ÂÂÂ عباس کام وند ، سخنگوی دری زبان سفارت ایالات متحده امریکا در افغانستان است. آقای کام وند مدت کوتاهی است که در افغانستان و درسفارت امریکا در کابل، بعنوان مسوول امور عامه فعالیت می کند
کبرا گوهری گفتگویی با او، در باره علل و عوامل خشونت علیه زنان و راه های جلوگیری از آن، انجام داده است.
تشکر از شما آقای کام وند که در این گفت و گو شرکت کردید.
در قدم نخست از شما می خواهم بپرسم که فلسفه ی محو خشونت علیه زنان را چگونه تحلیل می کنید.
فلسفه فکری سیاست ایالات متحده آمریکا تساوی حقوق زن و مرد است و یکی از اصول اجتناب ناپذیر ما همین مساله است.
این امر، امروزه، نه تنها در ایالات متحده امریکا بلکه به شکل جهانی وجود دارد و منشور ملل متحد در این زمینه صراحت کامل دارد. بنابراین می توانم بگویم که تساوی حقوق زن و مرد یکی از اصول اجتناب ناپذیر بشریت است.
در مورد تاریخچه ی رفع خشونت علیه زنان در جهان باید بطور کوتاه عرض کنم که در سال 1999 مجمع عمومی مللل متحد، قطع نامه 55134 را صادر کرد که به مناسبت آن تاریخ 25 نوامبر هر سال را به عنوان یک تاریخ کمپاین 15 روزه برای محو خشونت علیه زنان باشد.
این کمپاین دو هفته ای بعد از سال 1999 بصورت جهانی برگزار می گردد. برای ایالات متحده امریکا این مسئله از اهمیت خاصی برخوردار است. پیش از این مسئله، سیاستمداران بزرگ آمریکا پیشگامان این برنامه در دنیا بودند.
در این مورد، می خواهم از کنفرانس چهارم زنان در جهان در بلجیم در سال 1995 یادآور شوم که نقشی اساسی در جهانی کردن مساله حقوق زنان داشت.
همچنین در این سال خانم هیلری کلینتون که در این اواخر وزیر خارجه ایالت متحده و در آن زمان خانم اول ایالات متحده امریکا بود در کنفرانس پکینگ شرکت کرد و یکی از مسائل بزرگی که مطرح کرد و به عنوان پیشگام دراین مسئله در سطح جهان قرار گرفت این بود که مساله حقوق زن حقوق انسان است و حقوق انسان حقوق زن است.
این حرف معروف هلری کلینتون در چین یکی از مسائل اساسی در سال 1995 بود. مسئله محو خشونت علیه زنان در سطح جهان بخشی از سیاست ایالات متحده آمریکا است و ما در تمام نقاط جهان در این مورد کوشش و فعالیت های خود را داریم تا خشونت علیه زنان ازمیان بر داشته شود.
اما افغانستان برای ایالات متحده امریکا در این رابطه از اهمیت ویژه ای برخوردار است و این اهمیت را برای شما می خواهم بیان کنم.
در تاریخ 25 نوامبر سال جاری در حدود سه هفته قبل یک گردهمائی بزرگ از شخصیت های بزرگ سیاسی در این رابطه در جورج تون واشینگتن برگزار شد.
وزیر خارجه آمریکا آقای جان کری ، سخنران عمده این کمپاین در واشنگتن دی سی بود که در کنارش خانم کری و لورا بوش حضور داشتند و شخصیت های بزرگی از جمله چندین زن بزرگ افغانستان نیز همراه آنان بودند.
ÂÂÂ بنا ً کمپاین محو خشونت علیه زنان در افغانستان برای آمریکا از اهمیت خاصی برخوردار است و شعار امسال ایالات متحده امریکا وسفارت ما در افغانستان عبارت است از : ” صلح در خانه تا صلح در جهان”.
همچنان می توان از تلاش های سفیر ما و خانم لیزلی کنیگ که هر دو در این رابطه در افغانستان فعال هستند یاد آور شد که بیانگر اهمیت خاص این موضوع برای ایالات متحده امریکا می باشد.
با توجه به گفته های شما، تلاش های که ایالات متحده در طی سال های گذشته در جهت محو خشونت علیه زنان چشمگیر بوده است.
آیا این کمپاین دو هفته ای برای محو خشونت علیه زنان تاثیر گذار خواهد بود؟ اگر جواب شما بله است، چگونه ؟
به نظر من مبارزه برای محو خشونت علیه زنان در سطح جهان مشخصا در افغانستان تنها به اجرای کمپاین 16 روزه خلاصه نخواهد شد.
