در ادامه برنامه کمپاین جهانی محو خشونت علیه زنان زیر نام شانزده روز نارنجی، شماری از فرهنگیان و بانوان کشور برنامه محو خشونت علیه زنان زیر نام “حذف تراژدی” در کابل برگزار کردند.
برنامه حذف تراژدی با حضور ده ها تن از پسران، دختران و فعالان جامعه مدنی به مدت شانزده روز در کابل بزگزار شد که روز گذشته، چهارشنبه این برنامه به پایان رسید.
این برنامه دارای سه بخش از قبیل گفتگوی آزاد، نمایش عکس و نمایش فیلم کوتاه مربوط به خشونت علیه زنان و بانوان بود.
در بخش گفتگوی آزاد، اشتراک کنندگان در آخرین روز این برنامه، از مردان و زنان، خاطرات خود در مورد خشونت علیه زن، چشم دید و قصه هایی در این مورد را به طور آزدانه بیان کردند.
مینا رضایی، از برگزار کنندگان این برنامه در بحث گفتگوی آزاد در مورد موانع فامیلی بر سر راه کار کردن او در بیرون از خانه گفت، زمانی که او می خواست در خارج از خانه کار کند برادران و پدرش همواره با او مخالفت کرده و مانع او شدند.
خانم رضایی این کار را نوعی از خشونت خانوادگی عنوان کرد و گفت، او همواره با چنین موانعی مبارزه کرده است.
در بخش دوم برنامه، تصاویری از چهره دختران برگزار کننده این برنامه که با پاره هایی از روزنامه های کابل با تیتر درشت نوعی از خشونت علیه زنان پوشیده شده بود، نمایش داده شد.
همچنان ویدیویی که صحنه هایی از خشونت علیه زنان در آن گردآوری شده بود به نمایش گذاشته شد.
در همین حال سمیرا سادات، یک تن از پنج دختر برگزار کننده این برنامه در باره هدف برگزاری آن به خبرگزاری بخدی گفت که در ادامه کمپاین شانزده روز نارنجی، آنها خواستند که با زنان دنیا در محو خشونت علیه زنان هم صدا شوند و از همین رو برای اولین بار این برنامه را در کابل برگزار کردند.
سمیرا گفت: “ما به همراه سایر زنان جهان دیگر نمی خواهیم که در مقابل خشونت های انجام شده سکوت کنیم، ما صدای خود را بلند می کنیم و مبارزه خود را با خشونت آغاز می کنیم.”
به نظر سمیرا، در قدم نخست باید سطح آگاهی جامعه بالا برده شود و مردان در برابر زنان که خارج از منزل برای کار به بیرون می روند، به این اقدام زنان ارزش قایل شوند.
این روزها خشونت علیه زنان و رفع خشونت علیه زنان در صدر اخبار جهان قرار دارد.
شانزده روز نارنجی که بین روز جهانی محو خشونت علیه زنان و روز جهانی حقوق بشر واقع شده، از سال ۲۰۱۲ آغاز شده است و دبیر کل سازمان ملل بیستوپنجم هر ماه را به عنوان روز نارنجی اعلام کرده است، این کمپاین نوعی اعتراضی است به خشونت در برابر زنان.
از سویی هم مینا رضایی، از برگزار کنندگان این برنامه به خبرگزاری بخدی گفت: “همزمان با کمپاین شانزده روز نارنجی و یا محو خشونت علیه زنان، خواستیم این برنامه را در افغانستان نیز داشته باشیم.”
خانم رضایی گفت که هدف از برگزاری این برنامه رساندن صدای بانوان به گوش مقامات و مردان است که می گویند از خشونت خسته شده و دیگر خشونت نمی خواهند.
در پایان این برنامه، اشتراک کنندگان این برنامه جملاتی در مورد محو خشونت علیه زنان، دلنوشته ها و یادداشت های خود را در دیوار های نارنجی حک کردند.
خشونت در برابر زنان یک پدیده جهانی است و در تمامی نقاط جهانی این پدیده زنان و دختران را قربانی می گیرد، اما در افغانستان بیشتر از همه نقاط جهان زنان مورد خشونت های گوناگون قرار می گیرند.
با وجود برنامه های آگاهی رسانه ای و تبلیغ علما برای محو خشونت در برابر زنان، همچنان این پدیده رو به افزایش بوده است.
خبرگزاری بخدی
