حدود یک سال پیش حمله به رهبران جهادی و قوماندان سرشناس در افغانستان شروع شد، در 19 حوت سال گذشته عبدالرحمن سید خیلی قوماندان امنیه ولایت قندوز در حمله انتحاری جان خود را از دست داد و سپس، جنرال داوود داوود، ملک زرین در کنر، جان محمد خان مشاور رییس جمهور، احمد ولی کرزی رییس شورای ولایتی قندهار،جواد ضحاک رییس شورای ولایتی بامیان، محمد هاشم وطنوال عضو ولسی جرگه، استاد برهان الدین ربانی و بلاخره عبدالمطلب بیک از اعضای ولسی جرگه کشته شدند.
حمله به رهبران جهادی و قوماندانان سرشناس، نگرانی های “فزاینده” مردم افغانستان را بدنبال داشته است، و حتی در برخی موارد مردم علیه حکومت و دستگاه های امنیتی تظاهرات کردند.
حمله اخیر در مربوطات شهر تالقان مرکز ولایت تخار، عبدالمطلب بیک عضو پارلمان همراه با 19 تن دیگر را کشت.
در همین مورد، و ادامه خشونت ها در کشور، نصرت الله اقبال مسئول گروه تحقیق خبرگزاری بخدی گفتگوی ویژه با صدیق صدیقی سخنگوی وزارت داخله انجام داده است.
در سال های اخیر خشونت در کشور افزایش یافته است، سازمان ملل هم اعلام کرده است که در سال روان میلادی نسبت به سال های گذشته، 40 درصد خشونت ها در افغانستان افزایش یافته است؟ شما این آمار را قبول دارید؟
برداشت سازمان ملل و نهاد های مربوط به جامعه جهانی از وضع امنیتی در افغانستان متفاوت است، برداشت ما (وزارت داخله) از وضع امنیتی در افغانستان اینست که امنیت نسبت به سال های گذشته بهبود یافته است.
دلیل بهبود یافتن وضع امنیتی هم این است که نیروهای پولیس، هر روز آموزش می بینند و توانایی های لازم را کسب می کنند.
یافته های سازمان ملل ممکن با واقعیت های عینی در سراسر افغانستان همخوانی نداشته باشد.
آقای صدیقی ما هنوز هم شاهد انفجار، حملات انتحاری و خشونت های “گسترده” در بخش های از کشور هستیم، چقدر این تغییر( بهبود) امنیتی که شما از آن یاد کردید در زندگی مردم محسوس بوده است؟
دشمن امروز توانایی مقابله با نیروهای دولتی را از دست داده است، امروز دشمن توانایی حمله، تصرف و کنترول ولسوالی ها را از دست داده و هر گز قادر نیست که برای تصرف یک ولسوالی “رو در رو” با نیروهای ما بجنگد.
طالبان فقط می توانند با شبکه های حقانی و القاعده شریک شوند، حملات انتحاری را سازماندهی و در کنار جاده ماین جابجا کنند.
البته این موضوع را نیز نباید از یاد برد که دشمنان صلح و ثبات کشور،مواد (امونیم نایتریت) که شورشیان درساخت ماین استفاده می کنند، از پاکستان بدست می آورند و تنها جاسازی ماین، نوع مقابله آنان در برابر نیروهای پولیس ما است، گزارش هایی که ما در اخیتار داریم حاکیست که دیگر شورشیان توانایی جنگ “رو در رو” با پولیس را از دست داده اند.
دشمن امروز توانایی مقابله با نیروهای دولتی را از دست داده است، امروز دشمن توانایی حمله، تصرف و کنترول ولسوالی ها را از دست داده و هر گز قادر نیست که برای تصرف یک ولسوالی “رو در رو” با نیروهای ما بجنگد.
جناب صدیقی، با این وجود دو روز پیش، شورشیان، در شهر تالقان به جمعی از مردم حمله کردند که در آن جمله، عبدالمطلب بیک عضو شورای ملی کشته شد، شما این حمله را ضعف مخالفان مسلح دولت تلقی می کنید؟
بد ترین نا امنی، تهدیدیست که از سوی فرد “اجتماعی” منطقه صورت بگیرد، انتحار کننده در تالقان از باشندگان همان شهر بود و در یکی از مساجد، ملا امام بوده است.
این شورشی، از طرف گروه های تروریستی مانند طالبان در انسوی مرز آماده انجام حمله انتحاری شده بود و این بد ترین تهدید است که یک باشنده محل در برابر دیگر باشندگان منطقه خود، اقدام به انجام حمله انتحاری کند.
فردیکه در تالقان خودش را انفجار داد، در پاکستان شستشوی مغزی شده بود.