این تنها کمپاین 16 روزه آگاهی بخشی است و هرچقدر که ما بتوانیم در طی این 16 روز آگاهی مردم را برای رفع خشونت علیه زنان بالا ببریم و هر چقدر که بتوانیم زشتی این پدیده را برملا سازیم و ضدیت این پدیده را با روح انسانیت روشن تر بسازیم یقینا ً توشه ی راه خوبی برای سال های آینده خواهیم داشت.
بنا ً کمپاین 16 روزه آغاز و ختم مبارزه برای محو خشونت علیه زنان نیست بلکه این یک دوره کمپاین است که خاص برای آگاهی بخشی بیشتر تنظیم شده و امیدوارم که این آگاه سازی برنامه ایÂÂÂ شایسته و مناسب باشد تا زمینه ها برای برنامه ها و پلان های عملی را ایجاد کند.
ما امیدواریم این برنامه بتواند خشونت علیه زنان در خانه و در سطح جامعه را کاهش دهد.
براساس آخرین گزارش ها از کمیسیون مستقل حقوق بشر و آخرین مصاحبه خانم داکتر سیما ثمر، ما شاهد افزایش آمار خشونت ها علیه زنان می باشیم. همچنان قانون محو خشونت علیه زنان که اخیرا ً به پارلمان افغانستان ارائه شد توسط نمایندگان در ولسی جرگه به تصویب نرسید. با توجه به این موضوع که تعدادی از مواد این قانون مغایر با قوانین اسلامی می باشد و حساسیت ها نسبت به این موضوع در جامعه ی امروزی ما بالاست، به نظر شما اجرای چنین کمپاین ها تا چه اندازه بر کاهش خشونت علیه زنان در افغانستان تاثیر گذار خواهد بود ؟
سوال همه جانبه ای را مطرح ساختید. امیدوارم در این موضوع کمی روشنی داده بتوانم. ما از گزارشی که خانم سیما ثمر ارائه کرده اند آگاهی داریم. اما یکی از مسائلی را که راجع به آن باید فکر کرد اینست که آیا واقعا ً در افغانستان خشونت علیه زنان افزایش یافته یا گزارش دادن و آگاه شدن در مورد این مسئله بالا رفته است که هنوز هم خط روشنی در مورد این موضوع وجود ندارد .
این بدان معناست که شما فکر می کنید، آنچه ما در تلویزیون ها و رسانه بصورت عینی ، در مورد خشونت های فیزیکی علیه زنان می بینیم ، گزارشاتی غیر واقعی است؟
نه! من می خواهم بگویم فهمی که در مورد این موضوع وجود دارد این است که در گذشته ها خشونت هائی که وجود داشت پنهان باقی می ماند. اما در طی سال های اخیر، با توجه به رشد رسانه ها و ارتقای ظرفیت های پولیس، با این موضوع برخورد جدی صورت می گیرد و توسط رسانه ها و گزارش های موجود بیشتر قابل رویت است. ما از گزارشاتی که خانم سیما ثمر در راپور خود داشته اند قدردانی می کنیم.
در مورد رفع خشونت علیه زنان در افغانستان باید بگویم که تنها کار سفارت ما هم نیست؛ ما در این مورد با مردم ، وزارت امور زنان، جامعه مدنی، رسانه ها ، دولت افغانستان و تمام کسانی که در این عرصهÂÂÂ کار می کنند و تصمیم به کار دارند، همسفریم. ایالات متحده امریکا و سفارت ما در افغانستان در این عرصه مسافری تنها در صحرای این مبارزه نیست.
در مورد قانون محو خشونت علیه زنان که به پارلمان افغانستان ارائه شده است باید بطور خلاصه بگویم که: “خسروان صلاح مملکت خویش بهتر دانند ” شما در مورد این چنین قوانین خاص می توانید به وزارت امور زنان و نهادهایی که در این زمینه فعالیت می کنند مراجعه کنید. قوانینی که در پارلمان افغانستان به تصویب می رسد در راستای اهداف کاری ما نمی باشد.
آقای کام وند ، در مورد چگونگی اجرای این کمپاین کمی توضیح بدهید!
