اخطار دادن به نیروهای بین المللی، مساله ای است که این روزها همواره مطرح شده است.
رییس جمهور افغانستان به نیروهای امریکایی در ولایت میدان وردک، ضرب الاجل صادر کرده است که در خلال، دو هفته باید نیروهای خاص این کشور از ولایت وردک خارج شوند.
این تهدید و ضرب الاجل در حال حاضر برای امریکا مهم دانسته نشده زیرا آنها از خدای شان است که هرچه زود تر از افغانستان خارج شوند.
مساله خروج نیروهای بین المللی، درحد خروج سربازان شوروی سابق از افغانستان، جدی است، وقتیکه گورباچف تصمیم گرفت که ما از افغانستان خارج می شویم و این زخم چرکین را، می خواهیم درمان نماییم آیا کسی می توانست، جلو این تصمیم را بگیرد و بگوید که نه، از افغانستان خارج نشوید؟
نیروهای بین المللی از افغانستان خارج می شوند، این مساله انکار ناپذیراست وهیچ عاملی در جهان نمی تواند این مساله را، تغییر دهد، اگر کسی باور داشته باشد که آنها در خروج شان، تجدید نظر می کند، این ناشی از بی توجهی به مسایل استراتژیک و سیاسی می باشد.
رییس جمهور به عمق مساله رسیده و می داند که گفتن چنین حرفی که نیروهای ناتو هرچه زودتر، از افغانستان خارج شود، “احلی من العسل” است.
سخنان رییس جمهور کرزی می تواند مستمسک خوبی برای توجیه و برخی سوالات که مردم می کند، نیز بوده باشد، سئوال خیلی ساده مطرح شده: ماموریت شان را در افغانستان ناتمام گذاشته از افغانستان خارج و یا سئوال تلخ تر از این که آنها در افغانستان مثل نیروهای شوروی شکست خورده و حالا خروج نه بلکه فرارمی کنند، موضوعی که در حوزه گروهای تروریستی به آن اشاره شده است.
سخنان آقای کرزی در این مورد می تواند، مستمسک قرار بگیرد که این خواست بسیار جدی و قاطع حکومت افغانستان است که ما از افغانستان همین فردا خارج شویم.
بعد از اظهارات سخنگوی رییس جمهمور، در برخی از رسانه های غرب به آن پرداخته شده است که حکومت افغانستان خواهان خروج خیلی سریع و با شتاب نیروهای خارجی از افغانستان است.
برخی هم گفته اند که این گونه موضع گیری به مذاق غرب و امریکا خیلی خوش می آید، رییس جمهور هرچه از این حرفها بگوید غرب و ناتو از آن قلبا، استقبال می کنند، زیرا که رییس جمهور یک کشور، بصورت رسمی خواهان خروج نیروها، از ولایات کشور از دهات و قریه ها، شده است.
تحلیلگران به این نکته اشاره کرده که رییس جمهور، سخنانش مصرف خوبی خارجی دارد و این گونه موقف گیریها، به سود امریکا و ناتو است و شاید این گونه تحلیل ها و موضع گیری ها، هماهنگ هم شده باشد.
نکته دومی که از موضع گیری رییس جمهور استنباط می شود مصرف داخلی این گونه اظهارات است محافل خبری و تحلیلی تا حالا به دو دسته تحلیل های شان ارایه کرده اند.
گروه اول، از سخنان کرزی ناراحت است و گفته است که این گونه اظهارات مناسبات دو کشور و یا مناسبات افغانستان را با متحدین غربی اش، خدشه دار می کند خوب این نگاه جدای از بحث جدی و باطنی و پشت پرده حرف منطقی است.
حاملان این فکر صادقانه باور دارند که افغانستان از خود منافعی دارد که در مناسبات تعریف شده اش با غرب و به خصوص امریکا نباید صدمه ببیند این گروه همه اقدامات و موضع گیرهای رییس جمهور را در تفاوت با آنچه که انجام می دهد، می دانند مثلا در مورد عملیات شبانه ناتو این اعتراض را به شدت مطرح کردند و گفتند که عملیات شبانه ناتو به نفع مردم افغانسان بود و مردم خواستار این است که گروهای تروریستی باید شرشان از جامعه کم شود.
وعملیات شبانه به اعتراف همه، سخت ترین ضربات را آنها متحمل شدند و بیشترین زندانیان بگرام در واقع همان تروریستهای هستند که درعملیات شبانه ناتو دستگیرشدند و این موضع رییس جمهور هرگز آنها را متقاعد نساخت که عملیات شبانه و انتقال زندانیان بگرام، تعریف حاکمیت ملی و استقلال را دارد.
درمورد اخطار رییس جمهور که نیروهای بین المللی در خلال دو هفته باید میدان وردک را ترک نمایند، نیز این موضع گیری را، درست ندانسته و گفته اند که منافع ملی در این نوع تهدیدات نیست و مناسبات غرب و امریکا را با افغانستان ویران می کند، چنانچه پدیده های دیگری است که روابط افغانستان و غرب را خراب کرده، و می کند.
فساد، نداشتن حکومت داری خوب در افغانستان و اینکه افغانستان در صدر فهرست کشورهای فاسد دنیا قرارگرفته است، از موضوعاتی است که مناسبات این کشور و غرب را به چالش می کشاند.
