با نزدیک شدن فصل بهار و پایان زمستان یکی از چالش های شهریان کابل و دیگر ولایات کشور کمبود آب آشامیدنی است.
كمبود آب آشاميدني و آلودگي آب هاي زيرزميني از مشكلات عمده شهروندان كابل است كه باعث امراض گوناگون شده و سالانه ده ها نفر به علت امراض های مختلف جان هاي شان از دست مي دهند.
عدم موجودیت سیستم آبرسانی معیاری، نبود سیستم کانالیزاسیون، حفر خود سرانه چاه های فاضلاب، رجوع هزاران خانواده از ولایت، نبود امکانات زیربنایی از دیگر مشكلات روز افزون شهروندان كابل مي باشد.
كارشناسان محیط زیستی بر اين عقيده اند كه همه ساله سطح آب هاي زيرزميني كم مي شود و تا چند سال ديگر كمبود آب آشاميدني در شهر كابل به يكي از مشكلات جدي و اساسي مبدل خواهد شد.
امروزه کمبود و آلودگي آب، زندگي ميليونها نفر از ساکنان زمين، خصوصا کشورهاي فقير را به شدت با خطر مواجه ساخته است. از نگاه آمار، 80 درصد جمعيت جهان، تنها به 20 درصد از ذخاير آب سالم و بهداشتي دسترسي دارند. بيماريهاي ناشي از آب آلوده نيز عامل بسياري از مرگ و ميرها در کشورهاي فقير جهان است.
براي پي بردن به ارزش و نقش آب، کافي است است به تيتر روزنامه ها و اخبار مانند عبارت هاي آتي توجه شود.«جنگ آينده، جنگ آب است»؛ «در جهان حدود يک ميليارد نفر به آب آشاميدني سالم دسترسي ندارند»؛ «روزانه 50 هزار نفر در جهان بر اثر مصرف آب غير بهداشتي جان خود را از دست مي دهند»؛ «تا سال 2050 ميلادي بيش از نيمي از کشور ها در سراسر دنيا در تامين آب آشاميدني مورد نياز خود با بحران روبرو خواهند شد»؛ تمام اين جمله هاي هشدار دهنده، بيانگر آن هستند که بحراني جدي با نام «بحران آب» در حال گسترش و پيچيده تر شدن است.
به گفته کارشناسان، بحران آب مشکلي ناشناخته است که کشتار آن در آينده به مـراتب از بـيماريهاي مـسري چند صد سال پيش و بيماران ايدزي و تمام جنگهايي که در سطح جهان جريان دارد، بيشتر خواهد بود.
با آنکه افغانستان از جمله کشورهايي به شمار ميرود که فعلاً منابع کافي آبي دارد، اما در جريان چند سال گذشته، عدم استفاده از منابع آبي و خشکساليهاي پيهم باعث شده است که کمآبي چهره زشت و بيرحم خود را براي مردم افغانستان نيز بنمايند.
در اين ميان، شهر کابل به عنوان پايتخت و بزرگترين شهر کشور، متاسفانه بيشتر از هر جاي ديگر افغانستان با مشکلات جدي و عديده آبي مواجه ميباشد. مشکلات مانند کمبود آب، پايين رفتن آبهاي زير زميني، آلودگي آب هاي سطحي، حتي آب هاي زير زميني و حفر خودسرانه چاه از طرف شهروندان، از جمله اين مشکلات مي باشد. با همه اين مشکلات، متاسفانه اين اين موضوع هنوز به عنوان يک معضل و مشکل، ناشناخته باقي مانده و مقامات دولتي و مسولين مربوطه، عمق مشکلات و پيامدهاي خطرناک و زيانبار اين مساله را به خوبي درک نکرده اند.
یافتههای وزارت انرژی و آب نشان میدهد که ذخایر آبهای زیرزمینی در برخی از نقاط شهر کابل ۳۰ متر پایین رفته است. این وزارت برای مدیریت آبهای کشور یک پلان پنجساله را با ادارات مرتبط با آب آشامیدنی تدوین کرده و با همکاری شهروندان آن را تطبیق خواهند کرد..
اداره مرکزی آمار افغانستان اعلام کرده که نظر به ارزیابی این نهاد از کیفیت آبهای افغانستان، حدود ۶۰ درصد از آبهای آشامیدنی افغانستان به مدفوع آلوده است
این ارزیابی در مدت ۵ ماه توسط اداره مرکزی آمار افغانستان با حمایت فنی صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل (یونیسف) در ۹۰۰ خانه و ۱۰ ولایت انجام شدهاست.
این تیمها آبهایی را که مردم در خانههای شان استفاده میکنند نمونه برداری کرده و بعد از آزمایش مشخص شده که آین آبها با مدفوع انسانی و حیوانی آلوده است.
در این نمونهبرداری ۶ مورد از هر ۱۰ نمونه، آلوده به مدفوع بوده و میزان آلودگی در این ده ولایت در روستاها ۶۸ درصد و در مناطق شهری ۵۲ درصد بوده است.
از سویی هم، حفر چاههای جذبی غیرمعیاری و خودسر، یکی از دلایل عمدهی آلوده شدن آبهای زیرزمینی عنوان میشود. پیش از این، مسوولان ادارهی آبرسانی و کانالازیسیون شهری گفته بودند که بیشترین چاههای فاضلاب در کشور به ویژه کابل، به گونهی جذبی و غیرمعیاری حفر شدهاند.
همچنان پیش از این، ادارهی حفاظت از محیط زیست، اعلام کرده بود که ۷۰ درصد آبهای زیرزمینی کابل، آلوده شده است.
خبرگزاری بخدی