این کمپاین یک برنامه ی آگاهی رسانی است که توسط رسانه ها، رادیو، تلویزیون ها خواهد بود و یقینا ً وزیر امور زنان نیز در این مورد مصاحبه و کنفرانس های تلویزیونی خواهند داشت و در این آگاهی رسانی ما از چیزهای خورد و کوچک به عنوان نمادها و سمپل های این کمپاین استفاده می کنیم. حتی شما نیز با انتشار این مصاحبه بخشی از این آگاهی بخشی خواهید شد.
آیا شما درگذشته نیز راجع به محو خشونت علیه زنان برنامه هائی داشته اید و پلان آینده ی شما در این عرصه چه خواهد بود ؟
افغانستان امروز، به مراتب بهتر از افغانستان ده سال گذشته است ومن مطمئن هستم که شماهم با من موافق خواهید بود که افغانستان امروز، صد مرتبه بهتر از افغانستان ده سال گذشته است.
آیا با این بهتر بودن از ده سال قبل، ما نمی توانیم ادعا کنیم که افغانستان امروز یک مدینه فاضله شده است و دیگر کاری برای انجام شدن وجود ندارد و الان دیگر وقت تفریح است. باور ما این است که افغانستان گام های بسیار بلندی گذاشته است و اگر افغانستان به تنهائی و بدون همکاری های جامعه بین الملل در طی این دهه گذشته، نمی توانست به دستاوردهائی که امروزه به آن رسیده برسد.
اما به نظر من این ها کافی نیستند. من چند مثال را برای شما می زنم در ظرف پنج سال گذشته 120 هزار دختر جوان از لیسه های افغانستان فارغ شدهÂÂÂ ولی چیزی را که من می خواهم بیان کنیم در ظرف پنج سال آینده آیا ما به 120 هزار فارغ التحصیل صنف دوازده خواهیم رسید.
من فکر می کنم نه، ما آرزومند فارغ التحصیلان بیشتری خواهیم بود.
در ظرف 5 سال گذشته بیش از 40 هزار دانشجوی دختر وارد دانشگاه ها شده اند که تحصیلات بالاتری از تحصیلات لیسه را دنبال می کنند. باز هم سوالی پیش می آید که آیا ما در پنج سال آینده به 40 هزار فارغ التحصیل دانشگاه ها قانع خواهیم بود.؟
بنا ً می خواهم عرض کنم که گام های بسیار بلندی در این راستا برداشته شده است. این گام ها هرگز کافی نیستند بلکه گام های بیشتری باید برداشته شود.
از همین جهت است که کاملا مطابق به همین ایده و فکر، ایالات متحده امریکا از طریق موسسه بین المللی انکشافی USAID، برنامه ای پنج ساله برای ارتقای ظرفیت سازی زنان که مجموع پول این برنامه در حدود 200 میلیون دالر برای پنج سال است را در نظر گرفته است.
این برنامه ها از طریق سفارت ایالت متحده امریکا و موسسه USAID در جهت ارتقای ظرفیت های انسانی زنان اجرا خواهد شد و یقینا ً این برنامه ها را ما با مردم افغانستان، ارگان های دولتی، وزرات امور زنان و دیگر ارگان های ذیدخل و مرتبط، برنامه گذاری خواهیم کرد.
ما امیدواریم که این برنامه، موثر تر از آن چیزی که در گذشته بوده، باشد و مردم افغانستان نهایت استفاده را از این فرصت ببرند.
ÂÂÂ شما در مورد برنامه های دراز مدت در راستای مبارزه جهت رفع خشونت علیه زنان از ظرفیت سازی نیروی انسانی زنان یاد کردید. مسلم است که افغانستان به چنین برنامه هایی نیاز دارد.
ارتباطی میان این برنامه ها و کمپاین شانزده روزه برای محو خشونت علیه زنان، وجود دارد؟
وقتی که ما از ظرفیت سازی و بلند بردن ظرفیت های انسانی صحبت می کنیم این امر یک پدیده ی جامع الشمول است. از تحصیل و ادامه تحصیل گرفته تا متخصص شدن، به اشتغال دست یافتن، به سیستم اداری افغانستان داخل شدن، به سیستم قضائی وارد شدن.
ما در این برنامه از انسان کامل افغانی صحبت می کنیم. ما می خواهیم زنان در افغانستان به جایگاه واقعی خود که تساوی کامل حقوق با مردان افغانستان است دست یابند. دسترسی زنان به کلیه امور اجتماعی – سیاسی حاکم در افغانستان و اشتراک در آن بطور مساویه صورت گیرد. آیا این یک تصور بزرگ و دست نیافتنی است؟ مسلما ً من اینطور فکر نمی کنم.
