جنبش زنان معترض افغانستان که پس از حاکمیت طالبان در کشور شکل گرفته، در نامهای به انستیتیوت تحقیقات صلح اسلو، خواستار حذف نام محبوبه سراج از فهرست نامزدان دریافت جایزه صلح نوبل شده است.
در نامه این جنبش گفته شده که خانم سراج کوچکترین تلاشی در جهت تامین صلح و حق کار و آموزش زنان در افغانستان انجام نداده بلکه به گفته جنبش معترض زنان، این خانم بیشتر به حمایت طالبان در بیرون از افغانستان لابی کرده است.

خانم سراج از فعالان عرصه جامعه مدنی است که پس از حاکمیت طالبان در ۱۵ آگست ۲۰۲۱، به کشور بازگشت
روز چهارشنبه هفته گذشته (12 دلو) انستیتوت تحقیقات صلح اسلو اعلام کرد که محبوبه سراج و نرگس محمدی، فعالان سرشناس حقوق بشر و حقوق زنان افغانستان و ایران را برای دریافت جایزه صلح نوبل به کمیته نوبل معرفی کرده است.
جایزه صلح نوبل، یکی از پنج جایزه نوبل است که در ۱۰ دسامبر به فرد برنده اعطا میشود.
این جایزه به شخصی اعطا میشود که در سال گذشته بیشترین یا بهترین کار را برای برادری بین ملتها، لغو یا کاهش ارتشهای ثابت و حفظ و ارتقا صلح انجام داده باشد.
جنبش زنان معترض افغانستان میگوید که خانم محبوبه سراج شرایط اعلام شده برای نامزدان جایزه صلح نوبل را ندارد.
در نامه این جنبش گفته شده است که “محبوبه سراج از لابیگران و مدافعان تعامل با گروه طالبان است و علیه زنان معترض افغانستان عمل کرده است.”
این جنبش از هنریک اودال، رییس انستیتوت صلح اسلو، خواسته است که با انتخاب شخص مانند محبوبه سراج، ارزش جایزه صلح نوبل را زیر سوال نبرد.
خانم سراج از فعالان عرصه جامعه مدنی است که پس از حاکمیت طالبان در ۱۵ آگست ۲۰۲۱، به کشور بازگشت و بعداً نام او در فهرست ۱۰۰ چهره تاثیرگذار جهان در «مجله تایم» در سال ۲۰۲۱ قرار گرفت.
او تا هنوز در باره این درخواست جنبش زنان معترض چیزی نگفته است.
پیشتر صحبتها خانم سراج در باره امیر عبدالرحمن با تلویزیون افغانستان اینترنیشنال، در شبکههای اجتماعی خبرساز شد، منتقدان او میگویند که سراج تاریخ را تحریف کرده و به جنایات عبدالرحمان علیه هزارهها برا ئت داده است.
براساس روایت تاریخ، امیر عبدالرحمان به قصد نسلکشی به جانب هزارهجات افغانستان لشکرکشی کرد و بیش از 60 درصد این مردم را کشت.
گفته شده لشکریان او، بیش از 402 هزار فرد هزاره را بین سالهای 1893 تا 1900 کشتند و از سرهای شان کلهمنار ساختند.