سران کشور های عضو ناتو قرار است فردا (یکشنبه 20 ماه می) در شهر شیکاگو امریکا گردهم جمع شده و در کنار نمایندگان شماری دیگر از کشور های جهان، پیرامون وضعیت افغانستانی پسا 2014 بحث و گفتگو کنند.
این کنفرنس به دلیل برگزاری در شهر شیکاگو به “کنفرانس بین المللی شیکاگو” شهرت رسانه ای یافته است.
چگونگی حضور نیروهای نظامی خارجی و کمک سالانه جامعه جهانی به نظامیان افغانستان، از اجندای این نشست عنوان شده است.
انتظار می رود که در نشست شیکاگو، کشورهای جهان، کمک 4 اعشاریه 1 میلیون دالری را در زمینه تمویل نیروهای امنیتی، تعهد کنند.
امریکا و اتحادیه اروپا، بیشترین پول مورد نیاز نیروهای امنیتی افغانستان، را می پردازند و پیش بینی می شود که در کنفرانس شیکاگو، رقم 5 میلیارد دالری مصارف نیروهای امنیتی کشور، به تصویب کشورهای جهان برسد.
براساس آمار های ارایه شده، امریکا سالانه سه میلیارد دالر و کشورهای عضو اتحادیه اروپا سالانه یک اعشاریه 3 میلیارد دالر برای تجهیز و تمویل نیروهای امنیتی افغان و بازسازی افغانستان کمک خواهند کرد.
شیکاگو؛ در نگاه جهانی
قرار است در نشست شیکاگو نمایندگان عالی رتبه بیش از 60 کشور جهان شرکت کنند و به همین دلیل این نشست از اهمیت فوق العاده استراتژیک برای افغانستان برخورد دار است.
روسیه با پذیرفتن دعوت نامه پیمان اتلانتیک شمالی (ناتو) اعلام کرده است که در نشست شیکاگو شرکت می کند.
برخی از رسانه های روسی، خبر داده اند که در این نشست به جای ولادیمیر پوتین رییس جمهور این کشور، ضمیر کابلوف سفیر پیشین روسیه در کابل، شرکت خواهد کرد.
به باور آگاهان سیاسی، نشست های بین المللی زمانی می تواند برای افغانستان مفید باشدکه حکومت داری خوب و دستگاه اداری شفاف در افغانستان ایجاد شود.
در پی اعلام بازگشایی راه های اکمالاتی ناتو توسط وزیر خارجه پاکستان، سخنگوی سفارت پاکستان در واشنگتن نیز، روز سه شنبه اعلام کرد که رییس جمهور این کشور، در کنفرانس سران پیمان ناتو در شیکاگو اشتراک می کند.
اندرس فوگ راسموسن منشی عمومی ناتو، پیش از این برای استقبال از حضور پاکستان در نشست شیکاگو، پیش شرط تعیین کرده بود.
آقای راسموسن گفته بود که ناتو تا زمانیکه پاکستان، مسیر انتقال تجهیزات نیروهای بین المللی مستقر در افغانستان را بازگشایی نکند از حضور این کشور در شیکاگو استقبال نمی کند.
شیکاگو و انتطارات افغانستان
مقام ها در وزارت دفاع افغانستان گفته اند، تصامیمی که در نشست شیکاگو اتخاذ می شود، برای ده سال آینده افغانستان سرنوشت ساز است.
عبدالرحیم وردک وزیر دفاع ملی، پیشتر گفت:” در این نشست در مورد تجهیز و آموزش نیروهای افغان و تعیین مشاوران نظامی توافق صورت خواهد گرفت.”
براساس آمارها، بخش عظیمی از مصارف نیروهای امنیتی افغانستان از کمک های مالی جامعه جهانی، تمویل می شود و تنها پنج درصد از این مصارف از عواید داخلی تهیه شده است.
شماری از اعضای ولسی جرگه با اشاره به جزئیات آجندای کنفرانس شیکاگو خواستار ارائه طرح کامل و جامع از سوی دولت افغانستان برای کنفرانس شیکاگو شده اند.
به نقل از ویب سایت پارلمان افغانستان، نمایندگان مجلس بر تقویت استراتژی دفاعی کشور در کنفرانس شیکاگو تاکید کرده گفتند که افغانستان باید از این فرصت به خوبی استفاده کند.
همزمان با این، اعضای مجلس سنا (مشرانوجرگه) از نشست شیکاگو برای افغانستان، به عنوان فرصت طلایی یاد کرده و از حکومت خواستند که در این نشست نیازمندی نیروهای افغانستان را به گونه روشن مطرح کند.
علی اکبرجمشیدی، از اعضای مشرانو جرگه می گوید: “کسانی که از جانب افغانستان در این نشست حضور می یابند، باید با یک آجندای روشن و شفاف شرکت کنند.”
شیکاگو در نگاه اپوزیسیون
گروه های منتقد سیاست های دولت (اپوزیسیون) به این باور اند که حکومت افغانستان در سال های اخیر از نشست های ملی و بین المللی استفاده چشمگیر نکرده است.
