مرکز خبرنگاران افغانستان از طالبان خواسته است که به خشونت علیه خبرنگاران پایان دهند. این نهاد با انتشار اعلامیه‌ی گفته که در سایه ترس و خشونت امکان کار خبرنگاری مشکل و خطرآفرین است.

در اعلامیه آمده است که طالبان از هرگونه اقدامی که نقض حقوق خبرنگاران شمرده می‌شود خوداری کرده و خبرنگاران را مورد حمایت قرار دهند.

مرکز خبرنگاران افغانستان، هجوم به خانه خبرنگاران و لت و کوب را نقض آشکار حقوق انسانی و حرفه‌ای خبرنگاری دانسته و خواستار پایبندی و احترام گذاشتن طالبان به قانون رسانه‌های همگانی شده است، قانونی که به گفته این نهاد، طالبان آنرا تایید کرده‌اند.

ذبیح الله نوری، چندین روز در بازداشت طالبان بود

ضرب و شتم یک خبرنگار

همزمان مرکز خبرنگاران افغانستان ضرب و شتم و بازداشت ذبیح‌الله نوری، سرپرست رادیو تخارستان از سوی اداره استخبارات طالبان را محکوم کرده است.

در اعلامیه آمده است: ” کارمندان استخبارات روز جمعه گذشته (۱۸ قوس) ساعت ۱۰ صبح به خانه ذبیح الله نوری ‌در ناحیه اول تالقان هجوم بردند و تا حوالی ۴ بعد از ظهر در آن جا حضور داشتند. نیروهای استخبارات ضمن بازرسی خانه، و لت و کوب و بازجویی برخی اعضای خانواده، ذبیح‌الله و برادرش را با خود به اداره استخبارات تخار بردند.”

پاهای این خبرنگار براثر ضربات کیبل کبود شده و ورم کرده است

در اعلامیه آمده این رویداد باتوجه به نگرانی‌های امنیتی و رسیدن این خبرنگار به یکی از کشورهای همسایه همرسانی شده است.

مرکز خبرنگاران افغانستان این رویداد را محکوم کرده و از طالبان «امارت اسلامی» خواسته که به روند نگران کننده بازداشت‌ و شکنجه خبرنگاران که نقض حقوق خبرنگاران و محدود کننده آزادی بیان است پایان دهد.

پس از حاکمیت طالبان شماری زیادی از خبرنگاران افغانستان را ترک کردند و به کشورهای دیگر پناهنده شدند.

طالبان محدودیت های شدیدی علیه رسانه‌ها وضع کردند و برخی خبرنگاران نیز گفتند که مجبور به کتمان حقایق و سانسور شدند.

ولایات قندهار، فاریاب، غور و پنجشیر شاهد رویدادهای خشونت‌باری بوده است.

جسد یک نظامی حکومت پیشین امروز در شهر قندهار پیدا شد، منابع در ولایت قندهار می‌گویند که قربانی از دو روز بدین‌سو ناپدید بود.

جسد این نظامی حکومت پیشین جمعه شب (25 قوس) از شهر قندهار پیدا شده. هنوز کسی در پیوند به این رویداد بازداشت نشده است.

قربانی از ماموران پیشین پولیس بود، دو برادر دیگر او نیز پولیس بودند، اما آنها پس حاکمیت طالبان کشور را ترک کردند.

جسد این نظامی حکومت پیشین جمعه شب (25 قوس) از شهر قندهار پیدا شده

منابع می گوید که قربانی پس از فروپاشی نظام جمهوریت به شغل آزاد رو آورده بود. طالبان تا هنوز در این باره واکنش نشان ندادند.

در یک رویداد دیگر در قندهار، مردان مسلح ناشناس در ولسوالی سپین‌بولدک یک تن را به قتل رسانده‌اند. گفته شده که مهاجمان پس از قتل او وسایل شخصی‌اش را ربودند.

قتل با ضربات قنداق اسلحه

در ولایت فاریاب در شمال کشور نیز یک تن از سوی طالبان به قتل رسیده است. گفته شده که مقتول در منطقه پخل‌بازار از مربوطات شهر میمنه مرکز ولایت فاریاب دست‌فروشی می‌کرده است.

منابع می گویند که قربانی محمد‌ظاهر نام داشت و زیر ضربات قنداق اسلحه برادر رییس ارگان کندک سرحدی طالبان جان داده است.

