شهر کابل در سال روان شاهد ناآرامی های فزاینده ای بوده، حمله گروهی بر هوتل کانتینینتال، مرکز فرهنگی بریتانیا، سفارت امریکا و ترور استاد برهان الدین ربانی از عمده ترین حملات است که گروه طالبان و شبکه حقانی انجام داده اند.
بیشتر شهروندان کابل نگران وضع موجود در کابل اند و حتی گزارش های وجود دارد که دیگر کابل برای گزینش زندگی شهر امن نیست.
شاولی زرین خبرنگار بخدی در مورد برنامه های امنیتی و آینده شهر کابل مصاحبه ای انجام داده است با دگرجنرال ایوب سالنگی قوماندان امنیه کابل.
جناب جنرال ایوب سالنگی قوماندان امنیه کابل، نخست از همه می خواستم بپرسم که کابل پایتخت کشور همواره مورد حملات مخالفان مسلح دولت بوده و تلاش این گروه ها هم این است که با نا آرام جلوه دادن پایتخت نا توانی ارگانهای امنیتی را نشان دهند. شما برای مقابله با این چالش ها چه برنامه هایی را روی دست دارید؟
به یقین کامل دشمنان مردم افغانستان می خواهند همیشه موارد نا امنی را در کابل دامن بزنند.
اگر به صورت تفصیلی صحبت کنم وقت زیادی نیاز است ولی بدون شک نیروهای ما (پولیس ملی) اغلب پروگرام های دشمن را خنثی و از ببن برده اند.
دشمن همواره از وسایل و ابزار سنتی مانند دستار (لنگی) و یا چادر زنانه که مردم افغانستان به آن احترام دارند سوء استفاده می کنند. با این حال، خوشبختانه با جدیت و سرعت عمل نیروهای امنیتی این برنامه های شوم دشمن خنثی شده است
ذکر این نکته بسیار مهم است که مردم به صورت بسیار خوب با ما همکاری دارند باید بگویم که برخی از انتحار و انفجارها قبل از انجام از سوی مردم گزارش می شود.
چیزیکه ما را بسیار رنج می دهد تلفات غیر نظامیان در انفجار ها است، با وصف تلاش های ما در برابر خنثی کردن برنامه های دشمن و جلو گیری از کشتار مردم ملکی بازهم افراد ملکی در انفجارها یا کشته و یا هم زخمی می شوند.
خواست مشخص ما از مردم اینست که در صورت مشاهده افراد مشکوک در هوتل ها، کوچه، بازار و یا مساجد باید با پولیس به تماس شوند تا از وقوع یک رویداد دلخراش جلوگیری شود. همکاری مردم بهترین گزینه برای دفع حملات و یا انفجارات است که دشمن در صدد انجام آن بوده.
دشمن در طول 30 سال به دلایل و عناوین مختلف، کشور ما را به چالش کشانده، من امیدوار هستم که همسایه های ما به این درک رسیده باشند که ثبات افغانستان ثبات خانه آنان نیز است و بی ثباتی در افغانستان یعنی بی ثباتی در کشور های همسایه های ما.
مشخصا از کشور های همسایه می خواهم که در این موارد به شکل جدی و برادرانه با ما همکاری کنند.
یکی از مشکلاتی که همواره برخی از مسوولان امنیتی از آن یاد می کنند تداخل وظیفوی ارگانهای امنیتی است، شما برای ایجاد هماهنگی به ویژه بین ریاست امنیت ملی، اردوی ملی و دیگر نهاد های مسئول چه اقداماتی انجام داده اید؟ البته موضوع رخنه کردن طالبان در صفوف پولیس نیز به شدت در کشور مطرح است؟
شخصا با این موضوع که شما مطرح کردید (تداخل وظیفوی) موافق نیستم، ممکن در دیگر مناطق از کشور این چنین مشکلات وجود داشته باشد اما در ولایت کابل یک فیصدهم بین ما و نیروهای خارجی و دیگر ارگان های امنیتی تداخل وظیفوی وجود ندارد.
در این راستا، تمامی بخش های کشفی و استخباراتی همه با هم کار می کنند جلوگیری از حوادث و انفجارات دلیل بسیار مستحکم در ایجاد هماهنگی بین ارگان های امنیتی در کابل است.
موضوع حضور و نفوذ گروه طالبان در صفوف پولیس به ویژه در شهر کابل حقیقت ندارد و به شدت این موضوع را رد می کنم.
