اخیرا، شماری از ولایت های کشور، شاهد آغاز قیام های مردمی بوده است. هفته گذشته شماری از نهادهای سیاسی در کابل برنامه ای را برگزار کردند و از مردم خواستند که به این جریان بپیوندند. امرالله امر خیل قوماندان پیشین قوای سرحدی می گوید که در این جلسات شرکت کنندگان، حمایت خود از جهاد مردم افغانستان را اعلام کردند.
به گفته او، پاکستان در سال های اخیر صدها گلوله به داخل مرزهای افغانستان در ولایت کنر پرتاپ کرده است که این امر یک تجاوز آشکار به شمار می رود.
شهریار شهرزاد، گفت و گویی با آقای امرخیل انجام داده و در نخست از او در باره انگیزه های گردهم آیی ها در کابل پرسیده است.
امرخیل: ما از تمام مردم افغانستان در ولایت های مختلف دعوت می کنیم تا در دفاتری که در کابل و دیگر ولایات ایجاد شده نام نویسی کرده و در صورت تمایل به جهاد مردم کنر بپیوندند و تحت یک انسجام و استقامت مشخص، بسیج شوند و به جهاد بپیوندند و از خاک و ناموس افغانستان در برابر مهاجمان دفاع کنند.
ما از دولت هم خواهش کردیم که از این خیزش حمایت کند و سکوت نکند؛ کاری که (سکوت) در طول یک و نیم سال گذشته، انجام داده است.
از جامعه جهانی و ناتو هم خواسته ایم که موقف خود را مشخص کنند. چرا که در طول این 10 سال، تولید مواد مخدر کم نشد؛ صلح تامین نشد؛ جوان های ما هنوز هم به خارج می روند، سالانه در حدود 35 هزار جوان از کشور می گریزند و مهاجران ما در خارج به حالت فلاکت بار زندگی می کنند.
بخدی: چه گروه ها و جریانات دیگر در جلسات کابل شرکت داشته اند.؟
امرخیل: ده ها جوان، به نمایندگی از نهادهای مختلف جوانان در این جلسه حضور داشتند. ما یک فراخوان سر تاسری داده بودیم برای تمام مردم افغانستان. بنابراین، سیاست مداران، ژورنالیست ها و روشنفکران در این همایش ها حضور داشتند تا ما بتوانیم از مشوره های شان استفاده کنیم.
نگرانی ما این است که نباید بگذاریم تا این خیزش های مردمی باعث بی ثباتی افغانستان شود. باید در یک چوکات ملی این قیام ها تنظیم شود. بدون تعصبات قومی، ما می خواهیم برای نجات افغانستان یک قدم برداریم، با همکاری ملت افغانستان. تا ثبات در افغانستان بیاید و جلو متجاوزین را بگیریم.
بخدی: آیا با وجود دولت قانونی، موجودیت پولیس و اردوی ملی و حضور 130 هزار نیروی خارجی در افغانستان، گمان نمی کنید که این حرکت شما، به این معناست که تمام این نیروها و دولت، در برابر بیست و چند هزار طالب، زمین گیر شده اند؟
امرخیل: این مشکل مطرح شده. اما مردم کنر مجبور شدند که در مقابل تجاوزارت پاکستان کاری انجام دهند. دولت افغانستان، طبق قانون اساسی، وظیفه دارد که از اتباع خود در برابر حملات طالبان و پاکستان حمایت کند، اما متاسفانه در طول یک سال گذشته، دولت خاموش بود و کاری نکرد. طالبان و پاکستان باعث کشتار مردم بی گناه شده اند و هم اکنون، تمام مردم افغانستان یک نوع مصونیت جانی و روانی ندارند. ما می بینیم که در ولایت غزنی، لوگر، لغمان، ننگرهار و نورستان، مردم به پا خواسته اند. چون دولت و جامعه بین المللی هم نتوانسته مصونیت مردم را تامین کند.