گفته شده که محمدظاهر با کراجی دستی‌اش از برابر کندک سرحدی مستقر در شهر میمنه می‌گذشت که کراجی‌اش به موتر برادر رییس ارکان این کندک برخورد می کند.

پس از ضرب و شتم، محمد‌ظاهر در مسیر شفاخانه براثر آنچه خونریزی مغزی خوانده شده، جان‌داده است.

به گفته ساکنان محل برادر رییس ارگان کندک، با قنداق اسلحه چندین ضربه به سر این دست فروش وارد کرده است.

طالبان تا هنوز در این باره واکنش نشان نداده است.

همزمان از ولایت پنجشیر خبر می‌رسد که طالبان دستکم ده باشنده محل را در پیوند به انفجار ماین شب گذشته بازداشت کرده‌اند.

شب گذشته یک ماین‌ در قربه مرشتان از مربوات ولسوالی رخه این ولایت منفجر شد در این رویداد به کسی آسیب نرسیده است ساعات پس از انفجار، طالبان اعلام کردند که تحقیقات را در پیوند آغاز کردند.

قتل‌های هدفمند و جرایم جنایی در حاکمیت طالبان روز به روز افزایش پیدا می‌کند

ساکنان محل می‌گویند طالبان اطراف روستا را محاصره کردند. افرادی‌که بازداشت شدند در اطراف محل رویداد زندگی می‌کنند.

گفته شده که پادرمیانی ریش‌سفیدان محل برای رهایی این افراد تا هنوز نتیجه نداده است.

خودکشی در غور

منابع در ولایت غور در مرکز کشور می گویند که یک دختر دانش‌آموز به نام آزیتا که 13 سال سن داشت در خانه خود را حلق‌آویز کرده و به زندگی خود پایان داده است.

این رویداد در منطقه موسوم به دره‌قاضی از مربوطات شهر فیروزکوه مرکز ولایت رخ‌داده است.

هنوز علت و انگیزه این رویداد مشخص نیست.

پیشتر سازمان‌های حقوق بشری اعلام کردند که محددویت‌های وضع شده از سوی طالبان و محرومیت دختران دانش‌آموز از رفتن به مکتب، دختران را در کنج‌ خانه‌‌ها قرار داده است.

گفته شده که بیشتر دختران دانش‌آموز یا افغانستان را ترک کرده و یا مجبور به ازدواج شده‌‌اند. برخی دختران نیز دچار افسردگی و کوشه‌نشینی شده اند.

یک منبع در ولایت پنجشیر می گوید که پس از گذشت پنج‌ روز هنوز خبری از سرنوشت دستکم سه نظامی حکومت پیشین که از پنجشیر ربوده شده در دست نیست.

این نظامیان از پاچنار و قلعه‌چه ولسوالی های عنابه و رخه از سوی طالبان بازداشت شدند و به گفته منبع به جایی نامعلوم منتقل شده‌اند.

گفته شده است که این نظامیان به اتهام همکاری با نیروهای جبهه مقاومت ملی بازداشت شده‌اند. اتهام که از سوی منبع رد شده است.

طالبان تا هنوز در این باره چیزی نگفته‌اند و خانواده و بستگان افراد بازداشت شده نیز خبری از سرنوشت آنها ندارند.

طالبان در پنجشیر به نقض حقوق بشر متهم هستند

گفته شده است که هر ماه ده‌ها تن در ولایت پنجشیر از سوی طالبان بازداشت می‌شوند، ساکنان محل می‌گویند بازداشتی‌ها در این اواخر شدت بیشتر گرفته است.

پیشتر نهاد رواداری سازمان حقوق بشری که مقر آن در بریتانیاست گزارش داد که ۹۱۶ نفر در جریان یک سال حاکمیت طالبان توسط افراد این گروه به صورت غیرقانونی و خود سرانه بازداشت و توقیف شده‌اند.

رواداری می‌گوید افراد بازداشت شده شامل کارکنان حکومت پیشین به ویژه منسوبین نهادهای امنیتی و دفاعی سابق و بستگان آن‌ها، خبرنگاران، فعالان مدنی و اجتماعی و دیگر افراد غیر نظامی هستند.

یافته‌های این سازمان نشان می‌دهد که طالبان افراد زیادی را صرفاْ به علت همکاری با نهادهای دولتی و سازمان‌های بین‌المللی یا کار برای حقوق بشر، بازداشت و توقیف کردند.