پس بر اساس یافته های شما، فرد انتحاری شهر تالقان مربوط گروه طالبان بوده نه گروه تحریک اسلامی ازبکستان؟
به نظر ما و براساس یافته های وزارت امور داخله، تمامی تروریستان یکی اند، طالبان، اعضای شبکه حقانی و القاعده تمامی آنان تروریستان هستند.
تمامی آنان در چهار چوب مشخص فعالیت می کنند و رهبران این گروه ها، تروریستان را برای انجام حملات انتحاری آماده می سازند.
حمله به رهبران و قوماندان برجسته جهادی، از تاریخ 19 حوت سال گذشته با کشته شدن عبدالرحمن سید خیلی شروع شد و سپس جنرال داوود داوود، استاد ربانی و بلاخره عبدالمطلب بیک قربانی این حملات شدند، تقریبا تمامی قربانیان مربوط یک جریان سیاسی بودند، یافته های شما چیست؟ شماری از کارشناسان به این کشتار، قتل های زنجیره ای لقب داده اند.
نه تنها شخصیت ها و رهبران جهادی افغانستان در تهدید قرار دارند بلکه تمامی مردم افغانستان از طرف تروریستان تهدید می شوند.
طالبان تروریست، از رهبران جهادی و مردم افغانستان به شدت هراس دارند و آنان (تروریستان) در صدد آن هستند که در قدم اول به رهبران مردم افغانستان حمله کنند تا بتوانند به راحتی به سرنوشت مردم دسترسی پیدا کنند و برنامه های شوم شان را در افغانستان عملی کنند.
نه تنها شخصیت ها و رهبران جهادی افغانستان در تهدید قرار دارند بلکه تمامی مردم افغانستان از طرف تروریستان تهدید می شوند.
اما این نکته را نباید فراموش کرد که مردم افغانستان بیشتر از گذشته بیدار شده اند و پس از شهادت رهبران جهادی و افراد با نفوذ افغانستان، مردم بیشتر در برابر دشمنان دین و کشور شان متحد شدند.
بدون شک، دشمنان و تروریستان با گذشت هر روز مورد خشم، نفرت و انزجار مردم افغانستان قرار می گیرند.
امروز مردم افغانستان به این مهم دست پیدا کرده اند تا دوست را از دشمن تفکیک کنند.
آقای صدیق بدون شک، حمله به افراد با نفوذ و رهبران جهادی نگرانی ها در کشور را افزایش داده است، می خواستم بپرسم که وزارت داخله چه برنامه های در مورد حفظ امنیت رهبران جهادی و قوماندانان برجسته دارد؟
ما همیشه در این مورد کار میکنیم تا جلو حمله به رهبران و قوماندان جهادی گرفته شود و در راستای تحقق این برنامه شب و روز تلاش می کنیم، و تلاش داریم تا از طریق مردم اطلاع پیدا کنیم تا جلو حمله گرفته شود.
شورشیان برای انجام حمله از خارج کشور وارد افغانستان می شوند، آنان حتما جای برای مسکن دارند و این مورد را نیز نباید نادیده گرفت که امکانات برای شورشیان از سوی برخی افغان ها در داخل کشور فراهم می شود.
نقش مردم افغانستان در جلوگیری و شناسایی این شورشیان بسیار حیاتی و مهم است.
در تلاش هستیم تا با مردم بیشتر از گذشته نزدیک شویم، فاصله ها از میان برداشته شود، و منافع حکومت و مردم یکجا تعریف شود.
با نزدیک شدن به مردم و همکاری مردم با نیروهای امنیتی می تواند جلو خیلی از عملیات تخریبی و هراس افگنی گرفته می شود.
یکی از موارد که همیشه مورد بحث بوده است، گفته می شود که نیروهای امنیتی و ماموران پولیس با هم هماهنگی ندارند و در شماری از موارد اعلام شده است که نیروهای امنیتی محل و شخص انتحاری را شناسایی می کنند اما ماموران پولیس به موقع عمل نمی کنند و دشمنان به اهداف شان می رسند؟
امروز نسبت به هر زمان دیگر، پولیس، اردوی ملی و امنیت ملی، در هماهنگی بیشتر، باهم کار می کنند.
سه مقام ارشد امنیتی کشور (وزارت داخله، دفاع و ریاست امنیت ملی) در سطوح بالا و بخش های مختلف باهم ارتباط نزدیک دارند و در هر دقیقه و ساعت گزارشی ها امنیتی مهم بین این سه ارگان تبادله می شود.
ممکن، سه یا چهار سال پیش مشکلات در مورد هماهنگی وجود داشت اما امروز این مشکل حتی در موارد کم اهمیت نیز وجود ندارد.
آقای صدیق صدیقی از شما سپاس
