اردوی قدرت مند پاکستان و رهبران ملکی این کشور طبق گزارشی که در یک یادداشت پخش شده و حاکی از آن است که جنرالان به طرح یک کودتای نظامی متهم اند ، بسوی یک “آزمایش قدرت” حرکت می کنند.
منصور اعجاز یک تجار پاکستانی به روز دهم ماه اکتوبر در روزنامه فایننشل تایمز نوشت: یک دیپلومات بلند پایه پاکستانی در روزهای بعد از کشته شدن اسامه بن لادن در یک یاد داشت از وزارت دفاع امریکا خواسته بود کمک کند تا جلو یک کودتای نظامی در پاکستان گرفته شود.
منصور اعجاز این دیپلومات پاکستانی را “حسین حقانی” سفیر پاکستان در ایالات متحده امریکا معرفی کرد.
سفیر پاکستان نیز که متهم به دست داشتن در نوشتن یاد داشت است این خبر را رد کرد، اما از وظیفه اش استعفا داد.
یک منبع نظامی پاکستانی به آژانس خبری رویترز گفته که اردوی پاکستان از زرداری بیزار است و می خواهند زرداری را از راه های قانونی و بدون تکرار کودتای نظامی که از آغاز استقلال به این طرف در این کشور معمول بوده از قدرت دور کنند.
روزنامه معتبر “دان” چاپ پاکستان هم نوشته است که شکاف میان اردو و حکومت پاکستان تا حد خطرناکی وسیع شده است.
بنوشته این روزنامه، هر چند در مرحله فعلی پیش از وقت است تا ادعا شود که برطرفی زرداری از طریق قانونی در جریان است، ولی می توان گفت که در تاریخ پاکستان، اردو چهار بار قدرت را ظاهرا به منظور نجات کشور غصب کرده است.

بعد از کشته شدن اسامه بن لادن، اردو با انتقادات شدید مردم روبرو شد و موضوع مربوط به بن لادن حتی تخطی به حق حاکمیت ملی تلقی شد. اما حمله هوایی ناتو در 26 ماه نوامبر که در نتیجه آن 24 عسکر پاکستانی کشته شدند، باعث شد تا بسیاری مردم از اردو حمایت کنند.
تحلیلگران می گویند، اردو هنوز بحیث داور قدرت باقیست و می تواند زرداری را زیر فشار قرار دهد تا از قدرت کنار برود، در صورتی که ارتباط میان زرداری و یاد داشتی را که به وزارت دفاع امریکا تسلیم داده شد پیدا کنند.
در گذشته اردو از رهبران ملکی پاکستان خواسته بود استعفا بدهند و حتی جریان قضایی را علیه آنها تحت تاثیر قرار داده اند.
یوسف رضا گیلانی نخست وزیر پاکستان روز پنجشنبه نسبت به اقدامات نظامیان هشدار داده بود.
آصف علی زرداری در هفته جاری بعد از تکمیل معاینات از دوبی به پاکستان بر گشت، اما بودن او در دوبی این شک و گمان ها را بوجود آورد که گویا او تحت فشار نظامیان از وظیفه اش استعفا خواهد داد.
هر چند که مقام زرداری اکثراً تشریفاتی است، اما بحیث رهبر حزب حاکم از نفوذ وسیع برخوردار می باشد و کنار رفتن او با فشار نظامیان، می تواند یک اهانت برای رهبران ملکی پاکستان باشد.
سمیه رضایی – بخدی