کمیسیون حقوق بشر: فقر و بیکاری عامل عمده قاچاق انسان است

کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان با انتشار گزارشی، خواستار برخورد جدی با عاملان قاچاق کودکان و زنان در کشور شده که عامل اصلی آن فقر و بیکاری است.
این کمیسیون می گوید که گزارش خود را از گفتگو با نزدیک به دوهزار شهروند کشور در 20 ولایت تهیه کرده که حدود چهار صدو پنجاه قربانی قاچاق انسان نیز شامل آنان است.
به گفته کمیسیون مستقل حقوق بشر، مناطقی که بیشتر در معرض قاچاق انسان قرار دارد، نواحی مرزی کشور است که افراد قدرتمند در آن دست دارند.

ثریا صبحرنگ عضو کمیسیون مستقل حقوق بشر روز گذشته (سه شنبه) در مقر این کمیسیون گفت که بیشتر افرادی که به دام قاچاقچیان انسان می افتند، اعضای خانواده های آسیب پذیر جامعه اند.
خانم صبحرنگ می گوید که بیشترین کودکانی که قاچاق شده‌ (54 درصد) کسانی بوده اند که حمایت پدر و مادر با آنان نبوده و گدایان، دست فروشان و کسانی که زباله ها را جمع می کنند، در مرحله دوم قرار دارند که 32 درصد افراد قاچاق شده را تشکیل می دهند.
به گفته این عضو کمیسیون مستقل حقوق بشر، زنان خانه دار 17 درصد انسان های قاچاق شده را تشکیل می دهد.
در گزارش حقوق بشر گفته شده است: ” 58 درصد خانواده های قربانیان (قاچاق انسان) درآمدی نداشته و تنها در آمد ماهانه 10 درصد آنان بیش از هفت هزار افغانی بوده است.”
خانم صبحرنگ گفته که هدف از انجام این تحقیق، روشن شدن گستردگی قاچاق انسان در کشور است و دولت باید برای کاهش این روند، به پیمان نامه های منع قاچاق انسان و ایجاد راهکارهای مبارزه با آن بپردازد.
این گزارش یکی دیگر از عوامل اصلی قاچاق انسان را ازدواج های اجباری خوانده که حدود 81 درصد قربانیان پیش از 18 سالگی ازدواج کرده اند.

زنان و دختران قربانیان اصلی
بنابر گزارش کمیسیون مستقل حقوق بشر، بیشترین شمار قربانیان قاچاق انسان از لحاظ جنسیت نیز زنان و دختران اند که زنان 38 درصد، دختران 45 درصد و 17 درصد باقی مانده پسران بوده اند.
همچنین از لحاظ قاچاق درون و بیرون مرزی در این گزارش گفته شده است که مقصد نهایی 60 درصد افراد قاچاق شده داخل کشور است و 18 درصد پاکستان، 17 درصد ایران و 4 درصد باقی مانده، دیگر کشورهاست.

یافته های کمیسیون مستقل حقوق بشر نشان می دهد که قربانیان قاچاق انسان وادار به کارهای اجباری و شاقه در معادن، کشتزارها، قاچاق مواد مخدر، سؤ استفاده جنسی، جنگ های مسلحانه و حملات انتحاری می شوند.
از دیگر اهداف قاچاقچیان انسان، خرید و فروش اعضای بدن قربانیان خوانده شده که قاچاقبران برای به دست آوردن پول به فروش قربانیان می پردازند.
کمیسیون حقوق بشر همچنین دریافته است که قاچاقچیان انسان از خاک افغانستان به عنوان گذرگاه قاچاق انسان از کشورهای آسیای میانه و ایران به پاکستان و کشورهای عربی استفاده می کنند.
بنابر آمارها قاچاق انسان سومین منبع بزرگ درآمد در سراسر جهان است که بعد از سلاح و مواد مخدر قرار دارد.