تجربه نشان داده که در طول تاریخ، مردم افغانستان از وطن خودشان د فاع کرده اند. من نظرم این است که در تاریخ افغانستان اردو، سیاسی شده و در حکومت سابقه هم، اردو، همیشه در مقابل مردم افغانستان جنگیده و در زمان تجاوز روس ها حتی، اردو، اطلاعی از هجوم روس ها نداشت و نتوانست از خاک وطن دفاع کند.
به نظر من عمق تراژدی بسیار فاجعه بار است. از تمام اقوام افغانستان، روزانه 100 نفر کشته می شوند. دولت هم فقط به حرف اکتفا کرده و عملا کاری برای واکنش انجام نداده است. ما تا به کی باید شهدا و معلولین خود را حساب کنیم و حرف بزنیم و در دسترخوان غم نشسته باشیم؟ باید بر روی این مسایل نقطه پایان گذاشته شود. باید یک تهداب توسط خود مردم گذاشته شود تا افغانستان در اینده دچار چالش های بزرگ نشود .
بخدی: ایا شما نقش اردو و پولیس و ناتو را هیچ می دانید؟
امرخیل: متاسفانه با وجود اردو و پولیس و نیروهای ناتو، هنوز هم در ولسوالی های بسیاری ناامنی گسترش یافته است.
بخدی: این قیام های مردمی از کجا تمویل می شود؟
امرخیل: فراخوان ما به تمام مردم افغانستان است. ملت ما با دست خالی در برابر ارتش مجهز شوروی قیام کرد و پیروز شد. ما از تمام مردم افغانستان می خواهیم که ما را یاری کنند و هر کمکی که به ما از طرف مردم شود ما قبول می کنیم. دولت هم می تواند از لحاظ لجستیکی به ما کمک کند و از تاجران ملی هم خواستیم که این حرکت مردمی را بدون اهداف شخصی تمویل کنند.
بخدی: ایا این خطر وجود ندار د که سازمان های جاسوسی بیگانه در صفوف شما رخنه کنند؟
امرخیل: ما می خواهیم که یک پروسیجر بسیار شفاف در این جا گذاشته شود . یعنی بسیار شفاف در مطبوعات و به مردم گفته شود. با حضور مردم و جهره های ملی یک مکانیزم بسیار شفاف در این جا تهداب گذاشته خواهد شد و سعی می کنیم تا استخبارات خارجی در این جا رخنه نکند.
بخدی: آیا امریکا و انگلستان و کشورهای حامی امریکا، از قیام شما اطلاعی دارند؟ نظر انها مثبت است یا منفی؟
امرخیل: ما امروز، نظرات خود را از طریق وزارت خارجه برای آنها فرستادیم و به وزارت داخله و ریاست امنیت ملی هم این فراخوان داده خواهد شد. منتظر هستیم تا عکس العمل آنها را ببینیم. من فکر می کنم که تنها راه باقی مانده همین قیام مردم افغانستان است. زیرا از زمان نشست بن تا به حال، جامعه بین المللی و ناتو، توافقات و وعده های خودشان را عملی نکرده اند. بنابراین امید به خارجی ها، کشته شدن صدها جوان افغان را متوقف نخواهد کرد. جنگ اعلام شده اسخبارات کشورهای خارجی مخصوصا پاکستان را باید مردم افغانستان جدی بگیرند. این استخبارات به تک تک خانه های ما افغان ها رسیده و ما باید بدون تعصبات، منسجم شده و به آن پایان بدهیم.
بخدی: با این وضعیت شما ایا نظام موجود را قبول دارید یا نه؟
امرخیل: ما چارچوکات نظام را قبول داریم و توافق داریم. اما مشکلاتی که در درون نظام وجود دارد، باید به طور جدی و قدرت مندانه، اصلاحات صورت بگیرد. ما قانون اساسی را می پذیریم و اما باید اصلاحات گسترده در سطح ادارات افغانستان ایجاد شود.
تشکر از شما