بیبینید، هر فردیکه در شهر کابل به عنوان پولیس کار می کنند تمامی اسناد او بررسی شده و بعدا به این وظیفه (پولیس) استخدام شده است.
امینت ولایت کابل به عهده نظامیان ترکیه است، می خواستم از همکاری شما با این نیروها بپرسم؟
در قسمت تامین امنیت کابل، دوستان ترکی ما هیچ نقشی ندارند و هیچ نیروی خارجی در امنیت کابل از دو سال به این طرف مسئولیت رسمی ندارند.
ولی از نظر تقسیمات ساحوی که قوت های ایساف مسوولیت دارند، جلسات مشترک با هم داریم. در صورتیکه کدام موضوع مورد بحث وجود داشته باشد، باهم “کوردینه” می کنیم و هماهنگی های لازم صورت می گیرد.
جناب سالنگی، مردم شهر کابل همواره از نا امنی در برخی از حوزه ها شکایت دارند. گفته می شود که در بعضی نقاط مثلا حوزه 17 و 13 شهر کابل شبها در گیری صورت می گیرد که پولیس هیچ مداخله ای نمی کند، شما این مورد را تایید می کنید؟
موضوع عدم مداخله پولیس را تایید نمی کنم ولی جنجال میان اقوام و مردم بالای املاک و زمین های شخصی وجود دارد، بدون شک این جنجال ها در همه جا وجود دارد و حتی در بعضی مناطق معمول است. اما اگر منظور شما این باشد که در ساحه حوزه ها افراد مسلح فعال باشند و اینها علیه حاکمیت قانون قرار بگیرند این حرف را من قطعا رد می کنم و این چنین چیزی وجود ندارد.
مشخصا در حوزه های 17 و 13 که شما از آن یاد کردید مشکل املاک بین مردم پغمان و مردم دشت برجی وجود دارد، و کشمکش های مردم این دو منطقه بالا می گیرد و منجر به جنجال می شود.
در برخی موارد که پولیس مداخله کرده، مردم بالای پولیس با سنگ و چوب حمله کردند اما عملکرد پولیس ما طبق قانون بوده است.
سالنگی صاحب به موضوع زور گویی و ایجاد جنجال از طرف بعضی ها اشاره کردید، مشخصا می خواستم بپرسم که گفته می شود از مشکلات در کابل حضور گروه های مسلح و افراد زورمند است مانند قوماندان های جهادی و یا صاحبان شهرک ها، شما برای مقابله با این افراد تا چه اندازه آمادگی دارید؟
در رابطه با افرادیکه در طول مدت کارت سلاح خودرا تمدید نکرده در این راستا تشویش های وجود دارد اما ما (قوماندانی امینه کابل) این موضوع را با وزارت محترم داخله در میان گذاشته ایم.
شما در آینده نزدیک شاهد اجراآت جدی در این راستا خواهید بود، پس از حل مشکلات کارت های حمل سلاح موارد تازه با مطبوعات در میان گذاشته خواهد شد.
ما همین اکنون روی لایحه ای کار می کنیم که یک تاجر ما زمانیکه تشویش امنیتی دارد چه نوع سلاحی حمل کرده می تواند، و این سلاح توسط کدام شخص حمل شود.
بیبینید، ما بالای مکانیزمی کار می کنیم که روند حمل سلاح را قانونی میسازد و اجازه می دهد برای یک وزیر، یک وکیل پارلمان یا وکیل شورای ولایتی که آیا مسلح باشد و یا برعکس.
انشاالله در روزهای نزدیک این لایحه تکمیل می شود و از طریق مطبوعات همشهریان کابل مطلع خواهند شد.
در پی این موضوع هستیم که به ناهنجاری های موجود در این زمینه با همکاری وزارت داخله نقطه پایان بگذاریم.
در رابطه با قوماندان های سابقه باید بگویم که اکثر قوماندانان که هم در دوران جهاد وهم در این دوره با افتخار زندگی کرده و فعلا اغلب آنان مشغول کار های روزمره خود هستند.
آنان با عزت و آبرو هما ن طور که در دوران جهاد از عزت و آبروی وطن دفاع کرده اند در حال حاضر با آبرو و عزت زندگی معمولی شان را به پیش می برند.
ما نباید فراموش کنیم که امکانات امروز ما محصول جان فشانی های همین قوماندان های جهادی است.
از دید شما به عنوان یک مسوول امنیتی، برای مقابله با چالشهای امنیتی در سطح کل کشور، چه اقداماتی باید صورت گیرد که تا کنون انجام نشده است؟
بیبیند، برای مقابله با چالش ها و تامین صلح و امنیت ایجاد یک اجماع ملی که تمامی مردم افغانستان خود را در آن پیدا کند ضرور است.
