شعر خوانی شاعران افغانستان، ایران، تاجیکستان و هند در تهران

عصر روز گذشته (چهارشنبه)، به همت موسسه فرهنگی شهرستان ادب در تهران، محفل شعرخوانی با عنوان “قند پارسی” برگزار شد.
 محمدسرور رجایی و محمدجعفر عزیزی از افغانستان، عسگر حکیم و اورون کلاتاو از تاجیکستان و عزیز مهدی و مهدی باقر از هند در جمع حلقه شعر آفتابگردان‌های این موسسه فرهنگی هنری، شعر خواندند.
علی‏محمد مودب مدیر مسئول موسسه فرهنگی شهرستان ادب، در باره فعالیت های این موسسه گفت:” تمرکز اصلی ما در حوزه ادبیات بالنده جوانان است و به دنبال کشف و استعدادیابی هستیم، تا بتوانیم آثار جوانان مستعد را معرفی کنیم.”
به گفته او، این موسسه تلاش دارد تا به تعاملات فرهنگی با کشورهای فارسی زبان نیز بپردازد.
میلاد عرفان‏پور، علی مرادی، مبین اردستانی از شعرای ایرانی بود که در این محفل شعر خواندند.

محمد سرور رجایی، دبیر خانه ادبیات افغانستان، با سپاسگزاری از موسسه فرهنگی شهرستان ادب گفت که اهالی ادبیات مهاجران افغانستان با مسئولان  موسسه فرهنگی شهرستان ادب، به سالهای پیش برمی‏گردد.
به گفته او، در سالهایی که هنوز این موسسه ایجاد نشده بود، دوستان ایرانی، در بخش های مختلف ادبی و هنری، یاری کننده و مشوق شاعران و ادیبان جوان افغانستان بوده‏اند.
به گفته رجایی، آقای مودب به عنوان داور در چند دوره از جشنواره ادبی قند پارسی و آقای علی داوودی طراح پوستر هر شش دوره جشنواره خانه ادبیات بوده اند.
زبان فارسی مشکل اصلی تاجیک ها
عسکر حکیم شاعر تاجیکی نیز گفت: “مشکلات شعری جوانان تاجیک، از یاد نداشتن زبان فارسی و استفاده از حروف سیریلیک است که باعث ایجاد خطاهایی در شعر فارسی می شود.”
این شاعر تاجیکستانی گفت: “در زمان سلطه شوروی بر تاجیکستان، دیوار سنگینی بین ما و کشورهای ایران و افغانستان قرار داشت. ما از فعالیتهای فرهنگی کشورهای همزبان خود بی خبر بودیم. اما حالا که این دیوار برداشته شده است.”
به گفته او، “اکنون که  جهان به یک دهکده تبدیل شده، چشم نیاز فرهنگی جوانان تاجیک، همیشه به سوی ایران و افغانستان است چرا که بافت های فرهنگی ما چندین هزار ساله است و باید آن را تقویت کنیم.”
جعفر عزیزی شاعر جوان کشور، از هفته نامه ادبی سیمرغ به عنوان نخستین هفته نامه ادبی افغانستان یاد کرده گفت که این هفته نامه در حوزه‏های ادبی فعال در شهرهای کابل، هرات و مزار شریف است.

 او گفت که در کابل، خانه ادبیات، موسسه دُر دری، کاشانه نویسندگان و انجمن قلم فعالیت چشمگیری در راستای رشد ادبیات در افغانستان دارند.
شاعر کتاب بر صلیب باد، در باره شعر جوان افغانستان گفت: “شاعران ما در قالب های متفاوتی شعر می‏سرایند، ما شاعران بسیار خوبی داریم که متاسفانه هنوز ناشناخته مانده‏اند.”
شعر خوانی عزیز نیز با تشویق شرکت کنندگان همراه بود.
اورون کلاتاو (وارث) دیگر شاعر تاجیکستانی نیز در این محفل گفت که “درد برادران تاجیک شما، زبان فارسی است که چون دیوار چین ما را از هم جدا ساخته است مطمئن هستم که این سد یخی روزی آب خواهد شد.”
کلاتاو تاکید کرد که  “گاهی دوستان فارسی زبان، از ما گلایه دارند که چرا کم در ارتباطیم. ما دوست داریم که با برادران ایرانی و افغانستانی خود در ارتباط باشیم و بدانیم که در دیار آنها چه خبر است، ولی ندانستن زبان فارسی ما را از هم دور نگهداشته است.”
تاریخی هزارساله در معرض تهدید
مهدی باقر، شاعر فارسی زبان هندوستانی نیز در این محفل تاکید کرد که تاریخ زبان فارسی در هند به هزار سال می رسد.
او تاکید کرد که “امروز وضعیت زبان فارسی در هند مطلوب نیست. شعر فارسی مشتری ندارد.
به گفته او، “زبان فارسی بخشی از تاریخ هند است و روزگاری آبرویی داشته است اما اگر این زبان در هندوستان نادیده گرفته شود تاریخ نه صد ساله هند به فراموشی سپرده می شود.”
در پایان محفل علی مودب رییس موسسه شهرستان ادب تاکید کرد که ملت های ایران و افغانستان و تاجیکستان “همه از یک ملت هستند که فتنه دوصد سال اخیر، آنان را تکه و پاره کردند و متاسفانه بعضا با بی‏کفایتی حاکمان شان نیزهمراه بوده است.”
به گفته مودب “شاعر، ابر مرد جامعه است و کسی است که آرمان شهر انسانی خود را می‏سازد و نباید خود را به ناخود آگاه بسپارد بلکه باید در شعر ترویج خود آگاهی کرد.”
 خبرگزاری بخدی