براساس گزارش ها از ایران، علی اکبر هاشمی رفسنجانی و اسفندیار رحیم مشایی، دو نامزد مطرح انتخابات آینده ریاست جمهوری این کشور، از سوی شورای نگهبان قانون اساسی رد صلاحیت شده اند.
آقای رفسنجانی پس از آیت الله خامنه ای پر نفوذ ترین و قدیمی ترین سیاست مدار در ایران است که سالها در سمت های کلان از جمله ریاست جمهوری در ایران فعالیت کرده است.
هاشمی رفسنجانی، در دوران جنگ و پس از آن مسوولیت بازسازی ویرانی های پس از جنگ را برعهده داشت و در ایران به سردار سازندگی معروف است.
او و آیت الله خامنه ای، از چهره های طراز اول نظامی است که با شعار حکومت دینی، در سال 1357 با رهبری یکی از روحانیون مطرح آن دوران یعنی آیت الله خمینی، توانستند با بسیج گسترده توده ها، یک انقلاب مردمی را به پیروزی برسانند.
اسفندیار رحیم مشایی، نیز در دوره ریاست جمهوری احمدی نژاد به عنوان رییس دفتر و از افراد نزدیک به او، بوده و از نگاه اصول گرایان “رهبر جریان انحرافی” شناخته می شود.
خبرگزاری دانشجویان ایران،نام هشت تن از کاندیدان مطرحی که می توانند در مبارزات انتخاباتی شرکت کنند را اعلام کرده است.
سعید جلیلی، غلامعلی حدادعادل، محسن رضایی، حسن روحانی، محمدرضا عارف، سیدمحمد غرضی، محمدباقر قالیباف و علیاکبر ولایتی از چهره هایی اند که از سوی شورای نگهبان، در کنار شماری دیگر از کاندیدان، تایید شده اند.
شماری از ناظران می گویند که رد صلاحیت هاشمی رفسنجانی که از او به عنوان “سند زنده انقلاب” مردم ایران یاد می شود نشانگر آن است که این کشور در یک بحران سیاسی بی اعتمادی قرار دارد.
پیش از این نیز گفته می شد که این دو نامزد از سوی شورای نگهبان رد صلاحیت شده اند اما طرف داران آقای هاشمی، بارها این خبرها را شایعات دشمنان خواندند.
هاشمی رفسنجانی تاکنون در این باره واکنشی از خود نشان نداده اما رحیم مشایی پیش از این گفته بود که اگر شورای نگهبان صلاحیت او را برای حضور در رقابت های انتخاباتی تایید نکند، این موضوع را از مسیر قانونی پیگیری خواهد کرد.
آقای مشایی گفته بود:”مملکتی که ولی فقیه دارد، ظلم را برنمیتابد و ما از این مسیر حقمان را خواهیم گرفت.”
گفته می شود که یکی از دلایل احتمالی رد صلاحیت آقای هاشمی، کهولت سن او است.
پیشتر احمد جنتی، دبیر شورای نگهبان هم در نماز جمعه تهران گفته بود که رئیس جمهور، نباید “بنز سوار باشد”.
علی اکبر هاشمی رفسنجانی و برادرانش، از سرمایه داران بزرگ در ایران به شمار می روند که به دلیل مالکیت باغ های پسته در ولایت رفسنجان سرمایه های هنگفتی به دست آورده اند.