تنش ها میان سه قوه کشور، می رود که روزهای سرنوشت سازی را شاهد باشد. تجمع و تحصن گروهی از وکلا(ائتلاف حمایت از قانون) و شکل گیری یک جبهه جدید از وکلا که طرفدار رییس جمهور هستند(اصلاح طلبان) می تواند یک چالش اساسی برای آینده پارلمان باشد.
حاجی محمد فرهاد صدیقی یکی از وکلای جوانی است که در پارلمان حضور دارد و و در گفتگوی ویژه با نصرت الله اقبال خبرنگار آژانس بخدی حرف هایی در راستای تحلیل و حل این چالش ها مطرح کرده است.
مشكلات ميان سه قوه افغانستان وارد مرحله جديدي شده است، تحليل شما از وضعيت کنونی چيست؟
به نظر من حالت كنوني فصل جديدي از بحران در كشور است، حالت پيش آمده اوضاع را بيشتر پيچيده مي سازد و می رود که کشور را با روزهای غیرقابل پیش بینی برای مردم افغانستان رقم بزند.
من فکر می کنم که عملکرد رییس جمهور در ایجاد این بحران نقش اساسی دارد. مداخله او و ایجاد دادگاه ویژه سرآغاز این روند بحرانی به شمار می رود که توانسته است بسیاری از نمایندگان را به واکنش وادارد. متأسفانه در کنار رییس جمهور افرادی با گرایش های گوناگون حضوردارند که مشوره های نادرست این تیم باعث تصمیم گیری های غیرملی از سوی ارگ شده است.
عده اي معتقداند كه نظام سياسي فعلي پوسيدگي پيدا كرده و در حال حاضر نظام به طرف سقوط حرکت می کند، دیدگاه شما در این مورد چیست؟
به باور من اين يك تحليل درست از اوضاع افغانستان نيست. واقعاً مامشكلات زيادي داريم؛ اما هيچ كسي از طرف هاي بازي در سياست افغانستان كه در مبارزات مدني شريك اند؛ سقوط نظام را نمي خواهند. بناءً بايد گفت كه اوضاع بحراني شده است اما می توان از بروز حالت های بسیار خطرناک جلوگیری کرد.
سقوط نظام فعلی برای ما یک فاجعه است و من امیدوارم رییس جمهور نیز این حساسیت ها را درک کند. من معتقدم که اگر ریيس جمهور در مشاوره با پارلمان افغانستان يك تصميم مشترك نگيرد و بيشتر بالاي موضوعات نه چندان مهم و بحران زا تأكيد كند در آنصورت بلي! من هم مي پذيرم كه اوضاع بدتر خواهد شد كه از آن فقط دشمنان افغانستان سود می برند و بازنده اصلی مردم مظلوم افغانستان خواهد بود.
اگر قرار باشد كه كميسيون انتخابات بر طبق صلاحيتي كه رئيس جمهور به اين نهاد سپرده، 62 نفر را از فهرست اعضاي كنوني مجلس نمايندگان حذف كند، پيامد آن چه خواهد بود؟
با به باور من بايد ریيس جمهور، كميسيون انتخابات و تمام نهادهاي مسوول و ناظر اين را بدانند كه كسانيكه امروز در پارلمان حضور دارند، نمايندگان مردم هستند. اينها از مردم رأي گرفته اند و مردم افغانستان در بدترين روز رفته اند و براي نمايندگان خود رأي داده اند و شخص آقای کرزی نیز این مجلس را افتتاح کرد. بناءً در صورتيكه كميسيون انتخابات بر اثر فشار يا بدون فشار مصمم بر سلب صلاحيت 62 نماينده پارلمان باشد، می توانیم بگوییم که این حرکت سرآغاز سقوط نظام خواهد بود. البته گفته می شود که ملل متحد نیز تلاش دارد تا در این جریان مداخله کند و من می خواهم بگویم که هرنوع مداخله داخلی و خارجی می تواند برای نظام خطرناک باشد.
بزرگترين دغدغه مردم، افغانستان پس از خروج خارجی هاست. شما چه تصويري بعد از سال 2014 داريد؟
ما باید باور کنیم که افغانستان باید توسط خود افغان ها اداره شود. حالا خارجی ها یک روزی باید بروند بنأً به نظرمن اوضاع بعد از 2014 بستگي به عملكرد امروز دولت افغانستان دارد. ازامروز تا 2014 فرصت زيادي وجود دارد تا اردو و پوليس تقويت شود؛ در قسمت تعليم و تجهيز استخبارات كار صورت گيرد؛ در راستاي تطبيق عدالت وگسترش حاكميت دولتي كار صورت بگيرد، در آنصورت اوضاع بهتر خواهد شد.