مشخصا می خواهم بگویم که مردم ما باید دوست را از دشمن جدا کند و تجارب را که در طول 30 سال پیدا کردند از آن به سود مملکت و برای بهبود زندگی مردم استفاده کنند.
آینده وضعیت امنیتی کابل را چگونه ترسیم می کنید؟ آیا برنامه ای مشخصی که منجر به برقراری ثبات امنیتی در پایتخت شود وجود دارد؟
شما خود در جریان هستید که در شهر کابل بیش از پنج میلیون نفر زندگی می کنند و حداقل یک میلیون این جمعیت روزانه در شهر تردد دارند، کنترول این جمعیت کاری ساده ای نیست اما این به این معنی نیست که ما کاری انجام ندهیم، قوماندانی امنیه کابل در هماهنگی با سایر ارگان های امنیتی پلان های مشخص امنیتی را طرح و به دقت این بر نامه را عملی می کند.
مشکلاتی در این خصوص وجود دارد که این مشکلات را می توانیم به مرور زمان حل کنیم، به طور مثال در حدود دو هزار تا سه هزار وسایط نقلیه باربری به شهر کابل وارد می شوند، به خصوص از کشور های همسایه بازرسی دقیق این سایط ممکن نیست، این موضوع را نباید نادیده گرفت که مخالفان می خواهند از طریق همین وسایط مواد انفجاری خود را به داخل شهر کابل وارد کنند.
اگر ما تمامی این موتر ها را توقف بدهیم وبه طور دقیق تلاشی کنیم، راه بندان ایجاد خواهد شد.
فکر می کنم راه حل این مشکل دسترسی به تکنولوژی های پیشترفته است که به پولیس این توانایی را بدهد که در زمان واحد وسایط نقلیه را تلاشی کنند.
موضوع دیگر که می خواستم به آن اشاره کنم، سیستم “بای متریک” است این سیستم به پولیس ما این توانایی را میدهد تا تمامی مشخصات شخص را در کمترین زمان بدست بیاورد.
در کشورهای که از این تکنولوژی استفاده کرده آمار جرایم جنایی بسیار کاهش یافته است.
اما اگر بخواهم دیدگاه خود را با شما در میان بگذارم صادقانه می گویم که پیشرفت های صورت گرفته با وجود که تروریستان بین اللملی و دشمنان این کشور مخالف هر گونه پیشرفت افغانستان هستند.
به هر اندازه که روی عقب ماندگی صحبت کنیم منصفانه نخواهد بود که به پیشرفت های ایجاد شده اشاره نداشته باشیم.
بیبینید، شرایط فعلی افغانستان طوریست که مخالف و موافق در یک فضای دیموکراتیک باهم گفتگو می کنند بدون اینکه تهدید متوجه شان باشد.
به نظر من، ایجاد خبرگزاری بخدی پیشرفت خوبی در حوزه اطلاع رسانی است و ما نباید از این پیشرفت چشم پوشی کنیم.
از پیشرفت های شهر کابل و عواید که این شهر دارد باید صحبت شود.
در بخش پولیس ملی، الحمدالله ما امروز شاهد حضور یک صد هزار پولیس با احساس هستیم.
روزانه بین 5 تا 10 پولیس برای دفاع از وطن جان خود را از دست می دهند، در حال حاضر پولیس ما برای فکر و مفکوره خود برای دفاع از وطن و مردم خود قربانی می دهد.
این مسئله ساده نیست که بگوییم در دهه های جنگ همه اساسات وطن ما از بین رفته است و ما در یک دهه همه موارد از دست رفته را جبران کنیم و همه چیز را به حالت برگردانیم که کشورهای پیشرفته در آن قرار دارد.
ایجاد ثبات، امنیت و صلح از برنامه های بلند مدت هر کشور است که برای تحقق آن انرژی بیشتر و زمان بیشتر نیاز است.
مشخصا در مورد برنامه های پولیس باید بگویم که قرار است پولیس در دو شیفت کار کند. زمانیکه اوقات کاری پولیس به دو شیفت تقسیم شود، پولیس با انرژی بیشتر و تمرکز خوبتر کار کرده می تواند.
برنامه های ارتقای فکری و ایجاد کورس های سواد آموزی نیز روی دست است که انشاالله این برنامه ها تعقیب و اجرا می شود.
با تشکر از شما آقای ایوب سالنگی
