آنچه که از هیاهوی رسانهای پیداست این روزها مذاکرات میان کرزی و کاندیدای پیشتاز در ارگ ریاست جمهوری جریان دارد. تا جایی که داکتر عبدالله عبدالله در مصاحبهاش با آژانس فرانس پرس هم این مسئله را تأیید نموده است و در جلسات خصوصی خویش نیز بارها به این موضوع اشاره کرده است.
منابعی از ارگ ریاست جمهوری نیز این نشستها را تأیید نمودهاند. از سوی دیگر نظر به گزارش امروز روزنامه هشت صبح، غربیها و آمریکاییها نیز وارد معرکه شده و در حال چانه زنی قرار دارند. آنها میخواهند تا از رفتن انتخابات به دور دوم جلوگیری نموده و میان کاندیدان پیشتاز یک حکومت ائتلافی تشکیل دهند و اشرف غنی و عبدالله را وادار نمایند تا هر دو در یک حکومت کار کنند و دلیل آن را نیز هزینه دور دوم، خشونتهای احتمالی طالبان، ناروشن بودن سرنوشت حضور نظامی آمریکا پس از سال ۲۰۱۴ با توجه به طولانی شدن روند مشخص شدن رئیس جمهور جدید ذکر نموده و میخواهند قضیه را تمام شده اعلان کنند.
از جانب دیگر خبرها حکایت از این دارد که در مذاکرات میان کرزی و عبدالله از ایجاد یک حکومت ائتلافی بین جمعیت اسلامی، حزب اسلامی و رئیس جمهور کرزی سخن به میان آمده است.
یکی از خواستهای رئیس جمهور کرزی این بوده که محمد عمر داودزی، رحمت الله نبیل، داکتر زلمی رسول، انجنیر ابراهیم سپین زاده و برخی دیگری از نزدیکان حامد کرزی در کابینه حکومت سهیم شوند و آینده سیاسی خود کرزی نیز تضمین شده بماند.
پیش از برگزاری انتخابات همه از ایستادگی رییس جمهور کرزی پشت سر داکتر زلمی رسول سخن میگفتند و از او به عنوان کاندیدای ارگ ریاست جمهوری و خانواده کرزی یاد میکردند که در نتیجه مردم افغانستان عدم اقبال شان را از رئیس جمهور کرزی و کاندید مورد حمایتش اعلان نمودند و به او رأی ندادند. اما اینک تصورها بر این است که کرزی با آغاز مذاکرات با داکتر عبدالله عبدالله از او حمایت خواهد کرد و محمد یونس قانونی نقش کلیدی را در انجام این مذاکرات انجام میدهد و مذاکره کننده اصلی به نمایندهگی از ائتلاف تغییر و امید است.
حتی گفته شده است که در جریان این مذاکرات رئیس جمهور کرزی نگرانیاش را در مورد شامل بودن آقای محمد محقق، معاون دوم داکتر عبدالله، در ساختار قدرت برای قانونی و عبدالله اعلان نموده و به طور آشکار به آقای قانونی گفته است که از استاد محقق ترس دارد.
اما از آن طرف چرا کرزی از داکتر اشرفغنی میهراسد؟ چون کرزی میداند که داکتر اشرفغنی احمدزی یک آدم اصولگرا، جدی و حرف نشنو است. او هیچگاه از کرزی تبعیت نخواهد کرد و کرزی که سخت در صدد دنبال کردن سیاست پوتین است و میخواهد در افغانستان برای خویش مدویدف تعیین کند که به او و خانوادهاش احترام داشته باشد و افراد مورد نظر کرزی را در حکومت چوکی بدهد.
با توجه به چهره آکادمیک داکتر اشرفغنی وکدرگراییِ که ایشان در ذهن میپروراند و حکومت نخبههایی که ایشان مد نظر دارد، هیچگاه تابع سیاست خوانی، خاندانی و سفارشی نخواهد شد و این یعنی نشیب و تزلزل در منافع کرزی. لذا کرزی در صدد یافتن یک مدویدف است تا از سقوط نجات یابد و به این نتیجه رسیده که عبدالله می تواند همان مدویدف باشد.
پرسش اما این است که رئیس جمهور کرزی واقعاً میخواهد با داکتر عبدالله عبدالله شامل یک حکومت ائتلافی شود و یا اینکه باز هم با یک مانور سیاسی میخواهد عبدلله عبدالله را به دنبال زلمی رسول روان نماید؟
از طرف دیگر داکتر عبدالله در انتخابات قبلی بازنده میدان اعلان شد و در دور دوم با حامدکرزی رقابت نکرد. این بار نیز هراسیده است که باز هم بیرون از قدرت نماند و به کرزی چراغ سبز نشان داده و منتظر پیشنهادات مشخص رئیس جمهور کرزی است تا تمام شرایطی را که از جانب کرزی مطرح میشود بپذیرد و مدت پنج سال دیگر باز هم اپوزیسیون نباشد. داکتر عبدالله این مسئله را در نشستهایی که با دیپلوماتهای خارجی داشته نیز بیان کرده که جایگاه من در حکومت آینده باید تثبیت باشد.
برگرفته شده از ویب سایت شهروند
ÂÂ