردمی جنوب شرق حضور داشته باشند.
در نخستین واکنش این شورا در مورد ناآرامی ها و جنگ افغانستان اتهامات و انتقادهای جدی علیه پاکستان مطرح شد و این کشور عامل اصلی جنگ افغانستان قلمداد شد.
خوشحال روهی می گوید، قرار است در مناطق پاکستان که او در این مورد از خیبرپشتونخواه و مناطق قبایلی نام برد، یک “قوه فشار” تشکیل شود تا پاکستان را وادار کند که برای ختم جنگ در افغانستان کام عملی بردارد.
به گفته روهی در گام نخست، روی برگزاری نشستی که با جانب پاکستان صورت خواهد گرفت، برنامه ریزی شده است.
او می گوید که هدف از تشکیل شورای مردمی جنوب شرق این است که با فراخوان اتحاد و همبستگی مردم بسیج مردمی را شکل دهد تا نیروی کافی برای مقابله با عوامل ادامه جنگ در افغانستان در اختیار داشته باشد.
روهی وضعیت حاضر در افغانستان را “بحرانی و حساس” خواند و گفت نگرانی های موجود باعث شکل گیری این شورا شده است.
چشم سفیدی
در محفل اعلام موجودیت شورای مردمی جنوب شرق، شماری از مقامات دولتی، فرماندهان جهادی، بزرگان قومی و مردم عادی شرکت کرده بودند.
محمد گلاب منگل، وزیر امور سرحدات و قبایل در این محفل از موضع گیری این شورا در برابر پاکستان حمایت کرد و گفت که کشورهای همسایه به شکل بی سابقه و با کمال چشم سفیدی در امور افغانستان مداخله می کنند.
آقای منگل گفت که در برابر این چشم سفیدی ها تنها راه حل بسیج و همبستگی مردمی است.
او به مسوولان شورای مردمی جنوب شرق توصیه کرد که دامنه فعالیت این شورا را تا غرب، جنوب غرب، جنوب، شمال و شمال شرق گسترش دهند.
وزیر سرحدات و قبایل می گوید که کشورهای همسایه تلاش دارند تا با ایجاد نفاق بین مردم افغانستان چند دستگی ایجاد کنند، تا به مقاصد شان برسند.
او از اینکه مردم افغانستان همواره در برابر دسیسه های بیگانگان ایستادگی کرده و به شکل خودجوش در محور همدلی و همپذیری قرار گرفته اند، استقبال کرد.
موجی از اعتراض ها در افغانستان در برابر پاکستان از حوزه سیاست به درون اجتماع خزیده است و مردم در بیشتر ولایات پس از حملات خونبار کابل، علیه این کشور تظاهرات کردند.
معترضان دولت پاکستان را عامل اصلی جنگ و ناامنی در افغانستان می خوانند و می گویند که اگر دست پاکستان از افغانستان کوتاه شود، مردم فرصت برای زندگی کردن پیدا می کنند.
حتی برخی معترضان و کاربران شبکه های اجتماعی به شکل انفرادی خرید و استفاده کالاهای پاکستانی را تحریم کرده و گفته اند پس این، از استفاده هر کالای که مارک پاکستان را داشته باشد، خود داری می کنند.