مردم افغانستان به درجه عالی تمدن خود خواهند رسید و می توانند از مجموع ظرفیت انسانی خویش که شامل زنان و مردان است ، استفاده کنند و یک افغانستان شکوفا و آباد خواهند داشت.
برنامه های محو خشونت علیه زنان در افغانستان بیش از یک دهه در حال اجرا است و ما شاهد شعارهای بسیاری در این زمینه بوده ایم. اما با آن همه، هنوز به جامع ایده آل خود دست نیافته ایم.
شما چه چالش هائی را پیش روی برنامه های تان پیش بینی می کنید و چه راهکارهائی را جهت برطرف کردن این مساله پیش بینی کرده اید؟
ای کاش من یک متخصص جامعه شناس می بودم تا جواب مناسبی برای سوال شما می دادم. اما بطور عام اگر بگویم که بدون شک هر مسئله در افغانستان با چالش های بزرگی روبرو است و رفع خشونت علیه زنان فارغ از آن نمی باشد. یکی از چالش های بزرگ فراروی این مساله به نظر من، چالش تغییر بینش مردانه نسبت به حقوق زنان است و این تغییر بدون تحصیل و بدون تعلیم و آگاهی کامل از حقوق انسانی ممکن نیست.مطمئن هستیم که این تغییر در یک شب صورت نخواهد گرفت. آرزومندیم هر روز چالش های کوچک برداشته شود.
یکی از چیزهائی که من فکر می کنم در این مورد مفید واقع خواهد شد این است که اگر نخبه گان افغانستان، منظور من از نخبه گان تمام کسانی است که در جامعه نفوذ دارند؛ در این راستا گام بردارند.
این نخبگان باید سنت های بزرگ و ارزشمند افغانستان است را زنده کنند. حرف من این است که بیائید سنت بزرگ عیاران خراسان را زنده بسازیم چنانکه برای عیاران، دست بالا کردن روی یک زن گناه و شرم بشمار می رفت.
بیائیم از کاکه های کابل و کاکه های قندهار یادی بکنیم که برای دفاع از زنان حاضر به از دست دادن جان خود بودند. ما از ارزش های بزرگ اخلاقی و فرهنگی در جامعه خود باید بیاموزی، در آموزه های اخلاقی و مذهبی ما، بهشت زیر پای مادران است، این ارزش بزرگی است. وقتی که بهشت در آنجا باشد دیگر خشونت علیه آن چگونه روا داشته می شود؟.
ضرب المثل معروف ما که می گویند : ” مادر با یک دست گهواره و بادست دیگر خود جهان را می جنباند ” چگونه می توان با آن خشونت کرد . بنا ً یک خودآگاهی و یک بار به وجدان انسانی رجوع کردن یکی از راه های حل بزرگ خواهد بود. به نظر من نخبگان افغانستان اگر بتوانند و ما نیز بتوانیم این نوع خود بیداری را در جامعه احیا کنیم یقینا ً چالش های بزرگی از سر راه برداشته خواهد شد .
آیا شما نخبگان را بخشی از مشکلات موجود هم میدانید؟
نه. اینطور نیست بلکه شاید نخبگان یا کسانی که از نفوذ بیشتر در جامعه برخوردارند توجه کمتری به این معضل داشته اند و آن را مسئله ثانی و دوم قلمداد کرده اند و بصورت جدی به این مسئله نپرداخته اند.
اگر انها توجه داشته باشند مسلما ً وضع تغییر خواهد کرد.علما، رئیس محله، ریش سفیدان قوم، متنفذین، قانون اساسی ، ترویج قانون اساسی و حاکمیت قانون هر کدام تاثیرات خود را دارند .
به نظر شما عوامل خشونت علیه زنان در افغانستان کدام موارد هستند ؟
ای کاش عوامل خشونت علیه زنان را می توان یک، دو، سه، چهار شمرد.عوامل خشونت زیاد هستند، عوامل خشونت بسیارند اما عوامل اصلی خشونت علیه زنان، دور نگه داشتن زنان از شرکت در کلیه امور اجتماعی – سیاسی است و این دور نگه داشتن به هر دلیلی که بوده است نه اسلامی و نه قانونی است. بنا ً هر وقتی که خانم های افغانی از خود ، خودآگاه شوند می توانند از حقوق خود دفاع کنند.
تشکر از شما آقای کام وند سخنگوی دری سفارت امریکا در کابل
خبرگزاری بخدی
