اداره بازرسی عمومی امریکا برای بازسازی افغانستان موسوم به ‘سیگار’ اعلام کرده است که در زیر ساخت جاده های افغانستان مشکلات فنی گسترده ای وجود دارد.
این اداره در گزارش تازه ای گفته است که ۸۵ درصد جاده ها در افغانستان که با هزینه جامعه جهانی ساخته شده، مناسب برای رفت و آمد وسایط نقلیه نیست.
سیگار گفته است اسناد و شواهد نشان می دهد، برای اینکه مدیران پروژه های ساخت سرک، به پول برسند، کیفیت مواد ساختمانی جاده ها را بسیار پایین آورده اند.
پیشتر، این اداره از ناپدید شدن حدود ۲۰۰ میلیون دالر از کمک های امریکا به صندوق امانتی نظم و استحکام قانون در افغانستان خبر داده بود.
این صندوق در سال ۲۰۰۲ ایجاد شد و هدف آن پرداخت معاش ماموران پولیس، آموزش نیروهای امنیتی و تقویت بخش تساوی جنسیتی در پولیس افغانستان است.
سیگار در گزارش قبلی خود از پرزه کردن حداقل ۱۶ هواپیمای کمکی امریکا به وزارت دفاع افغانستان و فروش قطعات آن به شکل آهن پاره به مبلغ ناچیز نیز پرده برداشته بود.
یک پروژه چند دست
اداره سیگار گفته است که کیفیت پایین پروژه ها باعث ازبین رفتن جاده ها قبل از زمان موعد تعیین شده، گردیده و این روند ضربه سخت اقتصادی به افغانستان وارد کرده است.
در گزارش این اداره آمده است: ̎نواقص در زیربناهای سرک ها، تجارت داخلی، بین المللی و رشد اقتصادی افغانستان را به شکل منفی متاثر ساخته است.̎
این اداره می گوید که ایالات متحده امریکا سالانه پنج میلیون دالر را در بخش حفظ و مراقبت جاده ها در افغانستان به مصرف می رساند و تا کنون ۲.۲ میلیارد دالر دیگر را برای ساخت و مراقبت این جاده ها به مصرف رسانده است.
جامعه جهانی به ویژه ایالات متحده امریکا در سیزده سال گذشته، ساخت جاده ها در افغانستان را برای رشد تجارت داخلی، ایجاد بازار کار محلی و همچنان جلوگیری از پیوستن جوانان به گروه های شورشی موثر خواندند.
صدها کیلومتر جاده در افغانستان در سال های پس از طالبان ساخت شد اما جنگ، انفجار بمب های کنار جاده ای و آتش زدن تانکر های نفت کش نیمی از این جاده ها را تخریب کرده است.
رییس یک شرکت ساختمانی که بیشتر فعالیت آن روی ساخت جاده در افغانستان است به خبرگزاری بخدی گفت که گرفتن پروژه های دست اول برای او و شرکت های افغانی هم سطح، غیر ممکن است.
او که خواست نامش در خبر ذکر نشود می گوید که پروژه های ساخت سرک در سفارت کشورهای مختلف به ویژه امریکا، از یک تا دو دست معامله می شود و سپس پروژه ها به شکل دست سومی به شرکت های بزرگ جاده سازی عرضه می شود.
به گفته او، اغلب پروژه های جاده سازی در خارج از سفارت از پنج تا شش دست معامله می شود و یروژه در دست هفتم اجرا می شود.
این انجنیر گفت: ̎زمانیکه یک شرکت افغانی یک پروژه دست هفتمی را می گیرد مجبور می شود که کیفیت مواد ساختمانی را به حداقل پایین بیاورد تا بتواند این پروژه را اجرا کند.̎
او به صراحت اعلام کرد که از هشتاد تا نود درصد جاده ها در افغانستان در زمان ساخت این مسیر را طی کرده است.