اما در صورتيكه فرصت هاي باقيمانده را همچنان در زد وبندهاي داخلي ميان سه قوه سپري كنيم، معلوم است كه پس از خروج سربازان خارجي، جنگهاي خانه به خانه آغاز مي شود. بنابر این ما باید روی تدوین یک استراتژی کلان ملی کار کنیم که همه برنامه های ملی را در نظر داشته باشد.
مشكلات منطقه اي افغانستان (دخالت های پاكستان وايران و…) را شما چگونه تحلیل می کنید؟
یک مساله را می توانیم به روشنی بگوییم که کشورهای منطقه در امور داخلی افغانستان مداخله می کنند. این موضوع يكي از اصلي ترين مشكلات ماست. امروزه ما بعنوان اصلي ترين بازار مصرفي كشورهاي منطقه و بويژه كشورهاي همسايه هستیم، آب افغانستان به اين كشورها مي رود، معادن ما به گونه غير قانونی استخراج و به آن كشورها قاچاق می شود و موارد ديگری كه كشورهاي همسايه به اساس همان دلايل بالا فكر مي كنند، منافع شان در ناآرامي هاي افغانستان است. از سوي ديگر امروزه كارگران با كمترين پول در اين كشورها كار مي كنند و كشورهاي همسايه ما علاوه بر اينكه رفتار خوب با مهاجران ما ندارند، سالانه ميليون ها دالر از منابع بين المللي زیر اين نام دريافت مي كنند، اما شاهد هستیم که سالانه صدها خانوار با اقدامات ناانسانی از این کشورها اخراج می شوند.
و در قسمت مشكل سرحدي با پاكستان چطور؟
براي حل اين معضل بايد به مراجع بین المللی رجوع شود. من فکر می کنم که مشکل دیورند یک مشکل تاریخی است. ما با تهدید و پشتونستان خواهی نمی توانیم بر این مشکل فایق آییم. بلکه یک همه پرسی ملی می تواند سرنوشت مشکلات مرزی ما را حل کند.
ما باید واقعیت های تاریخی را بپذیریم در عصر دموکراسی ما باید به خواست ملت های دو طرف دیورند احترام بگذاریم و بگوییم که با توجه به واقعیت های بین المللی و بحران های موجود چگونه با این قضیه برخورد کنیم.
شما طرفدار حضور طولاني مدت آمریکا در افغانستان هستيد؟
در قدم اول به عنوان یک وکیل پارلمان می گویم که من، خواهان قانونمند شدن حضور خارجي ها در افغانستان هستم. در مورد حضور طولاني مدت غرب در افغانستان بايد بگويم منافع ملی و درازمدت افغانستان حکم می کند که ما باید حضور غرب را جدی تلقی کنیم. این یک اصل است که هرکشوری که دوره جنگ را پشت سر گذرانده است باید با غرب و البته غرب علمی و تکنالوژیک ارتباط داشته باشد.
حضور درازمدت نظامی نیز می تواند باعث یک اطمینان خاطر برای ما باشد و ما را از تهدیدهای امنیتی همسایه ها در امان نگه دارد. بنابر این به صراحت می گویم که موجوديت پايگاه هاي دائمي آمريكا را به نفع مردم خود مي دانم و تجربه ي كه كشورهاي ديگر داشته اند، حالا در بهترين موقعيت اقتصادي قرار دارند.
گفته مي شود، رياست كنفرانس بن دوم به حامد كرزي داده شده است و به گروه هاي اپوزيسيون حق اشتراك در اين نشست داده نمي شود، آيا اين امر برای شما پذيرفتني است؟
دركشورهاي ديگر اپوزيسيون به عنوان منتقد عملكرد حكومت وجود دارند و در روند دولت سازی سهم مشترکی دارند. در این جوامع نهادها و حكومتها با در نظرداشت انتقادات گروههای اپوزيسيون كمبودهاي خود را در مي يابد و خلاهاي خود را پر مي سازد.
اميدوارم كه حكومت ما هم از انتقادات مخالفان سياسي خود استفاده كنند و بيشتر از اينكه زمينه هاي كاري را بالاي آنها تنگ تر بسازد، بيشتر آنها را در جريان قضايا قرار بدهد و در دولت براي آنها جايگاه قائل شود.
