کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان از آنچه آنان کاهش حضور زنان در ادارات دولتی خوانده، به شدت اظهار نگرانی کرده است.
لطیفه سلطانی هماهنگ کننده بخش بانوان کمیسیون مستقل حقوق بشر کشور به خبرگزاری بخدی گفت: ” از سال 2006 به این سو حضور زنان در ادارات دولتی و غیر دولتی به 31 درصد افزایش پیدا کرده بود، اما در سال گذشته (2012) این رقم به هژده درصد کاهش یافته است.”
خانم سلطانی دلیل کمرنگ شدن حضور زنان در ادارات دولتی و غیر دولتی را تهدید، نا امنی، فشار خانواده ها و ایجاد مشکلات و موانع در جلب و جذب بانوان برای پیدا کردن کار خوانده است.
کمیسیون مستقل حقوق بشر به تازگی نظرسنجی را در ادارات دولتی و غیر دولتی در کابل و چندین ولایت افغانستان انجام داده است.
سلطانی افزود، کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان پس از انکه در ادرات دولتی و غیر دولتی “مقایسه کلی” را انجام داد، نتایج این مقایسه نشان می دهد که رقم زنان کارمند در ادارات کاهش چمشگیری یافته است.
او می گوید در حال حاضر، رقم خانم های کارمند در ادارات نسبت به سال های گذشته کاهش یافته است.
سطانی گفت: “ما دراین بخش تلاش می کنیم تا نظارت جدی بر وضعیت زنان داشته باشیم و مشکلات کاری زنان را به دولت گزارش دهیم.”
واکنش دولت افغانستان
وزارت کار و امور اجتماعی تایید کرده است که بیش از شصت هزار بانو در ادارات دولتی مصروف کار هستند.
علی افتخاری سخنگوی این وزارت به خبرگزاری بخدی گفت: “مکلفیت وزارت کار و امور اجتماعی است تا برای بانوان زمینه کار را در بخش های مختلف ایجاد کند و این وزارت تلاش می کند تا بر اساس ضرورت مارکیت کار، زنان مسلکی و تحصیل کرده را استخدام کند.”
او کاهش حضور زنان کارمند در ادارات دولتی را ایجاد سیستم موسوم به “جلب و جذب از طریق رقابت آزاد” می داند.
به نظر می رسد که رقم جذب مردان نسبت به زنان از طریق رقابت آزاد در ادرات دولتی بیشتر بوده است.
با این حال، علی افتخاری تایید کرد که در سال های گذشته شمار فارغان از دوره های آموزشی این وزارت در تمامی ولایات کشوربه صد هزار نفر می رسید که شصت درصد این رقم را زنان تشکیل می دهد.
او می گوید که زنان در بخش های خیاطی، گلدوزی، مهره دوزی، آرایش گری و چرمه دوزی آموزش می بینند.
سخنگوی وزارت کار و امور اجتماعی گفت که فارغان دوره های آموزشی، پس از فراغت به بازار کار “آزاد” در بخش های مختلف معرفی می شوند.
دشواری ها برای پیدا کردن کار
معصومه حیدری از استادان یکی از مکتب های دولتی می گوید که به سختی توانسته شامل کار شود و اکنون او سه سال است در مکتبی مصروف کار شده است.
خانم حیدری گفت که برای به دست آوردن این کار، شش ماه تلاش کرده است.
آمار ها نشان می دهد که در مکاتب برخی از مناطق افغانستان حتی یک معلم زن هم وجود ندارد.
نبود زنان تنها در عرصه معارف مشکل ساز نبوده است؛ بلکه خانم ها در بامیان در مرکز افغانستان از نبود کارمندان زن در بخش قضا این ولایت شاکی اند.
شماری از خانم ها در بامیان می گویند که به سبب نبود زنان در دستگاه قضایی این ولایت، آنان نمی توانند در دعاوی حقوقی، حق شان را به دست آورند.
آمار های غیر رسمی نشان می دهد که در ولایت بامیان، حتی یک زن هم در بخش قضا کار نمی کند.
افزایش نگرانی ها از مخالفت حضور زنان در بیرون از خانه
کمیسیون مستقل حقوق بشر کشور پذیرفته است که حضور کمرنگ زنان در ادارات دولتی و غیر دولتی در بسیاری از مناطق افغانستان محسوس است.
کاهش در حضور زنان کارمند در ادارات دولتی در حالی نگرانی این کمیسیون را برانگیخته که پس از سال 2014 نگرانی زنان از بازگشت حکومتی مخالف فعالیت زنان، افزایش یافته است.
براساس جدول زمانبندی، قرار است در سال 2014 نیروهای خارجی، افغانستان را ترک کنند.
دولت افغانستان برای پایان دادن به جنگ، تلاش دارد با جنگجویان از جمله گروه طالبان مهمترین گروه مخالف مسلح دولت، صلح کند.
طالبان در گذشته ثابت کردند که با بسیاری از حقوق زنان از جمله کار کردن آنان در بیرون از خانه مخالف هستند.
برخی از فعالان زن می گویند که حکومت افغانستان نباید دستاورد های یازده سال گذشته در راستای حقوق زنان را قربانی گفتگو های صلح با گروه طالبان کند.
این گزارش با همکاری موسسه فرهنگی – اجتماعی “تساوی” تهیه شده است.
