عناصری در شناخت ناهنجار از جنگ افغانستان وجود دارد. سربازان مصروف مبارزه سخت برای شکست شورشیان اند، در حالیکه بسیاری سیاستمداران در خانه نشسته اند.
انتظار می رود بارک اوباما امریکایی ها را در جریان روند جنگ در افغانستان قرار دهد. در سخنرانی رییس جمهور ارزیابی های استراتیژیکی و سیاسی دنبال خواهد شد.
یکی از اهداف سیاسی رییس جمهور اوباما آغاز خروج نظامیان امریکایی در ماه جولای سال 2011 اعلام شد.
مخالفان جنگ افغانستان در دو زمینه باهم اتفاق نظر دارند؛ شهروندان عادی به سادگی مخالف مصرف سالانه حدود 68 میلیارد دالر در افغانستان اند.
آنان خسته از دو جنگ اند و همچنین متأثر از مشکلات اقتصادی در داخل کشور.
مخالفان بزرگتر و قویتر، اما ایدئولوژیست ها اند؛ در عین حالی که به هزینه ها اشاره دارند، به طور ضمنی این جنگ را با جنگ ایالات متحده در ویتنام مقایسه می کنند. مخاطب اصلی رییس جمهور به روز پنجشنبه این گروه خواهد بود. همزمان رییس جمهور از پیشرفت های تاکتیکی یاد خواهد کرد.
رییس جمهور اوباما به سختی در مورد دستاوردها در خصوص افغانستان چیزی خواهد گفت و این چیزی نیست که او در دسامبر سال 2009 دستور افزایش 30 هزار نظامی اضافی در افغانستان را صادر کرد.
در حالیکه افزایش سربازان با حمایت طرفداران جنگ اعلام شد، اما برنامه خروج 18 ماهه از سوی بسیاری ناظران مورد انتقاد قرار گرفته است. رییس جمهور در سخنرانی روز پنجشنبه ای خود بار دیگر بر برنامه خروج خود تأکید خواهد کرد.
در بازنگری پالیسی جنگ افغانستان بر دستاوردهای نظامی تأکید خواهد شد. هدف کاهش شمار نظامیان است، اما روی نظامیان باقی مانده و عملیات نیروهای ویژه تکیه بیشتر می شود.

در برخی موارد از جنگ افغانستان باید به اوباما اعتبار داد. رییس جمهور اوباما در تشدید استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین برای تعقیب شورشیان افغان در مناطق قباییلی پاکستان گام مهمی برداشت.
استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین در هدف قرار دادن بسیاری از رهبران شورشیان مؤثر بوده است؛ حکیم الله محسود در ماه جنوری 2010 با این تاکتیک کشته شد. محسود به عنوان طراح حمله انتحاری که یک پایگاه سازمان اطلاعات مرکزی امریکا در ولایت خوست را هدف قرار داد، شناخته می شد. برخی گزارش ها حاکیست که محسود در ترور بی نظیر بوتو نخست وزیر سابق پاکستان نیز دست داشته است.
آقای اوباما در سخنرانی خود، بر تاکتیک هایی کار گرفته شده در شرق و جنوب افغانستان تأکید خواهد کرد. دستاوردها در این مناطق از زمانیکه 30 هزار نظامی اضافی در ماه اکتوبر سال گذشته قابل توجه بوه است.
او به احتمال زیاد سناریوی رییس جمهور کسینجر در مورد پایان جنگ ویتنام، به سرکوب طالبان افتخار خواهد کرد. اما سناریو ویتنام که اغلب به دلیل عقب نشینی خاتمه یافته پنداشته می شود، با پیمان صلح پاریس معنا می یابد. در این سناریو به ندرت سقوط دولت “سایگون”و مبارزات خمرهای سرخ را شدت گرفت، یاد می شود. رهبران سیاسی امریکا در برقراری ارتباط بین استراتیژی امنیتی افغانستان و پیامدهای شکست، ناکام مانده اند.
اسامه بن لادن وقتی به عنوان مهمان ملا عمر در قندهار زندگی می کرد. حالا ممکن است او در پاکستان کشته شده باشد و فرد دیگری در کنار طالبان برای گرفتن قدرت در افغانستان منتظر باشد. برخی ها باور دارند که این شاید خیلی بد نباشد، اما شماری دیگر استفاده از این عبارت را تکراری بدانند؛ تکرار آنچه قبلاً رخ داده است.
منبع: یاهو
آنتونی وینتر