از دکان کبابی تا مشوره به فرمانده نظامیان ناتو در افغانستان، ناتو به مشوره کی کار می کند؟

 عبدالله امینی، کباب فروش ایالت نبراسکای امریکا، از سال 2002 تاکنون به سمت مشاور نظامی ناتو در افغانستان کار می کند.
آقای امینی که در شهر اوماهای ایالت نبراسکا هوتل داری می کرد، از یازده سال به این سو به بلندپایه ترین مرجع ناتو در افغانستان مشوره می دهد.
او با جنرال جان آلن، جنرال دیوید پتریوس و جنرال ستانلی مک کراستال از قوماندانان سابق نیروهای ناتو در افغانستان کار کرده است.
به گزارش واشنگتن پست، جنرال جان آلن، عبدالله امینی را استاد خود نامیده بود، جنرال دیوید پتریوس او را مشاور با خرد و عاقل نامید و جنرال ستانلی مک کرستال نیز امینی را بهترین دوست خود معرفی کرده است.

عبدالله امینی کیست؟
عبدالله امینی، در سن بیست و یک سالگی در جنگ افغانستان با نظامیان شوروی سابق حضور داشته است.
او در سال 1998 در حالی که فقط هفت دالر پول نقد در اختیار داشت به امریکا سفر کرد و در سال 2001 به عنوان پناهنده از سوی حکومت این کشور قبول شد.
امینی در شهر اوماهای امریکا ساکن شد و در همین شهر هوتلی را افتتاح کرد و به کار کباب پزی شروع کرد.
او در سال 2002 پس از این که نیروهای ناتو وارد افغانستان شدند، هوتل خود را بسته کرده و عازم این کشور شد.
این مشاور نظامی افغانی الاصل – امریکایی به این باور است که با آمدن نیروهای ناتو در افغانستان، این کشور از بی ثباتی نجات می یابد.
آقای امینی در ابتدا به سمت ترجمان با نیروهای امریکایی کار می کرد تا خود را به سمت مشاور نظامی قوماندانان ارشد ناتو در افغانستان رساند.
امینی گفته است که صلح و ثبات از دستاوردهای عمده دولت افغانستان است و ما باید به آینده کشورمان امیدوار باشیم.
مشاورینی با کمترین تحصیلات، بلند ترین دستمزد
فعالیت کارگران و شهروندان عادی امریکایی به سمت های مشاور و آموزگار در افغانستان امر تازه ای نیست.
گزارش ها حاکیست که شماری از کارگران، مالکان هوتل ها، شهروندان عادی امریکایی در افغانستان در بلندترین پست ها کار می کنند و بیشترین دستمزد را دریافت می کنند.
جاوید کوهستانی کارشناس مسایل نظامی می گوید که در جریان یازده سال گذشته، استخدام افراد عادی به عنوان مشاور چه در بخش نظامی و ملکی ناتو به گونه فرمایشی صورت گرفته است که به گفته او این افراد بیشتر به منافع استخبارات بیگانه ها کار کرده اند تا منافع افغانستان.
آقای کوهستانی به خبرگزاری بخدی گفت: “افرادی که کارایی کمتر داشتند، بیشترین پول مردم افغانستان را به یغما برد اند.”
او گفت: “زمانی اسحق نادری در کمیسیون استراتیژی افغانستان  ماهانه هفتاد هزار دالر امریکایی معاش داشت و یک استراتیژی ملی تدوین کرد که اصلا به درد مردم افغانستان نمی خورد، امروزه این استراتیژی کاربرد ندارد.”
کوهستانی به این بارو است که یک سیاست منفی بالای مردم افغانستان تحمیل شده است که براساس این سیاست خیلی ها به شمول افغان های پناهنده با دریافت مبالغ هنگفت پول، به منافع دیگران کار می کننند.
مشکل در کجاست؟

در جریان یازده سال گذشته، صدها پناهنده افغان و یا اتباع خارجی به افغانستان آمده اند و در پست های بلند دولتی و موسسات خارجی کار می کنند که دستمزدهای هنگفتی نیز بدست می آورند.

خیلی ها می گویند که جامعه جهانی و حکومت افغانستان دانسته این روند را ایجاد کرده اند که در حال حاضر به یک مشکل بزرگ تبدیل شده است.
جاوید کوهستانی نیز به همین باور است او گفت: “این مشکل اساسی برای مردم افغانستان است، چون ساختار حکومت هم به همین شکل است و مشکل است که با این مقابله صورت بگیرد، کسانی که در اطراف رییس جمهور کرزی و وزارت ها در بخش های ملکی کار می کنند بیشتر وابستگی دارند به کشور های خارجی که از طریق این کشورها جا به جا می شوند و برای تامین منافع همان کشور ها کار می کنند و اطلاعاتی در باره افغانستان، اوضاع افغانستان، ندارند.”
اشتباهات بزرگ
هرازگاهی خبر های مبنی بر کشتار غیرنظامیان بر اثر حملات هوایی ائتلاف در کشور مخابره می شود.
در این گونه حوادث، هزاران غیرنظامی جان خود را از دست داده اند که نیروهای ائتلاف بروز این حوادث را “اشتباه” خوانده اند.
جاوید کوهستانی می گوید که بروز این مشکلات دو دلیل عمده دارد.

به گفته او مشکل نخست این است که در بخش عملیات هوایی، با استخبارت، پولیس و اردوی ملی افغانستان هماهنگی نمی شود.
به گفته او برای انجام یک حمله هوایی باید اول اطلاعات با جانب دولت افغانستان در میان گذاشته شود تا صحت اطلاعات تایید شود.
او دلیل دوم را عدم داشتن توانایی لازم در نزد مشاوران، مترجمان و افراد می دانند که فرمان نهایی را صادر می کند.
کوهستانی گفت: “بمباران زمانی اشتباه می شود که آدم های که دارای توانایی ظرفیت درست را ندارند، اطلاعات کافی ندارند، تجزیه و تحلیل کرده نمی توانند، اطلاعات را در اختیار مرجع انجام حمله قرار می دهند.”
راه حل چیست؟
جاوید کوهستانی می گوید که افغانستان از داشتن مسوول که در این راستا (کاهش اشتباهات) کار و صحبت کند و موضع مشخصی داشته باشد محروم است.
به گفته کوهستانی، عمداتا پارلمان افغانستان به عنوان یک نهاد تقنینی باید قوانین را ایجاد کند و لوایح را به کار ببرد که از استخدام افراد غیر افغان و افراد که متخصص نیستند  مخصوصا در بخش های امنیتی  جلوگیری کند.
او افزود، حکومت افغانستان و پارلمان کشور، باید راه کار های را به وجود بیاورند که زمینه کار برای اتباع افغانستان که دارای تحصیلات و تجربه کاری هستند به وجود بیاورد.