انفجار در رخه

در هیمن‌حال، ناوقت روز جمعه (25 قوس) صدای انفجار نسبتا نیرومند در روستای مرشتان از مربوطات ولسوالی رخه شنیده شده است.

مولوی نصرالله ملک‌زاده، رییس اطلاعات و فرهنگ طالبان در پنجشیر می‌گوید که رویداد ناشی از انفجار یک ماین بوده است.

او می‌گوید که در این رویداد به کسی آسیب نرسیده همزمان ملک‌زاده گفت که این انفجار در نزدیک یک خانه مسکونی رخ‌داده است.

ملک‌زاده گفته است که نیروهای طالبان تحقیقات پیرامون چگونگی این رویداد را آغاز کردند. گفته شده که در پیوند با ین رویداد کسی تا هنوز بازداشت نشده است.

طالبان در ولایت دایکندی در مرکز کشور یک مامور حکومت پیشین به‌نام خدابخش را در ایست بازرسی به گلوله بستند.

صدیق‌الله عابد، فرمانده امنیه‌ طالبان در ولایت دایکندی وقوع این رویداد را تایید کرده و قول بررسی و تحقیقات را داده است.

خدابخش از باشندگان ولسوالی میرامور بود. به گفته باشندگان محل او روز جمعه (25 قوس) برای انجام برخی امور کاری به شهر نیلی مرکز ولایت رفته بود.

به گفته باشندگان محل او کارمند اداره ثبت و احوال نفوس ولسوالی میرامور بود. او حین بازگشت به طرف خانه در یک ایست بازرسی از پشت مورد گلوله باری قرار می‌گیرد.

عکس آرشیف: از زمان حاکمیت طالبان بارها افراد این گروه در ایست بازرسی به طرف مردم تیراندازی کردند، در بیشتر موارد این رویداد تلفات سنگینی از مردم گرفته است

خدابخش در مسیر انتقال به شفاخانه جان‌داده است.

از زمان حاکمیت طالبان بارها افراد این گروه در ایست بازرسی به طرف مردم تیراندازی کردند، در بیشتر موارد این رویداد تلفات سنگینی از مردم گرفته است.

سال گذشته در منطقه دشت برچی در غرب کابل طالبان در ایست بازرسی به طرف یک موتر حامل غیرنظامیان تیراندازی کردند. این رویداد منجر به مرگ یک دختر جوان شد. این دختر همراه خانواده‌ از محفل عروسی برگشته بود و به طرف خانه در حرکت بود.

طالبان در آنزمان از انجام تحقیق و چگونگی وقوع رویداد خبر دادند، اما تا هنوز هیچ خبری از شناسایی عامل و نتیجه تحقیق در دست نیست.

افغان ویتنس، از سازمان‌های حقوق بشری که مقر آن در بریتانیاست اعلام کرده که هشت کنشگر اجتماعی در بند طالبان قرار دارند، این سازمان همزمان از سلامتی این فعالان اظهار نگرانی کرده است.

این سازمان با انتشار گزارشی از رهایی دو فعال زن که ظریفه یعقوبی نیز شامل آنها بود اظهار خرسندی کرده است اما گفته که از سرنوشت و محل نگهداری هشت فعال اجتماعی دیگر هیچ اطلاعی در دست نیست.

پروین سادات از فعالان حقوق زن زندانی در نزد طالبان است

افغان ویتنس می گوید که برخی این زنان به تازگی و شماری هم ماه‌ هاست که در بند طالبان هستند.

در گزارش آمده است افغان ویتنس قادر است تنها زندانی شدن هشت کنشگر را تایید کند اما احتمال داده است که رقم بازداشتی‌ها بیشتر از این باشد.

براساس آمار ارایه شده از سوی افغان ویتنس این هشت کنشگر اجتماعی شامل شمایل پیکار، فرحت پوپلزی، حمیرا یوسف و پروین سادات، و چهار مرد محمد‌سیرت، محمدرضا سازش، محمد‌علم حکمت و حسین ‌حسین پور هستند.

افغان ویتنس می گوید که از سرنوشت خانم شمایل پیکار اطلاع موثقی در دست نیست.

این سازمان با برخی از بستگان و دوستان این کنشگران مصاحبه کرده و گفته که خانواده‌ها به شدت نگران سلامت عزیزان‌شان هستند. ‌افغان ویتنس می گوید به دلیل مسایل امنیتی، برای مصاحبه‌کنندگان در این گزارش اسم مستعار انتخاب کرده است.

