کشور اسپانیا در سال های اخیر، شاهد بحران عمیق اقتصادی بوده است که این روند علاوه بر شهروندان این کشور به پناهندگان خارجی از جمله افغان ها تاثیر مستقیم داشته است.
اگرچه شمار اندک مهاجران افغان در اسپانیا زندگی می کنند اما برخی از این مهاجران در سال های اخیر، به کشور سومی مهاجرت کردند.
احمد شفیق احمدی خبرنگار خبرگزاری بخدی در اسپانیا با محمد حیدر نجیب مسئول اتحادیه افغان های مهاجر در اسپانیا گفتگو کرده است و نخست از او در امور وضعیت مهاجران افغان در این کشور پرسیده است.
اگر منظور تان از روحیه مهاجرین باشد طبعآ گفته میتوانم که هر افغان آزاده و وطن دوست یک کمبودی را احساس میکند، که همانا بی وطنی ودوری از میهن آبایی شان میباشد و از بُعد اجتماعی خوشبختانه افغانهای مهاجر با نام نیک به کار ومشاغل آبرومندانه مشغول و مصروف هستند و از بعد اقتصادی درین اواخر تحت تآثیر بحران اقتصادی که متآسفانه سراسر اروپا را فرا گرفته افغانهای مهاجر مجزا نمی باشند و طبعآ من و سایر مهاجرین هرکدام مشکلات خود را داریم و امید وار هستیم که این مشکل و معضل ما به مرور زمان بر طرف گردد.
شما مسئول مسؤل اتحادیه افغان های مهاجر مقیم اسپانیا هستید، می خواستم مشخصا در مورد بهبود وضع زندگی افغانهای مهاجر در اسپانیا از شما بپرسم، در حال حاضر وضع پناهندگان افغان در این کشور چگونه است؟
اتحادیه افغانهای مهاجر به همت و همکاری هم میهنان عزیزم طرح و ایجاد شد، در آغاز مسؤولیت آن بدوش آقای میا جان “ثبات” بود که ایشان چندی قبل در کشور پرتگال زندگی می کردند و یکی از بنیانگذاران اتحادیه افغانهای مقیم اسپانیا به شمار میروند.
از بد و تآسیس آن هدف ما تامین اتفاق و همآهنگی میان جامعه کوچک افغانهای محترم بوده و بیشتر تلاش نمودیم تا وحدت و یکپارچگی میان ما افغانها نهادینه گردد و همه افغانها خود را در زیر یک سقف ببینند تا از بلند پروازی هایی بی مورد جلو گیری به عمل آید.
روزی که افغانهای محترم به من اعتماد کردند و رآی دادند، من تصمیم گرفتم که با امانت داری ، بدون قید وشرط و بدون سانسور عقاید را مطرح کنم.
تلاش کردیم که یک اتحادیه قوی و با اعتبار را در سطح جامعه افغانی و در روابط دوستانه وصمیمانه با جامعه اسپانیایی ایجاد کنیم که از دستآورد های بسیار مهم وبزرگ برای افغانها به شمار میرود و تاکنون به فضل و مرحمت الهی تمامی نهاد های اجتماعی و سیاسی دولت اسپانیا از ما تقدیر و تمجید کردند.
اتحادیه افغانهای مهاجر مقیم اسپانیا عضو فدراسیون پناهندگان اروپا نیز میباشد و در یک سطح وسیع روی کار های مهم همآهنگی داریم.
آقای حیدر، چه شمار از اتباع افغان در کشور اسپانیا پناهنده و مهاجر هستند؟
مشکل است آمار دقیق ارائه داد زیرا افغانها در شهر های مختلف اسپانیا زیست و زندگی میکنند. ولی گفته میتوانم که کمتر از هزار نفر افغان در سراسر اسپانیا بودو باش دارند.
شمار پناهندگان افغان در کشورهای اروپایی بسیار زیاد هستند، اما این رقم در اسپانیا بسیار اندک و کم است، دلیل آن چیست؟
افغانهای مهاجر تا کنون در سراسر جهان در حال نوسان بسر میبرند به دلیل اینکه اگر کار خوب برای شان میسر نگردد به مهاجرت های پیهم ادامه می دهند در سالهای قبل تعداد مهاجرین افغان نسبت امروز بیشتر بود ولی بحران اقتصادی اروپا، اسپانیا، پرتگال و یونان را بیشتر تحت فشار قرار داد، به نظر من یکی از عوامل عمده در مهاجرت های بعدی که تعداد افغانها را در کشور اسپانیا کم ساخت همین باشد.
خیلی ها بحران اقتصادی در اسپانیا را دلیل حضور اندک پناهجویان افغان در این کشور می دانند؟
در کشور های پیشرفته و مهاجرپذیر تعاملات اجتماعی میان مهاجرین و شهروندان اصلی آن کشور متفاوت نیست، لهذا طبیعتآ وضیعت اقتصادی و اجتماعی بالای همه یک سان عمل خواهد کرد.
اما از اینکه مهاجرین هیچ امکانی غیر از کار و مزد کار ندارند و تا هنوز درین کشور به اصطلاح جا افتاده نشده اند مشکلات بیشتر را متحمل شده اند که بازهم امید وارم هرچه زودتر این بحران مهار گردد.
برخی از مهاجران که در کشور اسپانیا بودند در سالهای گذشته کشور سوم را انتخاب کردند ، مشکل برای آنها در تغییر شهروندی ایجاد نمی کند ؟
فکر می کنم جواب تان را در سوال قبلی گفته ام افغانها ی مهاجر وسایر مهاجرین اولین تلاش شان برای بهبود وضیعت زندگی است اگر قناعت شان فراهم نگردد و آسایش لازم برای شان مهیا نباشد نا گذیرند به مهاجرت خود ادامه دهند.
به عنوان پرسش آخر، در جریان سالهای گذشته افغانهایی که در کشور اسپانیا تحصیل کرده چه تعداد بوده و آیا برای کار به افغانستان آماده اند، یا خیر؟
میخواهم عرض کنم که نسل جوان و اطفالی که واجد شرایط تحصیل بوده اند به یاری خداوند از امکانات این کشور به حد توانایی شان استفاده کردند، مکتب رفتند به دانشگاه ها رسیدند وبه درجات عالی و تا هنوز هم ادامه دارد.
و در بخش دوم سوال تان باید گفت، از آنهایی که درس خوانده وهنوز زبان مادری خود را نمی دانند چطور تقاضا نماییم که در کشور زادگاه خود بروند در حالی که با خانواده های خود همآهنگ نیستند و این متآسفانه یک واقعیت تلخ است از مهاجرینی که سال های قبل آمده اند و هیچ تفکری در رابطه به بازگشت به کشور نداشته اند چه انتظار داشته باشیم.
من فکر میکنم مقصر اصلی درین مورد والدین است که باید به اولاد شان تفهیم و تربیت میکردند، که آمادگی ذهنی میداشتند زبان مادری شان را میدانستند و امروز که ذوق وطن رفتن به دلهای ناشاد والدین شان پیدا شده اطفال شان نیز آماده میبودند.
آقای محمد حیدر نجیب سپاس از شما
