جنازه تیاتر افغانستان بر دوش کارگردانان و بازیگران این هنر

شماری از بازیگران و کارگردانان تیاتر افغانستان از کاهش علاقه مندان به بخش تیاتر و عدم توجه دولت در این زمینه ابراز نگرانی کردند.

آنان حکومت افغانستان را به نداشتن سیاست فرهنگی متهم کرده می‌ گوید دولت تا هنوز هیچ کار اثرگذاری را برای رشد هنر تیاتر انجام نداده است.
طاهره هاشمی رییس موسسه فرهنگی و هنری پاپیروس به خبرگزاری بخدی گفت: “دولت تاکنون هیچ توجه برای پیشرفت تیاتر در افغانستان نکرده بلکه در برخی موارد مانع پیشرفت آن نیز شده است.”
خانم هاشمی عدم توجه دولت و سایر نهاد های مسئول را از عمده ترین چالش ها فراروی تیاتر افغانستان خواند و تاکید کرد که اگر دولت برای پیشرفت هنر تیاتر در کشور کاری نمی کند نباید مانع پیشرفت آن هم شود.
در همین حال مصدق خلیلی معین فرهنگی وزارت اطلاعات و فرهنگ اظهارات مسئولان انجمن های تیاتر را رد کرده گفت که این وزارت هیچ گاه مانع پیشرفت تیاتر در افغانستان نشده است.
به گفته آقای خلیلی ریاست تیاتر در چوکات وزارت اطلاعات و فرهنگ فعالیت دارد و همیشه با انجمن های خصوصی تیاتر و فلم سازی همکاری می کند.

معین فرهنگی وزارت اطلاعات و فرهنگ می گوید هرگاه انجمن های فرهنگی بخواهند برای انجام نمایش نامه ها به خارج از کشور سفر کنند با تکمیل مراحل دیپلوماتیک می توانند داشته های خود را در دیگر کشورها نیز به نمایش بگذارند.

با این حال شماری از آگاهان مسایل فرهنگی می گویند که در حال حاضر هنر تیاتر با کمبود سالن های اجرایی، عدم استقبال مردم و نبود ابزار های فنی روبرو است.
تیاتر در افغانستان
تیاتر از بخش های مهم هنرهای نمایشی است که معمولا با انجام حرکات جست و خیز و تمثیل روی استیژ بیان می شود.
اولین نمایش تیاتر در کشور به نام تیاتر پغمان بود که رفته رفته کابل تیاتر، پوهنی ننداری، روزنه یا شهری ننداری، زینب ننداری و شماری دیگر به وجود آمد.
در تیاتر افغانستان استادانی، چون عبدالقیوم بی سد، رفیق صادق و مشعل کارنامه هایی از خود بجا گذاشته اند.
جشنواره تیاتر ملی افغانستان از سال 2004  بدین سو همه ساله به کمک برخی از نهاد های فرهنگی کشورهای جهان در افغانستان برگزار می شود.
^{با وجود مشکلات در برابر تیاتر در افغانستان وزارت اطلاعات و فرهنگ  می گوید که این هنر در سال های گذشته پیشرفت کرده است}
چندی پیش هفتمین دور جشنواره تیاتر ملی افغانستان در کابل با شرکت شماری از انجمن ها و گروه های تیاتر برگزار شد.
در این جشنواره بیست و یک نمایشنامه و یک صد و بیست هنر پیشه از یازده ولایت کشور اشتراک کردند که 35 تن آنان را زنان و دختران جوان تشکیل می دادند.
مسئولان برگزار کننده این جشنواره، هدف از راه اندازی این  برنامه را رساندن پیام صلح به مردم افغانستان خواندند

حضرت نادری – کابل
خبرگزاری بخدی