شکنجه

بیشتر خانواده‌های بازداشتی‌ها در مصاحبه با افغان ویتنس نگران سلامت روحی و جسمی کنشگران اجتماعی هستند

پروین سادات از فعالان حقوق زن که در قید طالبان است

این سازمان حقوق بشری، می‌گوید که شمایل پیکار یکجا با ظریفه یعقوبی از سوی طالبان بازداشت شده. خانواده خانم پیکار گفته است که طالبان بارها از ملاقات آنها با دخترشان جلوگیری کرده‌اند.

طالبان خانه این فعال حقوق زن را بازرسی کرده و در جریان تفتیش، اعضای خانواده او را مورد ضرب و شتم قرار داده‌اند.

افغان ویتنس گفته است که با دو فعال حقوق زن صحبت کرده که می‌گویند با خانواده‌های کنشگران زندانی در تماس بوده‌اند.

یکی از این فعالان که در گزارش از او به نام لیلا یاد شده با خانواده‌های بازداشت‌شدگان در تماس بوده است. لیلا می گوید وقتی زینب آزاد شد، آثار شکنجه روحی و جسمی در او نمایان بود.

در گزارش گفته شده که خانواده‌ها برای بازداشتی‌ها لباس تمیز فراهم می‌کردند اما هر بار طالبان از گرفتن آن خودداری می کردند.

فرحت پوپلزی از فعالان حقوق زن است که در قید طالبان بسر می برد

در گزارش آمده است: “یکی از این زنان که ما او را راحله می نامیم، در ماه جنوری امسال توسط طالبان بازداشت شد. با وجود اینکه او پس از دو شب آزاد شد، اما نمی‌توانست به خانه برگردد زیرا می‌ترسید به محلی که طالبان او را دستگیر کرده بودند بازگردد و دوباره بازداشت شود.”

راحله می گوید: «می دانید، زمانی که طالبان شما را از خانه تان بازداشت کنند، دیگر نمی توانید به آن مکان بازگردید خطر “ترو” همیشه وجود دارد.”

طرد‌شدن از خانواده

راحله به افغان ویتنس گفته است که اعضای جنبش اعتراضی زنان با یک مشکل حادتری نیز مواجه هستند، به گفته او “ننگ” خانواده دختران بازداشتی، بحرانیست که بعدا دامنگیر این زنان می شود.

او می‌گوید دختران وجود دارند که از سوی خانواده‌های شان طرد شده‌اند. او گفت: “برخی خانواده ها در افغانستان از پذیرفتن اعضای زن خانواده که در تظاهرات پیوسته اند اجتناب کرده اند.”

افغان ویتنس می گوید که در جریان تحقیق دریافته که این معضل دامن چندین کنشگر دیگر را نیز گرفته است.

در گزارش آمده است: “در ماه جون، دختر که قبلاً توسط طالبان در ولایت بلخ بازداشت شده بود به افغان ویتنس گفت که با انتقاد خانواده خود مواجه شده و خانواده در نهایت از حمایت او دست کشیدند.”

حمیرا یوسف از فعالان حقوق زن است که در قید طالبان بسر می برد

خانمی که در گزارش از او به‌نام راحله یاد شده گفته است که این کنشگر در حالیکه جایی برای ماندن نداشت تمام امید خود را از دست داده بود، راحله به این خانم کمک کرده تا یک شب در خانه یکی از دوستانش بماند.

این فعال حقوق زن در حالیکه گفته شده خانواده دیگر از او حمایت نمی کند، در تلاش ترک افغانستان است.

نگرانی از سلامت و روان بازداشتی‌ها

در گزارش افغان ویتنس آمده است که خانواده فرحت (دیگر بازداشتی) سلامت جسمی و روانی او را نگران کننده توصیف می کند. اعضای خانواده گفته اند که فرحت بسیار ضعیف شده است.

لیلا به افغان ویتنس گفته است که مادر فرحت به شدت بیمار است و به دلیل ضربات روحی ناشی از بازداشت دخترش، هم اکنون او در بیمارستان بستری است.

وضعیت غیر پیشبینی

در جریان تحقیق، افغان ویتنس دریافته چون طالبان در زندان از قوانین خاصی پیروی نمی‌کنند و غالبا تصامیم لحظه‌ای و فردیست به این لحاظ وضعیت همواره در داخل زندان‌ها غیرقابل پیشبنی است.

