در حالیکه روند خروج سریع 33 هزار نظامی مستقر در افغانستان آغاز شده و بر اساس برنامه، تمامی نیروهای رزمی ایالات متحده و ناتو تا اخیر سال 2014 افغانستان را ترک می کنند، سرنوشت ماموریت غیرنظامیان (دیپلمات ها و امدادگران) در افغانستان روشن نیست.
ما در برابر خروج سریع نظامیان استدلال می کنیم که فشار بیشتر نظامی، به نیروهای امنیتی افغانستان و نهادهای غیرنظامی نیروی بیشتر می دهد تا کارایی بهتر از خود نشان دهند و این کار اجازه می دهد تا یک راه حل سیاسی با طالبان ایجاد شود. تصمیم برای خروج نظامیان به این معناست که سیاستگذاران در واشنگتن باید یک استراتیژی جدید را برای ماموریت غیرنظامی بسازند.
این تلاش ها (غیرنظامی) تنها در دو سال گذشته، دستاوردهای چشمگیری داشته است. ماموریت گروهی از دیپلمات ها و امدادگران در سال 2009 برای تکمیل طرح افزایش نظامیان برنامه ریزی شده بود. از آن زمان تاکنون، گروهی از غیرنظامیان که شمارشان در تابستان سال جاری به یکهزار و 400 تن رسید، روی پروژه های کوتاه مدت به هدف ایجاد ثبات در کنار نظامیان کار کردند تا به بهبود مشروعیت دولت افغانستان در مناطقی که پیشروی های نظامی علیه طالبان به دست آمد، کمک کنند. این استراتیژی مبارزه با شورشگری بود.
در حال حاضر این استراتیژی کاملاً پایان یافته است. مرگ ریچارد هالبروک فرستاده ویژه رییس جمهور بارک اوباما برای افغانستان و پاکستان در ماه دسمبر سال گذشته به این معناست که ماموریت غیرنظامی، معمار و مدافع سرسخت خود را از دست داد.
غیرنظامیان نباید انتظار امنیت و بازسازی کامل مناطقی را داشته باشند که در جریان عملیات ضد شورشگری زیر تسلط دولت در آمد. این یک ماموریت غیرممکن است؛ اما غیرنظامیان عامل اصلی موفقیت برقراری ثبات در کشور در دراز مدت خواهند بود. کمک آنان می تواند به ایجاد ثبات سیاسی در افغانستان بیانجامد تا از برگشت بنیادگرایان اسلامی به قدرت جلوگیری شود. افزون بر این، پیشرفت در زمینه آموزش، خدمات صحی و تسهیل سرمایه گذاری های اقتصادی نیز مسیر می شود.
مانع در کنگره
مانع نخست برای این موفقیت، کنگره خواهد بود. برای جلوگیری از سقوط افغانستان به پرتگاه، از درخواست 3.2 میلیارد دالری وزارت امور خارجه حمایت شد. در مقیاس با کاهش اهداف نظامی، به احتمال زیاد قانون گذاران دیگر به صرف بیشتر پول در افغانستان علاقه مندی نخواهند داشت.
با کاهش بودجه در واشنگتن، دولت برای ادامه ماموریت غیرنظامی خود باید ارزش پایدار آن (ماموریت غیرنظامی) را به عنوان پایان استراتیژی ضد شورشگری شرح دهد. کمیته روابط خارجی سنای امریکا اخیراً با انتشار گزارش ”کمک های خارجی ایالات متحده به افغانستان“ از دولت خواست تا استراتیژی کمک غیرنظامی دراز مدت را (به افغانستان) طراحی کند. طرحی که سنا با آن موافق است.
ماموریت غیرنظامی مؤثر و پایدار پس از سال 2014 در افغانستان، یک تعهد بسیار پیچیده خواهد بود. ایالات متحده باید در راهنمایی انتقال مسوولیت ها از بخش نظامی به غیرنظامیان، به درسهایی که از اشتباهات در ماموریت عراق آموخته، توجه کند.
تصمیم های مهم در مورد هدف ماموریت غیرنظامی در عراق به تأخیر افتاد. این تأخیر از سوی بازرس کل وزارت امور خارجه انجام شد؛ روند انتقال در بخش غیرنظامی به دلیل عدم تصمیم گیری به موقع در مورد مسایل کلیدی که از عدم مشارکت سطوح بالا ناشی می شد، مختل شد. انتظار می رود در سال 2012 شمار نیروی غیرنظامی 16 هزار نفر باشد که شامل یک هزار و نه صد دیپلمات و امدادگر و 14 هزار و یکصد قراردادی می شود. به دلیل تهدیدهای امنیتی فعالیت اکثر غیرنظامیان (امریکایی) در محوطه سفارت امریکا در بغداد محدود است.
در افغانستان، رایان کراکر سفیر جدید ایالات متحده باید با توجه به اقتدار و کارمندان ارشد، باید مطمئن شود که تلاش ها در سطح بالا انجام می شود.
نیازهای طرح های معتبر
همچنین ایالات متحده برای عمل مستقلانه کارمندان غیرنظامی در بیرون از کابل بدون کمک نظامیان، به طرح های معتبر نیاز دارد. بخشی از نظامیان برای ارائه آموزش نیروهای امنیتی افغانستان باقی می مانند، اما وجود پایگاه های 26 گروه بازسازی ولایتی که شامل دپیلمات ها و نظامیان اند، در سراسر کشور یک معضل است. وضعیت در برخی مناطق، به ویژه جنوب و شرق که طالبان، شبکه حقانی و دیگر گروه های تندرو حضور قوی دارند، برای کمکهای غیرنظامی بیش از حد مخاطره آمیز است.
ماموریت غیرنظامی در افغانستان نباید به بزرگی و عدم تحرک آنچه در عراق است، تکرار شود. دولت باید به جای پر کردن جای خالی سربازان با قراردادی ها، روی انتصاب صدها کارشناسان آشنا با مسایل و روند کار در افغانستان که متعهد به کار کردن بیش از یک سال در این کشور اند، تمرکز کند.
در حال حاضر سفارت ایالات متحده در کابل هر تابستان، 85 درصد تغییر و تبدیل انجام می دهد؛ الگویی که برای اداره ایالات متحده آلوده کننده است. برای طولانی تر شدن مدت خدمت، غیرنظامیان می توانند گزینه خدمت دو سال پیهم در افغانستان و یا دو سال خدمت در یک دوره چهارساله را به جای یک سال خدمت در کابل و یک سال در واشنگتن انتخاب کنند.
ماموریت غیرنظامی در افغانستان ممکن است دیگر یک مسأله داغ در واشنگتن نباشد، اما کار آنان (غیرنظامیان) به ایجاد همکاری های درازمدت استراتیژیکی بین غرب و افغانستان کمک خواهد کرد.
منبع: بلومبرگ
ویراستاران: کاترین براو ن و جیمز پی. روبین
برگردان: محمد سلیم شفیق
