دهها تن از زنان افغان در شهر استانبول ترکیه در یک گردهمایی اعتراضی شرکت کرده و در برابر منع تحصیل و کار زنان از سوی طالبان در افغانستان اعتراض کردهاند.
این گردهمایی به همت راحله دوستم از دختران مارشال عبدالرشید دوستم راه اندازی شده بود.
معترضان به طالبان هشدار دادهاند که زنان خارج از افغانستان با بانوان داخل کشور همصدا هستند و تا زمانیکه حقوق زنان برآورده نشوند، آنها خاموش نخواهند نشست
زنان معترض در این گردهمایی از جامعهجهانی به ویژه سازمان ملل خواستند به طالبان فشار وارد کنند تا این گروه به خواستهای دختران و زنان افغانستان تمکین کند.
آنان از طالبان خواستند که بدون قید و شرط حقوق حقه بانوان را در همه عرصهها تامین کنند.
با وجود فشارهای بینالمللی طالبان هنوز به ممنوعیت تحصیل و کار زنان در افغانستان ادامه دادهاند. اخیرا هیات به سرپرستی معاون دبیرکل سازمانملل به کابل سفر کرد و با شماری از سران طالبان در کابل و قندهار دیدار کرد.
امنیهمحمد که سرپرستی این هیات را به عهده داشت گفته که او در این دیدارها از بحرانی شدن اوضاع در افغانستان به خصوص متوقف شدن کمکهای بشردوستانه هشدار داده است.
طالبان فقط برای محدود زنان در چند موسسه خیریه بینالمللی آنهم در بخش صحت و غذا اجازه کار دادهاند.
معترضان از طالبان خواستند که بدون قید و شرط حقوق حقه بانوان را در همه عرصهها تامین کنند
راحله دوستم که پس از سقوط نظام جمهوری در اگست 2021 همراه با پدرش مارشال دوستم به ترکیه رفته است میگوید که همایش زیر نام “پاسداری از رستاخیز زنان افغانستان” تا برآورده نشدن خواستههای خود به اعتراض ادامه خواهد داد.
در قطعنامهای که از سوی او و زنان معترض در ترکیه منتشر شده آمده است: “با گذشت یک سالونیم از حاکمیت طالبان در افغانستان، این کشور هنوزهم فاقد یک نظام سیاسی و حکومت پاسخگو است و گروه طالبان بهعنوان حاکمان نامشروع، تمامی شهروندان افغانستان را یه گروگان گرفته، حقوق مدنی و اسلامی شان را سلب کردهاند.”
زنان معترض می گویند که عمق بحران و فاجعه بشری در زمان حاکمیت طالبان، افغانستان را بیش از هر زمان دیگر به انزوای سیاسی کشانده و بنیاد اجتماعی، اقتصادی مملکت را در معرض نابودی مطلق قرار داده است.
در بخش قطعنامه آمده است: “تبعیض ساختاری، شکنجه و بازداشت خبرنگاران، فعالین جامعه مدنی و مدافعین حقوق بشر، ترور و کُشتار شخصیتهای سیاسی، بازداشت و قتل کارمندان دولت پیشین، سیاست تبعیضآمیز برای تصفیه قومی، غصب مالکیت و غنیمتگیری ملکیتهای شخصی مردم و کوچهای اجباری به شکل روزافزون در حاکمیت طالبان ادامه دارد.”
معترضان به طالبان هشدار دادهاند که زنان خارج از افغانستان با بانوان داخل کشور همصدا هستند و تا زمانیکه حقوق زنان برآورده نشوند، آنها خاموش نخواهند نشست.
منیره احمدی، خبرنگار
خبرگزاری بخدی