لیلا گفته است: “در برخی از بازداشت‌گاه‌ها، طالبان ملایم‌تر هستند و در برخی دیگر، کینه بیشتری نسبت به زنان معترض دارند، هرگز نمی‌دانید آنها چگونه واکنش نشان خواهند داد.”

سرنوشت مردان بازداشتی

گزارش شده است که طالبان چهار مرد را همراه با ظریفه یعقوبی در 3 نوامبر بازداشت کردند.

افغان ویتنس می گوید با بستگان دو تن از مردان بازداشت شده تماس گرفته است، آنها به این سازمان گفته‌اند که بازداشتی‌ها افراد عادی جامعه و به هیچ نهاد، سازمان و جریان سیاسی وابستگی ندارند.

افغان ویتنس، از سازمان‌های فعال حقوق بشری در افغانستان است

پدر یکی از بازداشتی‌ها تلاش کرده است که پسرش را با گذاشتن وثیقه آزاد کند اما موفق به انجام این کار نشده است.

در گزارش آمده است که خانواده‌های برخی بازداشتی‌های مرد حتی تا امروز از عزیزان‌شان اطلاع موثقی ندارند.

دستان بیرونی

افغان ویتنس می‌گوید که طالبان علیه شماری از بازداشتی‌ها ادعای همکاری با “بیرونی‌ها” را وارد کرده‌اند.

این سازمان حقوق بشری در بخشی از گزارش خود از طالبان نقل قول کرده است: “دست‌هایی از بیرون پشت سر آنها [زنان معترض] است و تشویق می‌شوند که اعتراض کنند و سروصدا کنند و نوعی ناباوری ایجاد کنند که در آن دست‌ها را می‌بینیم و سازمان‌های ما آنها را کشف می‌کنند.”

طالبان پیشتر نیز به برخی از فعالان حقوق زن مانند تمنا پریانی و پروانه ابراهیم‌خیل اتهام همکاری با سازمان‌های بیرونی را وارد کرده بودند.

طابان مدعی شده بودند که این دو خانم بابت گرفتن پناهندگی و ادعاهای واهی، طالبان را بدنام کردند.

کارشناسان سازمان ملل در ژنیوا با انتشار اعلامیه‌ی از ازسرگیری شلاق از سوی طالبان در ملاء‌عام اظهار نگرانی کرده و از طالبان خواستند که فورا به مجازات شلاق پایان دهند.

در بیانیه اجرای احکام شلاق «رفتار ظالمانه و تحقیرآمیز» خوانده شده است.

کارشناسان سازمان ملل می‌گویند که طالبان در یک ماه بیش از 100 زن و مرد را در ملاءعام در ولایات تخار، لوگر، لغمان، پروان و کابل شلاق زدند.

در اعلامیه گفته شده است که به این افراد از 20 تا 100 ضربه شلاق به اتهام‌های روابظ نامشروع، دزدی و نقض هنجارهای اجتماعی زده شده است.

کارشناسان سازمان ملل می‌گویند که شلاق زدن و اعدام در ملاءعام نقض اصول جهانی منع شکنجه و سایر رفتارهای مجاز است.

طالبان در ۱۶ قوس یک مرد را در ولایت فراه در ملاء عام اعدام کردند، کارشناسان سازمان ملل می گویند به نظر می‌رسد که اولین اعدام در ملاء عام از زمان به دست گرفتن قدرت توسط طالبان باشد.

در بیانیه اجرای احکام شلاق «رفتار ظالمانه و تحقیرآمیز» خوانده شده است

افغانستان یکی از کشورهای عضو میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی و کنوانسیون منع شکنجه است.

تردید به دادرسی عادلانه

کارشناسان سازمان ملل از روند رسیدگی به پرونده‌ها و عادلانه بودن محاکم نیز ابراز تردید کردند.

در اعلامیه آمده است: “درباره دادرسی عادلانه نیز شک و تردیدهایی وجود دارد، قوانین بین‌المللی حقوق بشر اجرای چنین «مجازات ظالمانه» به‌ویژه اعدام‌ را که تضمین دادرسی عادلانه وجود ندارد، ممنوع می‌داند.”

پس از دستور ملا‌هیبت‌الله آخوندزاده، رهبر طالبان احکام شلاق و قصاص از سرگرفته شده است. هرچند سازمان‌های بین‌المللی حقوق بشری صدور این احکام را محکوم کردند، اما طالبان به اجرای آن پافشاری دارند.