فضل الرحمن اوریا یکی از اعضای ائتلاف ملی می گوید:” نشست های بین المللی زمانی موثر واقع خواهد شد که حکومت طرح های قوی را در این نشست ها ارایه کند.”
گروه های منتقد سیاست های دولت (اپوزیسیون) به این باور اند که حکومت افغانستان در سال های اخیر از نشست های ملی و بین المللی استفاده چشمگیر نکرده است.
به گفته آٔقای اوریا، نبود یک طرح ملی که در آن منافع مردم افغانستان تامین شود، باعث شده که دولت از نشست های جهانی دست خالی برگردد.
اوریا گفت:” خواست ما از کنفرانس شیکاگو این است که زمینه حرکت های مدنی قبل از انتقال قدرت سیاسی فراهم شود.”
شیکاکو و کشورهای منطقه
در آستانه برگزاری کنفرانس شیکاگو، سازمان ملل متحد از کشورها و سازمان های شرکت کننده در این نشست، خواسته است تا حمایت درازمدت و قوی از افغانستان را اعلام کنند.
یان کوبیش فرستاده سازمان ملل در امور افغانستان، به خبرگزاری اسوشیتد پرس گفته است:” در کنفرانس شیکاگو، باید تمامی طرف های شرکت کننده، از ثبات در افغانستان حمایت کنند و نگذارند که این کشور، باردیگر به پایگاه امن تروریستان مبدل شود.”
نماینده سازمان ملل می گوید، کشورهای منطقه ای که در کنفرانس شیکاگو شرکت می کنند باید تعهدات قویتری در قبال افغانستان داشته باشند.
پیش از این نمایندگان ولسی جرگه با اشاره به اینکه افغانستان در معرض تهدید تروریزم و مداخله برخی کشورهای همسایه قرار دارد؛ تاکید کرده اند که در کنفرانس ها و قرارداد های استراتژیک باید بر قطع این تهدید ها توجه جدی صورت گیرد.
ایران و پاکستان از جمله کشورهایی است که از سوی برخی منابع دولتی و غربی به مداخله در امور داخلی افغانستان متهم هستند.
در همین حال، نماینده سازمان ملل در امور افغانستان از کشورهای منطقه ای و همسایه های افغانستان خواسته است که در راستای با ثبات شدن افغانستان تلاش کنند چرا که ثبات افغانستان، ثبات منطقه را به همراه دارد.
شیکاگو و کنفرانس های پیشین
به دنبال نشست شیکاگو، نشستی در توکیوی جاپان در ماه جولای سال روان میلادی (2012) با حضور نمایندگان کشورهای مختلف جهان، برگزار می شود.
در این نشست، جامعه جهانی پیرامون جزئیات کمک های مالی به افغانستان، پس از سال 2014 زمانیکه نیروهای بین المللی، کشور را ترک می کنند، به بحث و رایزنی خواهند پرداخت.
به دنبال نشست شیکاگو، نشستی در توکیوی جاپان در ماه جولای سال روان میلادی (2012) با حضور نمایندگان کشورهای مختلف جهان، برگزار می شود.
این نشست با اشتراک بیش از هفتاد کشور جهان از جمله شرکت کنندگان “کنفرانس بن” برگزار می شود و قرار است رهبری این نشست را افغانستان و جاپان به شکل مشترک برعهده داشته باشند.
حضرت عمر زاخیلوال وزیر مالیه افغانستان گفته است، اسنادی که در نشست توکیو امضا می شود، دقیق تر از سندهای خواهد بود که در نشست بن روی آن گفتگو صورت گرفته است.
وزیر مالیه می گوید که نشست توکیو یکی از مهم ترین نشست هایی است که در باره افغانستان برگزار می شود و دولت امیدوار است تا از این نشست نتایج قابل توجهی به دست آید.
در نشست توکیو روی چالش های اقتصادی و چگونگی استفاده از کمک های جامعه جهانی به افغانستان بحث خواهد شد.
گمان می رود که در این نشست کشورهای حامی افغانستان برنامه های خود پس از سال 2014 را با مقام های دولت افغانستان شریک کنند.
تحولات پیشرو
چگونگی وضعیت افغانستان پس از 2014 یکی از چالش های عمده فراروی جامعه جهانی و دولت افغانستان به شمار می رود.
پیش از این نیز نشست هایی در شهرهای بن آلمان، پاریس فرانسه، توکیوی جاپان، لندن انگلستان و استانبول ترکیه و کابل در باره افغانستان برگزار شده بود.
به باور آگاهان سیاسی، نشست های بین المللی زمانی می تواند برای افغانستان مفید باشدکه حکومت داری خوب و دستگاه اداری شفاف در افغانستان ایجاد شود.
این آگاهان اداره آغشته به فساد و حکومت داری نه چندان خوب در ده سال گذشته را از عوامل عدم کامیابی در نشست های گذشته می دانند و می گویند که با وضعیت موجود، پول های کلانی که به افغانستان سرازیر می شود، حیف و میل خواهد شد.
الیاس ابدالی- کابل
خبرگزاری بخدی