استدلال شده که نیروهای بین المللی و عوامل بومی آن، مردم را دستگیر کرده آنها را شکنجه نموده و خودسرانه به خانه های مردم رفته اند و افرادی را بازداشت کرده و از سرنوشت آنها خبری نیست، این ها دلایلی عمده اخطار دانسته شده.
این گروه اعتقاد دارد که این گونه اتهامات به نیروهای بین المللی، هنوز ثابت نشده، مقامات ناتو و امریکا می گویند: ما هرگز به خانه های مردم نرفته ایم و این خود افغانهای منطقه هستند که باید مراکز مشکوک را شناسایی کنند و افراد مشکوک گرفتار کنند.
این مطلب می تواند مستند به خواسته های حکومت افغانستان نیز باشد زیرا این مساله همیشه از سوی دولت افغانستان، عنوان شده بود که برای تلاشی و جستجوی خانه های مردم، نباید خارجی ها اقدام کنند، در این گونه موارد مشکوک باید از خود نیروهای افغانستان و عوامل بومی استفاده شود، کاری که در “میدان ورد ک” باید جریان داشته باشد.
سخنگوی رییس جمهور به نکاتی اشاره کرده که نشان می دهد، بیشترین شکایت از نیروهای بومی شده است.
ایمل فیضی، سخنگوی رییس جمهوری کرزی در اظهارات خود به این نکته تصریح داشت، نیروهای افغانی که با نیروهای بین المللی کار می کنند، مرتکب دستگیری ها شده اند.
این گونه مسایل بهانه ای بیش نیست و هدف چیزی دیگری است.
افغانستان می خواهد دیگر آن مناسبات دوستانه را با نیروهای بین المللی نداشته باشد، مساله ایکه مایه نگرانی مردم شده این است که فرمان های از این دست به ضرر مردم در ولایت ناامن و قرمزاست.
اشرف غنی احمد زی، مسوول برنامه انتقال مسوولیت های امنیتی از نظامیان خارجی به نیروهای افغانستان خود، ولایت وردک را جولانگاه شبکه های تروریستی القاعده، گروه حقانی و طالبان اعلام داشته و گفته است که: کابل ناامن ترین پایتخت در عالم است.
ولایات دیگری مثل لوگر، کاپیسا، پروان از جمله ولایاتی است که از سوی ایشان به عنوان مراکز فعالیت تروریستها، اعلام شده است.
همچنین در این ولایت ها مردم بسیار آسیب پذیر دانسته شده است.
در ولایت ناآرام میدان وردک، بیشترین قربانیان حادثه، مسافران ولایات مرکزی در طی سال جاری بود تنها در ماه مبارک رمضان در فاصله دو هفته، بیش از بیست و سه نفر، از مردم توسط طالبان در منطقه ولسوالی جلریز، دستگیر وعمدتا گردن زده شدند، اینها مسایل درد ناکی است که در ماه های گذشته روی داده است.
حال با رفتن نیروهای بین المللی و عواملی بومی آنها که برای شناسایی، شبکه های تروریستی همکاری داشتند، مردم مناطق و ساحات باید به شدت نگران باشند.
حقیقتا این تناقضات گفتاری و رفتاری مقامات حکومتی همه را گیج ساخته است که قضیه ازچه قرار باید باشد.
اشرف غنی احمد زی رییس اداره انتقال امور امنیتی، کابل را به دلیل حضور، شبکه های تروریستی، ناامن ترین پایتخت اعلام می دارد و از طرفی هم رییس جمهور دستور می دهد که نیروهای بین المللی از ولایت میدان وردک و عوامل منطقه ای آنها در ظرف دو هفته باید خارج شوند.
همان گونه که نظر دسته اول را برشمردیم و به نگرانی های آنها، در مورد اقدامات رییس جمهور، در مناسباتش با نیروهای بین المللی اشاره داشتیم، نظرگروه دوم قابل بررسی است.
همان گونه که در اول اشاره کردم دسته اول به این باوراست که هرآنچه رییس جمهور انجام می دهد و موضع می گیرد، در واقع براساس یک تفاهم نوشته ناشده صورت می گیرد و خیلی از موضع گیرهای رییس جمهور به سود، نیروهای غرب و مساله خروج شان از افغانستان است.
همین موضع گیری ها است که به بهترین صورت خروج نیروهای بین المللی را از افغانستان توجیه می کند.
مستند خروج، مخالفت یک دولت قانونی و منتخب دانسته و تفسیر می شود و نه ادعاهایی که، آنها در افغانستان توسط گروهای تروریستی شکست خورده و از افغانستان، خارج نه بلکه می گریزند. کاری که در مورد خروج نیروهای شوروی از افغانستان تجربه و تفسیر گردید.
خلاصه کلام اینکه رییس جمهور موضع گیری هایش چه هماهنگ با نیروهای بین المللی باشد و یا اینکه برخلاف هماهنگی با غرب و امریکا صورت گرفته باشد، ماهیت این حقیقت را نمی تواند، تغییر دهد که مردم از امنیت خود به شدت نگران هستند به خصوص ولایات مرکزی افغانستان و مردم ولایت میدان وردک از کشتار و بی رحمی های آنها، به ستوه آمده اند.
